Minimalny podatek dochodowy zgodnie z art. 24ca ust. 14 pkt 9 ustawy o CIT nie dotyczy podatników, którzy przed rokiem objętym minimalnym podatkiem osiągnęli rentowność co najmniej 2% w jednym z trzech poprzednich lat podatkowych, przy czym okres ten dotyczy wyłącznie lat podatkowych podatnika indywidualnego, a nie okresu uczestnictwa w PGK.

Strata finansowa wynikająca z wyłudzenia pieniędzy nie spełnia przesłanek uznania za koszt uzyskania przychodów w sytuacji niezakończenia postępowania karnego, co czyni ją niedefinitywną oraz niedostatecznie udokumentowaną.

Koszty poniesione przez spółkę na szkolenia podwykonawców, o ile mają one związek z prowadzoną działalnością gospodarczą i służą osiągnięciu przychodów oraz nie stanowią kosztów wyłączonych zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu według art. 15 ust. 1 tejże ustawy.

Przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT wymaga wskazania istotnych wątpliwości uzasadniających weryfikację zasadności zwrotu. Naruszenie tej zasady przez organ podatkowy może skutkować uchyleniem postanowienia o przedłużeniu zwrotu.

Skarga kasacyjna dotycząca oddalenia roszczeń odszkodowawczych z powodu ograniczenia korzystania z nieruchomości została oddalona przez NSA, uznając, iż zarzuty proceduralne i materialne skarżącego nie miały usprawiedliwionych podstaw.

Istotą orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego jest stwierdzenie, że ocena wniosku o przywrócenie terminu powinna uwzględniać całokształt okoliczności dotyczących winy. Uprawdopodobnienie braku winy, nawet przy możliwości lekkiego niedbalstwa, powinno prowadzić do przywrócenia terminu, gdy chroni to prawo strony do obrony jej interesów.

ODDALENIE skargi kasacyjnej w sprawie przyznania ulgi podatkowej ze względu na niewystarczające uwzględnienie przez organy administracyjne przesłanek do rozłożenia na raty zaległości podatkowych w sytuacji ekonomicznej skarżącego.

Zgodność z prawem przedłużenia terminu zwrotu VAT wymaga dokładnego uzasadnienia i może dotyczyć jedynie kwoty rzeczywiście spornej; w innych przypadkach przedłużenie jest nieuzasadnione.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT musi być dobrze uzasadnione i ograniczone do kwot budzących wątpliwości, zakwestionowanie całości deklarowanej kwoty było nieuzasadnione i naruszało prawo materialne, co skutkowało uchyleniem zaskarżonego orzeczenia.

Brak doręczenia pism procesowych uczestnikowi postępowania stanowi podstawę nieważności postępowania administracyjnego, prowadząc do uchylenia wyroku i konieczności rozpatrzenia sprawy ponownie przez sąd I instancji.