Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że błędne naliczanie kar pieniężnych przez organy, polegające na sumowaniu kar zamiast stosowania stawki progresywnej, nie miało wpływu na ostateczny wymiar kary, wynoszący zgodnie z ustawą 12 000 zł; zatem skarga kasacyjna zasługuje na oddalenie.

Oddala się skargę kasacyjną S. Sp. z o.o. jako bezzasadną. Cofnięcie świadectwa kierowcy oraz roczne zawieszenie wydawania nowych świadectw przez organ administracyjny jest zgodne z prawem, gdy przedsiębiorca nie spełnia warunków formalnych określonych w przepisach prawa krajowego i unijnego.

Skarga kasacyjna jest bezzasadna z uwagi na brak wykazania istotnego wpływu zarzucanych naruszeń proceduralnych na treść zaskarżonego wyroku, co skutkuje utrzymaniem w mocy decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego o nałożeniu kary pieniężnej za domniemane naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

Uchybienie polegające na rejestracji pojazdu bez dokumentów homologacyjnych, mimo że jest oczywiste, nie stanowi rażącego naruszenia prawa, jeśli nie wywołuje nieodwracalnych skutków społeczno-gospodarczych. Dokument homologacji jest obligatoryjny przy rejestracji nowych pojazdów.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził prawidłowość klasyfikacji naruszeń przez organ administracyjny. Uchylając zaskarżony wyrok WSA, potwierdził zgodność decyzji organu nałożenia kary pieniężnej z polskimi przepisami, odrzucając tezę o niezgodności z prawem unijnym.

Manipulacja tachografu, polegająca na wprowadzeniu go w tryb fałszujący zapis faktycznej aktywności kierowcy, uzasadniała nałożenie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Skarga kasacyjna, kwestionująca prawidłowość postępowania dowodowego, została oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja o rejestracji pojazdu bez wymaganych dokumentów homologacji stanowiła oczywiste naruszenie prawa, ale nie rażące, z uwagi na brak zamierzonego skutku społeczno-gospodarczego, co wykluczało stwierdzenie jej nieważności.

Sąd uznał, że oczywiste naruszenie przepisów prawa materialnego przez organ rejestrujący pojazd, polegające na braku wymaganych dokumentów, samo w sobie nie wystarcza do stwierdzenia nieważności decyzji. Zasadność takiego stwierdzenia wymaga wystąpienia skutków, które naruszają zasadnicze normy praworządności.

Zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego, w przedmiocie nałożenia kary finansowej za naruszenie przepisów dotyczących opłaty elektronicznej, była zgodna z prawem, a skarga kasacyjna została oddalona jako nieuzasadniona. Sąd uznał, że brak formalnych nieprawidłowości w działaniu organu eliminuje podstawę do wzruszenia decyzji.

W przypadku stwierdzenia manipulacji oprogramowania tachografu, przedsiębiorstwo ponosi odpowiedzialność za naruszenie przepisów, nawet przy braku fizycznego dowodu zakłócającego urządzenia. Skarżąca nie wykazała istotnego wpływu na wynik sprawy z powodu domniemanych uchybień proceduralnych.

NSA oddala skargę kasacyjną A.S., stwierdzając, że Sąd I instancji prawidłowo orzekł zgodność z prawem decyzji o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

NSA oddala skargę kasacyjną uznając, że brak uzasadnionych podstaw do jej uwzględnienia, podtrzymując kwalifikację naruszeń oraz prawidłowość postępowania dowodowego organów administracyjnych.

Sąd stwierdził, że nie każde oczywiste naruszenie prawa jest rażące; uchybienie musi wywoływać skutki nieakceptowalne w państwie prawa, aby je uznać za rażące naruszenie w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Skarga kasacyjna oddalona.

Nałożenie osobnych kar za korzystanie ze zmodyfikowanego tachografu i brak rejestracji danych na karcie kierowcy jest zgodne z prawem, mimo że wynikają one z tego samego incydentu, gdyż wynikały z różnych przyczyn.

NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że decyzja o karze za manipulację tachografem była poprawnie uzasadniona - organy i sąd I instancji działały zgodnie z prawem, opierając się na wiążącej ocenie prawnej i opinii biegłego.

Skarżący naruszył art. 4 pkt 1 i 11 u.t.d., wykonując przewóz okazjonalny bez licencji. Skarga kasacyjna była bezzasadna. NSA potwierdził prawidłowość decyzji organu o nałożeniu kary pieniężnej.