W razie ustalenia, że dokumentacja związana z postępowaniem administracyjnym została sfałszowana, władze są zobowiązane do wznowienia postępowania i uchylenia wcześniejszych decyzji administracyjnych, co umacnia zasadę legalności w postępowaniu.

Granice strefy czystego transportu mogą obejmować całe miasto, o ile spełniają wymogi proporcjonalności oraz efektywności, w celu ograniczenia emisji zanieczyszczeń z transportu. Uchwała tego typu musi zachować poprawność formalnoprawną oraz merytorycznie określać sposób organizacji ruchu w celu wyważenia konstytucyjnych wolności.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że brak dokumentu homologacji przy rejestracji nowego pojazdu stanowi naruszenie prawa oczywiste i rażące w świetle art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d., uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej.

Decyzja organu rejestracyjnego o zarejestrowaniu pojazdu bez wymaganego dokumentu homologacyjnego, wbrew art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. oraz przepisom unijnym, stanowiła rażące naruszenie prawa, co uzasadniało uchylenie decyzji o rejestracji przez Sąd I instancji.

Skarga kasacyjna na decyzję GITD o nałożeniu kary za przewóz drogowy naruszający przepisy ustawy o transporcie drogowym została oddalona. NSA uznał legalność kwalifikacji czynności skarżącego jako przewozu okazjonalnego oraz zgodność z prawem nałożonej sankcji.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną uznając, że naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d nie było rażące, gdyż wynikło z wątpliwości interpretacyjnych łączonych przepisów prawa krajowego i unijnego, lecz mimo to decyzja o rejestracji pojazdu była wadliwa.

Brak szczegółowego uzasadnienia zdolności odróżniającej oraz opisowości oznaczenia "Tarczyn" doprowadził do uchylenia wyroku WSA i decyzji Urzędu Patentowego przez NSA w związku z błędną wykładnią prawa i uchybieniami proceduralnymi.

Zleceniodawca, wykonujący przewóz okazjonalny pojazdem niespełniającym warunków konstrukcyjnych bez wymaganej licencji, podlega karze. Potwierdzono prawidłowość stosowania przepisów u.t.d., których obowiązywanie nie narusza Konstytucji RP ani prawa unijnego.

Rejestracja pojazdu pochodzącego z państwa trzeciego, bez pełnej dokumentacji homologacyjnej w kontekście przepisów prawa krajowego i unijnego, stanowi naruszenie proceduralne, którego nie można uznać za rażące. Decyzja jest przedmiotem uchylenia, jednak nie stwierdza się rażącego naruszenia prawa, uzasadniającego stwierdzenie nieważności decyzji.

Decyzja administracyjna o rejestracji pojazdu z kraju spoza UE bez dokumentów homologacji stanowi rażące naruszenie art. 72 p.r.d., w kontekście unijnego rozporządzenia 167/2013; taki pojazd musi spełnić procedurę homologacyjną.

Decyzja o zarejestrowaniu pojazdu bez wymaganych dokumentów homologacyjnych stanowiła oczywiste naruszenie prawa, a obowiązek tej dokumentacji przy rejestracji pojazdów sprowadzanych do UE wynika z rozporządzenia nr 167/2013, co przesądziło o konieczności uchylenia zaawansowanego zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Wykonanie decyzji administracyjnej o zatrzymaniu prawa jazdy w przypadku przekroczenia dopuszczalnej prędkości o ponad 50 km/h nie wymaga prawomocnego rozstrzygnięcia w postępowaniu wykroczeniowym i nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak homologacji przy rejestracji pojazdu sprowadzanego spoza UE stanowi rażące naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d., uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej.

Państwowa Inspekcja Pracy (PIP) przygotowuje narzędzie, które ma pomóc pracodawcom w prawidłowym określeniu, jaka umowa powinna zostać zawarta w konkretnym przypadku – umowa o pracę czy umowa cywilnoprawna. Lista kontrolna będzie zawierała zestaw pytań i kryteriów, które ułatwią ocenę charakteru zatrudnienia i pozwolą uniknąć błędów w kwalifikacji umów.

Obowiązki przewidziane w art. 39a, art. 39j i art. 39l ustawy o transporcie drogowym, dotyczące posiadania przez kierowcę orzeczeń lekarskiego i psychologicznego oraz kierowania go na wymagane badania, odnoszą się do każdego kierowcy wykonującego przewóz na rzecz przedsiębiorcy, także na podstawie umowy cywilnoprawnej. Brak stosunku pracy nie wyłącza odpowiedzialności zarządzającego transportem za

W stanie prawnym obowiązującym przed 1 lipca 2020 r. brak było normy publicznoprawnej nakładającej na użytkownika dróg obowiązek aktualizacji danych rejestracyjnych pojazdu lub zakazującej zawarcia kolejnej umowy i używania kolejnego urządzenia poboru opłat dla tego samego pojazdu. Techniczne skutki niepełnej regulacji systemu poboru opłat nie mogą stanowić samoistnej podstawy przypisania odpowiedzialności

Sąd odmówił uwzględnienia skargi kasacyjnej skarżącego, potwierdzając zasadność nałożonej kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym, z uwagi na wyczerpanie przez skarżącego znamion przewozu okazjonalnego bez wymaganych licencji.

NSA uchylając wyrok WSA stwierdził, że decyzje organów administracji w zakresie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym nie zostały wystarczająco uzasadnione i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, uwzględniając potrzebę pełnej analizy zgodności z prawem użytych przyrządów metrologicznych.

Cofnięcie skargi kasacyjnej przez stronę jest skuteczne i dopuszczalne na mocy art. 60 w zw. z art. 193 p.p.s.a., co uzasadnia umorzenie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz zwrot wpisu sądowego.

Rejestracja pojazdu bez uzyskania oświadczenia producenta o homologacji po zmianach konstrukcyjnych, zgodnie z § 18 ust. 6 pkt 2 r.r.p., stanowi rażące naruszenie prawa, skutkujące stwierdzeniem nieważności decyzji o rejestracji.