Dojście do naruszeń związanych z przewozem okazjonalnym pojazdem niespełniającym wymogów ustawy o transporcie drogowym uzasadnia nałożenie kary oraz obowiązek zgłoszenia pojazdu do licencji zgodnie z art. 14 ust. 1. Dokonanie przewozu używając pojazdu bez zgłoszenia oznacza naruszenie przepisu.

Możliwość zastosowania 8,5% stawki zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych dla usług sklasyfikowanych wg PKWiU 74.90.12.0.

Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących nabycie internetu i prądu oraz od wydatków za najem mieszkania wykorzystywanych zarówno na cele prywatne, jak i do działalności gospodarczej.

Opodatkowanie podatkiem od towarów i usług czynności wniesienia darowizny w postaci Działalności związanej z najmem do Fundacji Rodzinnej.

Przewóz osób wykonywany za pośrednictwem aplikacji mobilnej, bez wymaganego zezwolenia, stanowi transport drogowy w rozumieniu przepisów prawa, nakładając prawny obowiązek posiadania odpowiedniej licencji.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Fundacji F. w W.; nie wykazano naruszeń uzasadniających uchylenie wyroku WSA oraz decyzji o nałożeniu kary za naruszenie przepisów transportowych.

Naruszenie prawa ochronnego na znak towarowy wymaga wykazania bezprawnego, kolizyjnego korzystania z oznaczenia w obrocie gospodarczym. Zmiana wyroku sprowadzająca się do merytorycznych kwestii podmiotowych wykracza poza kompetencje sprostowania wyroku.

Czynność nieodpłatnego przeniesienia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług niekorzystającą ze zwolnienia od podatku. Podstawą opodatkowania będzie wartość towaru obowiązująca na moment dokonania przez Wnioskodawcę przekazania.

Zgłoszenie celne wywozowe i wygenerowany komunikat ECS nie stanowią dowodu faktycznego wywozu towaru, jeśli brak jest materialnego potwierdzenia jego opuszczenia obszaru celnego UE. Organy celne są uprawnione do unieważnienia zgłoszenia na podstawie niewystarczających dowodów formalnego wywozu towaru.

NSA potwierdza zasadność uchylenia decyzji organów I i II instancji przez WSA, z uwagi na niezachowanie wymogów pełnego postępowania dowodowego i konieczność ponownego zbadania okoliczności związanych z wydaniem błędnego zezwolenia.

Przewóz okazjonalny w rozumieniu art. 4 pkt 11 u.t.d., wykonywany pojazdem niespełniającym kryterium konstrukcyjnego określonego w art. 18 ust. 4a u.t.d., uprawnia do nałożenia kary pieniężnej na organizatora przewozu z tytułu naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym.

Decyzja administracyjna wydana z rażącym naruszeniem prawa z powodu braku wymaganych upoważnień podpisujących podlega nieważności zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Zastępcy organu bez formalnego upoważnienia nie mogą skutecznie delegować kompetencji wydawania decyzji.

NSA utrzymuje w mocy wyrok WSA, stwierdzając, że uchwała Rady Miejskiej w Krośniewicach narusza art. 24 ust. 6 ustawy, gdyż nie dopuszcza ograniczenia dopłat do części grupy taryfowej.

NSA oddala skargę kasacyjną, uznając że WSA słusznie uchylił decyzje organów administracyjnych celem pełnego wyjaśnienia dowodów, by zdecydować o zasadności zastosowania art. 92c ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym.

Skarżąca, prowadząc przewóz okazjonalny pojazdem nieprzystosowanym konstrukcyjnie, była zobowiązana do zgłoszenia zmian w licencji oraz wyposażenia kierowcy w wymagane dokumenty, co uzasadniało nałożenie kary pieniężnej. Wyrok WSA w zakresie tych ustaleń podlega uchyleniu jako niezgodny z prawem.

NSA uchyla wyrok WSA z powodu niepełnego rozstrzygnięcia oraz braku wskazań dla organu administracji co do dalszego postępowania, co istotnie wpływa na wynik sprawy, w zakresie zastosowania sankcji korelacyjnych z prawem unijnym.

Unieważnienie zgłoszenia celnego staje się zasadne, gdy brak jest dowodów potwierdzających opuszczenie przez towary obszaru celnego Unii. W takim przypadku unijne przepisy celne przewidują możliwość unieważnienia zgłoszenia bez uprzedniego wniosku zgłaszającego.

Klauzule umowne w postaci jednostronnego określania kursów walut przez bank są abuzywne. Niedozwolone postanowienia niweczą wiążący charakter umowy kredytowej, nie dopuszczając zastąpienia ich normami dyspozytywnymi. Umowa w takim wypadku w całości traci ważność, co implikuje obowiązek zwrotu świadczeń.

Stwierdzenie utraty dobrej reputacji przedsiębiorcy przewoźnika drogowego na podstawie poważnych naruszeń przepisów unijnych i krajowych jest prawidłowe i proporcjonalne. Zaskarżone decyzje administracyjne nie pozwoliły na uznanie nałożonych kar za niebyłe w świetle art. 94b ustawy o transporcie drogowym.

Możliwość opodatkowania przychodów z działalności gospodarczej zgodnie z art. 30c ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.