O rozkładzie ciężaru dowodu w przypadku dochodzenia roszczeń odszkodowawczych z tytułu odpowiedzialności kontraktowej rozstrzyga art. 471 k.c. W świetle tego przepisu ciężar dowodu w zakresie wykazania niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, szkody oraz związku przyczynowego spoczywa na dochodzącym naprawienia szkody. Nie jest natomiast konieczne, aby żądający naprawienia szkody wykazywał

Komitet Obywatelski prowadzący kampanię wyborczą w maju i czerwcu 1989 r., który, ogólnie ujmując, poza grupą ludzi, którzy wyrazili chęć wsparcia kampanii wyborczej oraz datkami pieniężnymi od ludności i związku zawodowego nie dysponował niezbędnymi elementami organizacyjnymi, spełniającymi wymogi przedsiębiorstwa, o którym mowa w art. 13 prawa autorskiego z 1952 r.

W sytuacji gdy na skutek ujawnienia się wady po ogłoszeniu upadłości powstanie obowiązek jej usunięcia (to jest wykonania przez syndyka przysługującego wierzycielowi roszczenia z rękojmi lub gwarancji), a syndyk odmówi wykonania tego obowiązku, wówczas trzeba przyjąć, że wierzycielowi przysługuje roszczenie z tytułu poniesionej straty wynikłej z niemożności uzyskania do dłużnika świadczenia, co zwykle

W świetle art. 361 § 1 k.c. dla stwierdzenia istnienia związku przyczynowego nie wystarcza jakiekolwiek powiązanie przyczynowe między zachowaniem zobowiązanego a powstaniem szkody. Konieczność badania "normalności" związku przyczynowego, jako przesłanki odpowiedzialności z 361 § 1 k.c, występuje jednak tylko wówczas, gdy między badanymi zjawiskami w ogóle istnieje obiektywny związek przyczynowy. Jeżeli

W sprawach dotyczących czynów nieuczciwej konkurencji polegających na wprowadzaniu w błąd, ze względu na szczególne rozłożenie w art. 18a u.z.n.k. ciężaru dowodu okoliczności doniosłych dla odpowiedzi na pytanie o zasadność roszczeń powoda, to pozwany ma wykazać prawdziwość oznaczeń towarów, które wprowadza do obrotu, a niesprostanie temu obowiązkowi powoduje, iż można mu przypisać popełnienie czynu

Zastosowanie art. 5 k.c. jest jednak dopuszczalne także wtedy, gdy dłużnikowi nie można przypisać negatywnego zachowania w relacji z wierzycielem. Stosownie do tego, zauważa się, że przyczyny uzasadniające zastosowanie art. 5 k.c. w razie podniesienia zarzutu przedawnienia mogą sytuować się wyłącznie po stronie wierzyciela; w takiej sytuacji za uznaniem zachowania dłużnika za nadużycie prawa mogą przemawiać

Jednostki, wobec których ogłoszono upadłość, nie muszą zatwierdzać i badać swoich sprawozdań finansowych. Obowiązku tego nie będą miały również jednostki objęte postępowaniem restrukturyzacyjnym, w którym ustanowiono zarządcę. Zmianę wprowadziła ustawa o Krajowym Rejestrze Zadłużonych, ale ma ona wejść w życie dopiero 1 grudnia 2020 r.

O subsydiarnym charakterze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w stosunku do skargi nadzwyczajnej przesądza nie tylko to, że jest ona dopuszczalna tylko wtedy, gdy zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, podczas gdy druga skarga zmierza głównie do zmiany lub uchylenia orzeczenia, ale również treść art. 89 § 4 i art

Jeżeli nieruchomość jest przedmiotem współwłasności w częściach ułamkowych i doszło do podziału nieruchomości do korzystania, to fakt korzystania przez współwłaściciela z fizycznie wydzielonej części nieruchomości, nie prowadzi do nabycia jej własności przez zasiedzenie, chyba że dojdzie do zmiany charakteru władztwa przez zamanifestowanie woli - także wobec pozostałych współwłaścicieli - władania

Zwrot pozwu z powodu nieusunięcia jego braków fiskalnych nie jest możliwy po nadaniu mu biegu przez przewodniczącego. W takiej sytuacji zastosowanie ma art. 1303 § 2 k.p.c; sąd powinien w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji nakazać pobranie brakującej opłaty.

W wypadku zmiany powództwa, polegającej na zastąpieniu roszczenia o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego roszczeniem z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia, chwilą wszczęcia postępowania w rozumieniu art. 1097 § 1 k.p.c. jest chwila zmiany powództwa.

O subsydiarnym charakterze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w stosunku do skargi nadzwyczajnej przesądza nie tylko to, że jest ona dopuszczalna tylko wtedy, gdy zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, podczas gdy druga skarga zmierza głównie do zmiany lub uchylenia orzeczenia, ale również treść art. 89 § 4 i art