Naczelny Sąd Administracyjny, po stwierdzeniu braku uzasadnionych podstaw kasacyjnych, oddala skargę kasacyjną. Rażące naruszenie przepisów przy zmianie parametrów technicznych pojazdu uzasadnia unieważnienie decyzji o jego rejestracji.

Decyzja rejestracyjna Starosty w zakresie ponownej rejestracji pojazdu jest nieważna z uwagi na rażące naruszenie art. 73 ust. 1 prd; zmiana danych technicznych wymaga czynności materialno-technicznych, nie zaś decyzji rejestracyjnej.

Odmowa zwrotu prawa jazdy kategorii A, C, D, BE, CE, DE podczas zakazu prowadzenia pojazdów kategorii B, wynikająca z art. 12 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy o kierujących pojazdami, narusza zasadę ne bis in idem, poprzez rozszerzenie zakazu sądowego bez wyraźnego orzeczenia sądu karnego, co jest sprzeczne z Konstytucją RP.

Skarga kasacyjna została oddalona z uwagi na brak zasadności zarzutów procesowych i materialnoprawnych podniesionych przez skarżącą, a decyzja o nałożeniu kary za nienależną refundację wywozową uznana za prawidłową.

Postępowanie rejestracyjne pojazdu podjęte na podstawie wadliwego wniosku i bez wymaganych dokumentów może zostać uznane za naruszające prawo, co uzasadnia stwierdzenie nieważności decyzji wydanych z takim uchybieniem.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż decyzja o rejestracji pojazdu, wydana z rażącym naruszeniem przepisów dotyczących homologacji i zmian konstrukcyjnych, jest nieważna, potwierdzając prawidłowość stanowiska organu nadzorczego oraz wcześniejszych orzeczeń sądów administracyjnych.

Podleganie ubezpieczeniom społecznym z tytułu umowy zlecenia z obywatelami państw trzecich.

Ustalanie podstawy wymiaru składek na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe.

Ustalanie podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne ze stosunku pracy.

Podleganie ubezpieczeniom społecznym z tytułu działalności małoletniego.

Zasady nabycia w drodze zasiedzenia służebności gruntowej odpowiadającej treścią służebności przesyłu przez przedsiębiorcę przesyłowego lub Skarb Państwa

Naczelny Sąd Administracyjny, kierując się zasadą dwuinstancyjności, uchyla wyrok WSA z uwagi na niewłaściwe zbadanie przesłanek proceduralnych w kontekście bezczynności organu, oraz przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko, że zawieszenie wydawania świadectw kierowców obok cofnięcia jednego świadectwa w przypadku podania nieprawdziwych informacji jest zgodne z prawem unijnym i krajowym, ponieważ takie działanie stanowi adekwatną sankcję za poważne naruszenie przepisów transportowych oraz umożliwia przywrócenie stanu zgodności z prawem.

Decyzja administracyjna o rejestracji pojazdu, wydana na podstawie wadliwych dokumentów wskutek zmian konstrukcyjnych bez potwierdzenia przez producenta, stanowi rażące naruszenie prawa i podlega unieważnieniu.

Skarga o wznowienie postępowania, oparta na zarzucie stronniczości i braku niezawisłości sędziego, nie spełnia przesłanek art. 273 § 2 p.p.s.a. i nie stanowi podstawy do wznowienia. Skarga zostaje oddalona.

Stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej pojazdu z powodu rażącego naruszenia prawa, w tym niewypełnienia obligatoryjnych wymogów homologacyjnych przez skarżącego oraz brak oświadczenia od producenta. Decyzja ta była nieważna z urzędu, co uzasadnia jej eliminację z obrotu prawnego.

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie w związku z prawidłowym zastosowaniem przepisów art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. przez organy administracyjne oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny, który słusznie stwierdził nieważność decyzji o rejestracji pojazdu z powodu rażącego naruszenia prawa.

Rażące naruszenie prawa w postaci braku przedłożenia odpowiednich dokumentów homologacyjnych przy rejestracji pojazdu skutkuje stwierdzeniem nieważności decyzji administracyjnej na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., podtrzymując zasadę trwałości decyzji ostatecznych tylko w sytuacji, gdy brak jest ewidentnego błędu prawnego.