Dotychczasową koncepcję zasiedzenia wstecznego przez przedsiębiorcę przesyłowego lub Skarb Państwa Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 2 grudnia 2025 r. sygn. akt P 10/16 uznał za niezgodną z Konstytucją, operatorzy sieci przesyłowych tracą możliwość powołania się na wcześniejsze korzystanie z cudzych gruntów, co zwiększa szanse właścicieli zajętych przez nich nieruchomości na uzyskanie świadczeń.

Jeden wniosek przy rejestracji spółki cywilnej, wpis do CEIDG w formie elektronicznej, a docelowo pełna cyfryzacja CEIDG - takie zmiany zawiera projekt nowelizacji ustawy o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy (CEIDG) przyjęty przez rząd 2 grudnia 2025 r. Zmiany będą wprowadzane stopniowo od 2026 roku.

Zmiany konstrukcyjne w pojeździe zarejestrowanym na S. G., dokonane bez zgody producenta, uzasadniają stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa, co potwierdza Naczelny Sąd Administracyjny.

Skarga kasacyjna Z. Sp. z o.o., dotycząca kary pieniężnej za wnioskowanie o nienależną refundację wywozową, została oddalona przez NSA. Sąd uznał błędne powołanie się na niewłaściwe przepisy i brak wpływu zarzucanych naruszeń na wynik sprawy.

Oddalenie skargi kasacyjnej wobec stwierdzenia nieważności decyzji o rejestracji pojazdu jako wydanej z rażącym naruszeniem przepisów dotyczących homologacji i zmiany rodzaju pojazdu.

Placówki edukacyjne oraz szkoły językowe, nie wpisane do ewidencji szkół i placówek niepublicznych, nie są uznawane za placówki oświatowo-wychowawcze w zakresie przepisów ograniczających lokalizację salonów gier na automatach.

NSA uznał, że niezastosowanie w sprawie art. 64 ust. 2 rozporządzenia 1306/2013 było prawidłowe, a zarzuty skargi kasacyjnej Z. Sp. z o.o. nie wykazały istotnego wpływu na wynik sprawy. Skarga kasacyjna została oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że decyzja o rejestracji pojazdu była dotknięta rażącym naruszeniem prawa z uwagi na brak niezbędnego oświadczenia homologacyjnego, co uzasadniało stwierdzenie jej nieważności.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze miało prawo stwierdzić nieważność decyzji Starosty o rejestracji pojazdu, ponieważ zostało wykazane, że decyzja była wydana z rażącym naruszeniem prawa. Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej.

Decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy, wydana w nadzwyczajnym trybie stwierdzenia nieważności, nie narusza prawa materialnego w sposób rażący; nieuzasadnione są twierdzenia o braku podstaw prawnych lub terminów wymagalności przedstawienia orzeczeń zdrowotnych i psychologicznych. Skarga kasacyjna oddalona.

Wznowienie postępowania cywilnego wskutek wyroku zakresowego Trybunału Konstytucyjnego

Art. 18 ust. 4 ustawy o płatnościach bezpośrednich, wymagający tytułu prawnego do gruntów, jest zgodny z prawem unijnym i Konstytucją RP. Przepisy unijne dopuszczają dodatkowe krajowe wymogi płatności, jeśli nie naruszają celów wspólnotowych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając za prawidłową decyzję o stwierdzeniu nieważności rejestracji pojazdu z uwagi na rażące naruszenie przepisów o rejestracji w związku z brakiem odpowiednich dokumentów homologacyjnych.

Wymóg legitymowania się tytułem prawnym do gruntów publicznych, określony w art. 18 ust. 4 ustawy o płatnościach bezpośrednich, jest zgodny z prawem unijnym i nie narusza konstytucyjnej zasady równości, będąc uzasadnionym dodatkowym warunkiem przyznania płatności.

Dla skierowania na badanie lekarskie wystarczające jest posiadanie przez organ wiarygodnych informacji o stanie zdrowia kierowcy wskazujących na uzasadnione zastrzeżenia, bez konieczności wykazywania bezpośredniego wpływu stwierdzonych zaburzeń na zdolność prowadzenia pojazdów.

Zastosowanie znajdują przepisy rozporządzenia nr 612/2009 w zakresie wymierzania kar za nienależne refundacje wywozowe, a zarzuty procesowe muszą wykazywać istotny wpływ na rozstrzygnięcie, czego skarga kasacyjna nie wykazała.

Zastosowanie art. 18 ust. 4 ustawy o płatnościach bezpośrednich, wymagającego posiadania tytułu prawnego do gruntu publicznego, nie narusza prawa unijnego ani zasad konstytucyjnych, a wymóg ten jest zgodny z zasadą proporcjonalności i zgodny z celami Unii.