Skarga kasacyjna od wyroku dotyczącego zatrzymania prawa jazdy za przekroczenie prędkości w terenie zabudowanym, oparta na zarzutach proceduralnych dotyczących kalibracji urządzeń pomiarowych i interpretacji prawnej, została uznana za bezzasadną i oddalona w całości.

Bezczynność organu administracyjnego w terminowym rozpoznaniu wniosku, choć stwierdzona, nie stanowi rażącego naruszenia prawa bez oczywistej sprzeczności z przepisami lub wywołania nieakceptowalnych skutków; sąd administracyjny może odmówić przyznania sumy pieniężnej bez wykazania przez skarżącego konkretnych argumentów.

Administracyjna kara pieniężna za posiadanie w lokalu niezarejestrowanego automatu do gier nie ulega przedawnieniu, jeżeli w okresie epidemii COVID-19 zawieszono termin przedawnienia. Posiadacz samoistny lokalu odpowiada za obecność takiego automatu, nawet jeśli jego część wynajęto innemu podmiotowi.

Oddalenie skargi kasacyjnej P.L. przez NSA z powodu braku wykazania przesłanek posiadania i użytkowania gruntów wymaganych do przyznania płatności ONW oraz uznanie prawidłowości postępowania sądów niższej instancji.

Osoba, która dostarcza i obsługuje automaty do gier losowych poza kasynem, dokonując czynności takich jak podłączenie i serwisowanie, podlega odpowiedzialności z art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych, niezależnie od notyfikacji przepisów.

Znak towarowy „perlage” posiada pierwotną zdolność odróżniającą na polskim rynku wód mineralnych, gdyż nie jest postrzegany w Polsce jako opisowy. Odmowa rejestracji z powodu opisowości została uznana za nietrafną.

Skarga kasacyjna C. Sp. z o.o. wniesiona przeciwko wyrokowi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, jako oczywiście bezzasadna, podlega oddaleniu, z uwagi na brak uzasadnionych podstaw merytorycznych.

Zgłoszenie znaku towarowego w złej wierze, polegającej na blokowaniu używania wcześniejszych oznaczeń przez osoby trzecie, może prowadzić do unieważnienia prawa ochronnego, jeżeli zgłoszeniu towarzyszą dowody na naganne zamiary zgłaszającego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż decyzje administracyjne wydane przez nieuprawnione osoby, bez stosownego upoważnienia, są dotknięte wadą rażącego naruszenia prawa i podlegają stwierdzeniu nieważności, potwierdzając ograniczoną moc wewnętrznych aktów regulacyjnych organu administracyjnego.

Opinia psychiatryczno-psychologiczna stwierdzająca uzależnienie od alkoholu może stanowić wystarczającą podstawę do skierowania kierowcy na badania lekarskie, celem oceny przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami na podstawie art. 75 ust. 1 pkt 5 u.k.p.

Decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 13 sierpnia 2020 r. jest nieważna z powodu podpisania jej przez osobę nieposiadającą stosownego upoważnienia, co stanowi rażące naruszenie prawa.

Decyzje administracyjne, wydane przez osoby bez stosownego upoważnienia z nadania piastuna organu, są obarczone wadą nieważności z rażącym naruszeniem prawa, co skutkuje ich unieważnieniem.

Decyzje administracyjne wydane przez zastępcę Głównego Inspektora Transportu Drogowego bez należytego upoważnienia są obciążone nieważnością z mocy prawa, co uzasadnia ich uchylenie i oddalenie skargi kasacyjnej.

Nie jest zgodne z prawem automatyczne nakładanie kar pieniężnych za naruszenia zgłoszeń SENT, jeśli istnieją przesłanki "interesu publicznego". Należy analizować indywidualnie proporcjonalność kar oraz skutek naruszenia dla interesu Skarbu Państwa.

Podstawą decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy nie może być wyłącznie informacja od policji o przekroczeniu prędkości, jeżeli przepis prawa, na którym się ona opiera, uznany został za niezgodny z Konstytucją, co wymaga ponownego rozpatrzenia sprawy przez właściwy organ z uwzględnieniem wymogu weryfikacji dowodowej.

Skarga kasacyjna C. Sp. z o.o. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego jest oczywiście bezzasadna, a formułowanie podstaw kasacyjnych musi obejmować konkretne powiązania z naruszonym stanem prawnym i faktycznym.

Okoliczności związane z awarią i błędami ludzkimi, prowadzące do niedochowania terminu na złożenie tłumaczenia patentu europejskiego, nie stanowią nadzwyczajnych okoliczności w rozumieniu art. 243 ust. 6 p.w.p. Brak skutecznego nadzoru i monitorowania procesu patentowego obciąża stronę postępowania.

Nielegalne wykonywanie przewozów okazjonalnych przez podmiot bez wymaganej licencji uprawnia organ do nałożenia kary pieniężnej, a odwołanie się do kwestii proceduralnych nie zmienia faktu złamania przepisów ustawy o transporcie drogowym.

Przewóz okazjonalny drogowy między Polską a Białorusią nie wymaga zezwolenia, pod warunkiem czterokrotnego przekroczenia granicy (dwa razy z pasażerami, dwa razy na próżno). Brak spełnienia tego warunku wymusza posiadanie zezwolenia.