Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. przez Starostę Wałeckiego miało charakter oczywisty, lecz nie rażący, wykluczając stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej pojazdu na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Stwierdzenie rażącego naruszenia przepisów o rejestracji pojazdu importowanego wymaga wykazania, iż naruszenie prawa wywołuje skutki społeczno-gospodarcze, niezgodne z zasadami państwa prawa. Oczywiste naruszenie nie zawsze jest tożsame z rażącym.

Art. 92a ust. 10 u.t.d. nie wyłącza możliwości nałożenia kary za stwierdzone naruszenia wynikające z różnych przepisów załączników nr 3 i nr 4, chyba że jedno naruszenie obejmuje drugie. Nałożenie kar za różne podstawy prawne jest dopuszczalne, gdy naruszenia te są różne.

Nałożenie na B. Sp. z o.o. kary pieniężnej za naruszenie obowiązków ustawy SENT jest zgodne z prawem; brak przesłanek do odstąpienia od kary. Organy administracyjne prawidłowo zastosowały przepisy postępowania i prawa materialnego.

Decyzja o wygaśnięciu stosunku służbowego jest zgodna z przepisami prawa, gdy funkcjonariusz odmawia przyjęcia propozycji zatrudnienia w ramach nowej struktury Krajowej Administracji Skarbowej, co skutkuje wygaśnięciem stosunku służbowego, traktowanym jako zwolnienie ze służby.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nałożenie kary na przewoźnika zgodnie z art. 22 ust. 2a ustawy SENT jest prawidłowe, a przepis ten nie dopuszcza miarkowania kary w oparciu o art. 189d k.p.a., wyłączając jego zastosowanie. Zasada proporcjonalności jest realizowana według mechanizmów przewidzianych w ustawie SENT.

Podmiot faktycznie organizujący przewóz i dysponujący towarem jako właściciel, nawet przy incydentalnym przewozie, ma obowiązek zgłoszenia w systemie SENT. Niewykonanie tego obowiązku uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.

Zarządzający transportem ponosi odpowiedzialność administracyjną za brak nadzoru nad aktualnością badań technicznych pojazdów wykorzystywanych w przewozie, co wyklucza możliwość odstąpienia od kary na podstawie art. 92c u.t.d., chyba że dowiedzie braku wpływu na naruszenie.

Nagła choroba kierowcy wykonującego przewóz drogowy nie wyłącza odpowiedzialności przedsiębiorcy za naruszenie przepisów transportowych, jeżeli przedsiębiorca przy dołożeniu należytej staranności mógł uniknąć naruszenia. Okoliczności sprawy muszą obiektywnie wykluczać możliwość zapobieżenia naruszeniu.

Uzasadnienie wyroku sądu administracyjnego powinno w pełni wyjaśniać podstawę prawną rozstrzygnięcia, z uwzględnieniem przepisów prawa materialnego i proceduralnego; brak dostatecznego uzasadnienia stanowi podstawę do uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Posiadacz zależny lokalu, w którym znajdują się niezarejestrowane automaty do gier, nie traci tej pozycji wskutek podnajmu części lokalu, tym samym ponosząc odpowiedzialność administracyjną na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 3 u.g.h.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny błędnie uznał za mające wpływ na wynik sprawy naruszenia prawa materialnego dotyczące sumowania kar pieniężnych i wadliwej ich kwalifikacji według prawa unijnego, co skutkowało uchyleniem jego wyroku.

Niewyczerpujące uzasadnienie wyroku sądu administracyjnego, nieokreślające podstawy prawnej rozstrzygnięcia, może być podstawą do uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

W postępowaniu kasacyjnym od wyroku oddalającego odwołanie od decyzji odmawiającej prawa do renty socjalnej z powodu braku całkowitej niezdolności do pracy nie jest dopuszczalne kwestionowanie oceny dowodów i ustaleń faktycznych sądu drugiej instancji, który oparł się na opinii biegłego medycyny pracy sporządzonej bez badania osobistego po przeanalizowaniu dokumentacji i opinii innych biegłych, gdyż

Zgodnie z art. 22 ust. 1 oraz art. 23 ustawy o PIT, wydatki na media i odsetki od kredytu hipotecznego związane z nieruchomością wykorzystywaną częściowo na działalność gospodarczą, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu, proporcjonalnie do jej powierzchni użytkowej przeznaczonej na tę działalność, pod warunkiem właściwego udokumentowania.

Nie spełnienie przesłanek dotyczących znikomej wagi naruszenia oraz zaprzestania naruszania prawa przez stronę uzasadnia brak możliwości odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a., co skutkuje utrzymaniem decyzji administracyjnych karzących.

W czasie trwania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, na podstawie art. 15 zzr ustawy COVID-19, można zawiesić bieg terminu przewidzianego dla zgłoszenia przemieszczenia zwierząt, nawet jeśli termin ten wynika z regulacji unijnych.

Należy uznać, że wypłata zysków zgromadzonych przed przekształceniem przedsiębiorcy w spółkę kapitałową, dokonywana w ramach dywidendy, stanowi przychód z kapitałów pieniężnych podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, co rodzi obowiązek poboru zryczałtowanego podatku przez spółkę jako płatnika.

Usługi utrzymania i opieki nad końmi świadczone jako pozarolnicza działalność gospodarcza mieszczą się w grupowaniu PKWiU 01.62.10.0 i podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 3% zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. c ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Przychody z odpłatnego zbycia waluty wirtualnej są klasyfikowane jako przychody kapitałowe, podlegające opodatkowaniu według stawki 19%, co wyklucza możliwość ich opodatkowania ryczałtem jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Wycofanie lokalu z działalności gospodarczej do majątku prywatnego, przy jego dalszym wynajmie, nie skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w VAT ani obowiązku korekty podatku naliczonego. Lokal nadal wykorzystywany do opodatkowanego najmu pozostaje w działalności gospodarczej.