Pozwani mieli obowiązek wykonania swojego zobowiązania niezależnie od tego, czy uzyskanie pozwolenia na użytkowanie było wymagane przepisami prawa, czy też nie, zgodnie zaś z art. 484 § 1 k.c. kara umowna należy się wierzycielowi w razie niewykonania (lub nienależytego wykonania) zobowiązania, a zatem wierzyciel dochodzący kary umownej ma obowiązek udowodnienia jedynie tego, że dłużnik nie wykonał

Twierdzenia zgłaszane dopiero w toku postępowania, ale stanowiące rozwinięcie i sprecyzowanie twierdzeń przedstawionych w pozwie i będące adekwatną reakcją na sposób obrony strony pozwanej w zasadzie nie mogą być uznane za spóźnione w rozumieniu art. 47912 § 1 k.p.c.

Przepisy ustawy z 1965 r. nie regulowały zagadnienia prawa właściwego do pełnomocnictwa. Jeżeli mocodawca nie dokonał wyboru prawa właściwego, pełnomocnictwo podlegało prawu miejsca działania pełnomocnika, tzn. prawu miejsca, w którym pełnomocnik rzeczywiście wypełnił swoją misję, tj. złożył lub przyjął oświadczenie woli. Pełnomocnictwo oceniało się według prawa właściwego dla czynności prawnej, którą

8 marca 2013 r. Sejm przyjął poprawki zgłoszone przez Senat do uchwalonej miesiąc temu Ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych. Proponowane przez MG rozwiązania powinny przyczynić się do zmniejszenia opóźnień w zapłacie należności przez dłużników oraz zachęcania strony do stosowania krótszych terminów rozliczeń.

Ministerstwo Gospodarki chce poszerzać specjalne strefy ekonomiczne na biedniejsze regiony z wyższym bezrobociem i gorszą sytuacją w przemyśle. Przedstawiciele resortu podkreślają, że oferując firmom odpowiednie zachęty do inwestowania np. na wschodzie kraju, można pomóc w rozwoju tych terenów. Zapewniają jednocześnie, że sytuacja firm, które dziś funkcjonują w strefach, w żaden sposób nie pogorszy