PROBLEM Od 1 września 2018 r. zatrudniamy osobę na umowę zlecenia, która prowadzi działalność gospodarczą. Przy podpisywaniu umowy zleceniobiorca oświadczył, że z tytułu działalności gospodarczej opłaca „pełny ZUS”, więc od początku odprowadzaliśmy za niego tylko składkę zdrowotną. W lutym 2019 r. ubezpieczony poinformował, że przez cały czas trwania umowy opłacał składki z działalności na zasadach
Od 1 stycznia 2019 r. osoby prowadzące działalność gospodarczą na podstawie wpisu do CEIDG (lub innych przepisów szczególnych) mają możliwość uiszczania składek ZUS od podstawy, której wysokość jest uzależniona od kwoty uzyskiwanego przez nie przychodu z prowadzonej działalności. Skorzystanie z tego przywileju, określanego jako „mały ZUS”, wymaga spełnienia ściśle określonych przesłanek oraz terminowego
1. Właściwym czasem do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości jest moment, w którym spółka stała się niewypłacalna, w rozumieniu art. 11 ust. 1 i 2 ustawy Prawo upadłościowe, a nie chwila w której członek zarządu, uzyskał świadomość o istnieniu zaległości podatkowej, o której orzeczono jego odpowiedzialność. 2. Złożenie korekty nie kształtuje wysokości zobowiązania podatkowego. Sama okoliczność złożenia
Skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku nie można utożsamiać ze skargą kasacyjną, gdyż o ile ta ostatnia wynika z zarzutu naruszenia prawa, to pierwsza wymaga oceny, że kwestionowany wyrok jest niezgodny z prawem w rozumieniu art. 4241 § 1 k.p.c.
W art. 403 § 2 k.p.c. chodzi o takie okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które dotyczą podstawy pozwu, w szczególności jego podstawy faktycznej, które uzasadniają przytoczony w pozwie stan faktyczny i na tyle istotne, że ich uwzględnienie spowodowałoby wydanie innego rozstrzygnięcia. Mogą to być zarówno fakty i dowody odnoszące się bezpośrednio do postawy faktycznej spornego roszczenia, jak
Sprawa o rekompensatę na podstawie ustawy z dnia 12 października 2017 r. o świadczeniu rekompensacyjnym z tytułu utraty prawa do bezpłatnego węgla jest sprawą związaną ze stosunkiem pracy, do której zastosowanie ma art. 469 k.p.c., a zatem nieuprawnione było stanowisko, że cofnięcie apelacji przez powódkę nie podlegało kontroli sądu.
Rozliczenie umowy powierniczej dotyczącej pozyskania i sprzedaży świadectw efektywności energetycznej nie jest wynagrodzeniem za usługę.
1. Miarkowanie ma na celu wyeliminowanie dużych dysproporcji między wysokością kary a godnym ochrony interesem wierzyciela, ponieważ kara umowna nie może prowadzić do nieuzasadnionego wzbogacenia uprawnionego. Ustalenie zakresu zmniejszenia kary umownej, odpowiadające ustawowo przewidzianym przesłankom, zostało powierzone sądom merytorycznie rozstrzygającym spór w tym zakresie. Orzeczenie sądu miarkujące
1. W sprawach o zadośćuczynienie pieniężne z art. 446 § 4 k.c. indywidualizacja ocen w zakresie dotyczącym rozmiaru krzywdy i wysokości zadośćuczynienia musi doznawać ograniczeń. W przypadkach, w których stopień bliskości osoby uprawnionej względem zmarłego jest taki sam, wiek uprawnionego podobny, podobna intensywność więzi między uprawnionym a zmarłym, podobna skala przeżywanego bólu i cierpień uprawnionego
Możliwość przyjęcia za podstawę ustalenia odszkodowania, jak i korzyści, o jakiej mowa w art. 70915 k.c. ceny uzyskanej przez poszkodowanego, jak i leasingobiorcę istnieje wówczas, gdy te osoby mogą korzystać z odliczeń podatku od towarów i usług, przewidzianych w przepisach prawa podatkowego.
Uzyte w art. 15 § 1 k.s.h. pojęcie "inna podobna umowa" obejmuje wszelkie umowy, do których istoty należy transfer środków ze spółki do majątku osób należących do podmiotowego kręgu wyznaczonego treścią art. 15 § 1 k.s.h., na ich rzecz, albo udzielania im zabezpieczeń (z wyjątkiem zabezpieczeń rzeczowych). Dyspozycją art. 15 § 1 k.s.h. objęte są umowy zawarte z funkcjonariuszami spółki kapitałowej
W obecnym stanie prawnym, ze względu na przyjęty model apelacji pełnej, postępowanie przed sądem drugiej instancji stanowi kontynuację postępowania pierwszoinstancyjnego. Z tej przyczyny usunięcie wadliwości dotychczasowego postępowania lub uzupełnienie postępowania dowodowego, nawet w znacznym zakresie, bez względu na znaczenie dowodów dla merytorycznego rozstrzygnięcia, powinno nastąpić w drugoinstancyjnym