Na powodzie ciążył obowiązek wykazania wszystkich przesłanek odpowiedzialności pozwanego, w tym również obowiązek wykazania związku przyczynowego pomiędzy zachowaniem stanowiącym źródło szkody a tą szkodą. Jeżeli jednak mamy do czynienia z zaniechaniem powinnego działania test sine qua non zakłada odpowiedź na pytanie czy gdyby działanie to nastąpiło, poszkodowany doznałby uszczerbku w swoich dobrach

Zawarte w art. 379 pkt 5 k.p.c. pojęcie pozbawienia strony możliwości obrony swoich praw definiowane jest jako sytuacja, gdy na skutek wadliwości procesowych sądu lub strony przeciwnej, będących wynikiem naruszenia konkretnych przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, których nie można było usunąć do momentu wydania orzeczenia w danej instancji, strona nie mogła brać i nie brała udziału w postępowaniu

W sytuacji gdy Sąd II instancji uznał, że brak podstaw do stosowania w przypadku roszczenia windykacyjnego klauzuli nadużycia prawa z art. 5 k.c. i uwzględnił powództwo bez jakiegokolwiek bliższego zbadania, czy pozwanemu nie służy skuteczne wobec powoda prawo do władania nieruchomościami, których wydania on się domaga, wyrok taki narusza art. 328 § 2 k.p.c., art. 382 k.p.c. i art. 386 § 4 k.p.c.,

Jeżeli w umowie zastrzeżono, że dłużnik spełni świadczenie na rzecz osoby trzeciej, osoba ta, w braku odmiennego postanowienia umowy, może żądać bezpośrednio od dłużnika spełnienia zastrzeżonego świadczenia. Prima facie może się wydawać, że chodzi tu o osobę trzecią określoną w momencie zaciągania zobowiązania. Osobę trzecią w rozumieniu art. 393 § 1 k.c. można wskazać nie tylko imiennie ale także

Stanowisko, który przez urządzenie, o którym mowa w art. 231 § 2 k.c. rozumie odcinek sieci (rów) przebiegający przez nieruchomość stanowiącą własność powódki nie znajduje uzasadnienia ani w potocznym rozumieniu tego słowa, ani w używanych przez ustawodawcę określeniach dla sytuacji zbliżonych do rozważanej w rozpoznawanej sprawie. Za tym, że odcinek sieci, rów przebiegający przez nieruchomość powódki

Pod pojęciem „sporu", o jakim mowa w art. 210 § 1 k.s.h., rozumie się wszelkie postępowania sądowe, zarówno procesowe jak i nieprocesowe, zaś w przypadku postępowania procesowego - tak sytuację, gdy spółka i członek jej zarządu występują po przeciwnych stronach (powoda i pozwanego), jak i wtedy, gdy występują wobec siebie w innych relacjach (strona - interwenient przystępujący do sprawy po drugiej

10 krajów , które zobowiązały się do pogłębionej współpracy na rzecz wprowadzenia podatku od transakcji finansowych przyjęły wspólną mapę drogową w tej sprawie. Chodzi o Francję, Niemcy, Grecję, Austrię, Belgię, Portugalię, Włochy, Hiszpanię, Estonię i Słowację. Ministrowie finansów tych krajów zdecydowali, że nowy podatek będzie stopniowo wdrażany od 1 stycznia 2016 roku.

Przyjęcie tej odpowiedzialności jest wyjątkowo możliwe także w wypadku naruszenia powinności niezindywidualizowanej obowiązkiem działania, nałożonym przepisem prawa materialnego publicznego.

W świetle art. 24 § 1 w związku z art. 23 k.c. może dojść do znieważenia innej osoby nie tylko w jej obecności, ale i pod jej nieobecność przez wypowiedź publiczną lub uczynioną w zamiarze, aby ona do tej osoby dotarła. Niemniej także na gruncie prawa cywilnego możliwość znieważenia innej osoby pod jej nieobecność ogranicza się wyłącznie do przypadków zniewagi dokonanej publicznie lub w zamiarze, aby

Przed zmianą przepisów kodeksu cywilnego, polegającą na wprowadzeniu art. 359 § 22 k.c., zakazującego zastrzegania odsetek wyższych niż maksymalne, podstawą stwierdzania nieważności postanowień umów w tym przedmiocie jest art. 58 § 3 w zw. z 58 § 2 k.c. i art. 3531 k.c.

1. Legitymowanie się przez przeciętnego konsumenta odpowiednim do modelu konsumenta z art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym poziomem wiedzy o uprawnieniach reklamacyjnych nie wyklucza możliwości wprowadzenia go w błąd przez przedsiębiorcę co do zakresu tych uprawnień. Konsument dokonujący reklamacji działa w zaufaniu do profesjonalisty - przedsiębiorcy

Zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. W procesach odszkodowawczych lekarskich "normalne następstwo" nie musi jednak oznaczać gwarancji wyleczenia pacjenta, gdyby nieprawidłowości nie popełniono.

Dzierżawca, który ulepszył rzecz dzierżawioną przed jej zbyciem, ma roszczenie o zwrot wartości ulepszeń do nabywcy.