Naczelny Sąd Administracyjny, działając w granicach zakreślonych przez art. 174 p.p.s.a., uznał, że skuteczne wszczęcie postępowania karnego skarbowego prawidłowo zawiesiło bieg przedawnienia zobowiązań podatkowych, a tym samym oddalił skargę kasacyjną jako niezasadną.

Przesłanki niezbędne do zastosowania art. 61 ust. 2e u.p.s. w zakresie ustalania odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej muszą uwzględniać wnioski stron o zwolnienie z opłaty złożone na podstawie art. 64 u.p.s. oraz składające się na nie okoliczności faktyczne, co naruszone prowadzi do konieczności uchylenia zaskarżonych decyzji.

NSA oddala skargę kasacyjną, uznając, że świadczenia z tytułu wyżywienia na statku i strawnego są w interesie pracodawcy, niestanowiące przychodu pracownika, a więc nie podlegają opodatkowaniu.

Działania administracyjne, skutkujące przyznaniem pomocy finansowej po wystąpieniu sztucznie stworzonych warunków, wymagają analizy elementów subiektywnych dla skuteczności zgłaszanych roszczeń zwrotu nienależnych środków, uwzględniając kontekst programów wieloletnich oraz wymogi procedury przedawnienia.

W postępowaniu o stwierdzenie uwłaszczenia osób prawnych nieruchomościami, decyzja o naliczeniu opłat z tytułu zarządu może stanowić wystarczający dowód istnienia zarządu na dzień 5 grudnia 1990 r., bez konieczności powoływania się na uprzednie decyzje. Decyzje te należy oceniać zgodnie z uchwałą NSA z 2024 r.

Przepis § 13zl rozporządzenia z 27 stycznia 2015 r., w brzmieniu obowiązującym od 19 stycznia 2022 r., stosuje się do wniosków o pomoc złożonych po tej dacie. Pomoc nie przysługuje, jeśli świnie nie były przetrzymywane co najmniej 85 dni przed sprzedażą.

Pojazd typu VAN, gdy długość części towarowej przekracza 50% rozstawu osi, podlega klasyfikacji jako samochód do przewozu towarów do kodu CN 8704. Noty wyjaśniające służą pomocą w interpretacji, a ich zmiana może mieć retrospektywne znaczenie interpretacyjne.

Zgłoszenie znaku towarowego w złej wierze, z zamysłem wykorzystania renomy i strategii rynkowej innego podmiotu, może być podstawą unieważnienia prawa ochronnego na ten znak, zgodnie z art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, stwierdzając prawidłową klasyfikację taryfową towaru oraz brak naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego w decyzjach organów celnych i wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak prawnej możliwości wznowienia postępowania w przypadku, gdy decyzja ostateczna, która miałaby podlegać wznowieniu, została już uchylona odrębnym aktem administracyjnym. Brak przedmiotu wznowienia wyklucza orzekanie o wznowieniu.

Skarga kasacyjna od wyroku WSA została oddalona jako niezasadna. Postępowanie przed sądami oraz organami administracyjnymi spełniało wymogi proceduralne i materialne, co wykluczało istotny wpływ zgłoszonych naruszeń proceduralnych na wynik sprawy.

Organ administracji publicznej słusznie odmówił przedłużenia terminu na wykonanie obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej, gdyż podnoszone przez stronę przeszkody finansowe i proceduralne nie przeważają nad koniecznością zapewnienia bezpieczeństwa publicznego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny właściwie zastosował przepisy prawne i proceduralne, wyłącznie w granicach oceny prawnej orzeczenia, a zarzuty naruszenia prawa procesowego nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy.

Decyzja organu podatkowego dotycząca naliczenia odsetek za zwłokę od niezapłaconych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2019 r. jest prawidłowa i zgodna z obowiązującymi przepisami prawnymi; skarga kasacyjna oddalona.

Zawiadomienie o wszczęciu postępowania karnego skarbowego, jeżeli oparte na dostatecznych przesłankach dowodowych wskazujących na popełnienie czynu karnego, skutecznie zawiesza bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, nawet jeśli następuje blisko terminu przedawnienia.

Dla zaliczenia wierzytelności jako nieściągalnych do kosztów podatkowych konieczne jest udokumentowanie ich postanowieniem właściwego organu egzekucyjnego, które jednoznacznie odnosi się do danych wierzytelności, zgodnie z art. 16 ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p.

Małżonek zobowiązanego nie jest uprawniony do wniesienia zażalenia na postanowienie dotyczące egzekucji administracyjnej skierowanej do majątku wspólnego, jako że legitymacja procesowa przysługuje wyłącznie osobie uznanej za zobowiązanego.

Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 272 § 2a p.p.s.a. jest możliwe tylko, gdy TSUE wyda orzeczenie istotnie wpływające na treść zaskarżonego orzeczenia; brak wykazania wpływu skutkuje oddaleniem skargi o wznowienie.

Skarga kasacyjna niezasadna; decyzja administracyjna pozostaje w obrocie prawnym, a postępowanie o jej unieważnienie wszczęte po upływie 30 lat, umorzone z mocy prawa.

Postępowania administracyjne wszczęte po 30 latach od ogłoszenia lub doręczenia decyzji, niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej, ulegają umorzeniu z mocy prawa. Skarga kasacyjna przeciwko takiemu rozstrzygnięciu nie znajduje uzasadnienia w prawie materialnym ani procesowym.

Na sądzie administracyjnym ciąży obowiązek sporządzenia uzasadnienia, które zawiera weryfikowalne wyjaśnienie podstawy prawnej orzekania. Braki w uzasadnieniu wpływają na możliwość kontroli kasacyjnej. NSA podtrzymuje, że uzasadnienie musi obejmować wszystkie relewantne elementy stanu sprawy.

Dopuszczalne jest nałożenie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia, jeśli przewoźnik nie wykaże należytej staranności i nie ma wpływu na naruszenie. Legalizacja urządzenia pomiarowego jest kluczowa dla wiarygodności wyników pomiaru.

Na podmiot gospodarczy, który korzysta z pojazdu nieprzystosowanego do poboru opłat elektronicznych, bez względu na jego faktyczne władztwo, może zostać nałożona kara pieniężna za niewypełnienie obowiązku wynikającego z ustawy o drogach publicznych.

Osoba niespokrewniona, ustanowiona niezawodową rodziną zastępczą, nie jest uprawniona do świadczenia pielęgnacyjnego, gdy na tej osobie nie spoczywa obowiązek alimentacyjny wobec niepełnosprawnego, nawet jeśli rezygnuje z zatrudnienia dla opieki nad nim.