Potwierdzenie przez Naczelny Sąd Administracyjny, że dla ustalenia choroby zawodowej wystarczające jest potwierdzenie przez uprawnioną jednostkę medycyny pracy związku choroby z narażeniem zawodowym, bez konieczności dodatkowego postępowania dowodowego.
Beneficjent, poprzez określenie nadmiernych i nieproporcjonalnych warunków udziału w postępowaniu, naruszył zasady uczciwej konkurencji, uzasadniając zastosowanie korekty finansowej. Korekta ta jest słuszna z uwagi na wpływ naruszeń na budżet UE oraz ograniczanie konkurencji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze miało prawo stwierdzić nieważność decyzji Starosty o rejestracji pojazdu, ponieważ zostało wykazane, że decyzja była wydana z rażącym naruszeniem prawa. Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej.
W transgranicznym przemieszczaniu odpadów odbiorca nie musi być tożsamy z prowadzącym instalację odzysku lub unieszkodliwiania, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1013/2006. NSA potwierdza dopuszczalność wskazywania jako odbiorcy podmiotów pośredniczących, podlegających jurysdykcji państwa przeznaczenia.
Skarga kasacyjna P.T. na wyrok w sprawie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za zbieranie odpadów bez zezwolenia zostaje oddalona z uwagi na zgodność działań organu z prawem i brak wykazania istotnych naruszeń w postępowaniu.
Wydatki spółki na edukację dzieci pracowników nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, gdyż nie wykazują bezpośredniego związku z przychodami ani zabezpieczeniem źródła przychodów, jak wymaga art. 15 ust. 1 Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego, jeśli działając z naruszeniem dobrej wiary, świadomie uczestniczył w karuzeli podatkowej, co wyklucza możliwość przypisania mu rzetelności i staranności w transakcjach handlowych.
Zakaz prowadzenia reklamy aptek, przewidziany w art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego, narusza unijne przepisy o swobodnym świadczeniu usług i nie może być podstawą do nałożenia kary, co skutkuje uchyleniem decyzji administracyjnej w tej kwestii.
Odpisy amortyzacyjne od samochodów osobowych nabytych na własność, przeznaczonych na odpłatny wynajem, mogą w pełni stanowić koszt uzyskania przychodów. Natomiast opłaty leasingowe, dotyczące samochodów o wartości przekraczającej ustawowe limity, podlegają ograniczeniu stosowanemu proporcjonalnie, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 47a ustawy o PIT.