Zmiana struktury właścicielskiej beneficjenta projektu finansowanego z funduszy UE nie stanowi o naruszeniu zasady trwałości operacji w rozumieniu art. 71 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia 1303/2013, jeżeli charakter i cel projektu nie uległy zmianie, a beneficjent nie naruszył przepisów celowo.

Wytyczne Zespołu doradczego dotyczące oceny wniosków o stypendium ministra, modyfikujące kryteria określone w rozporządzeniu, zostały wydane bez podstawy prawnej, naruszając kompetencje zastrzeżone dla ministra. Decyzja organu oparta na takich wytycznych pozostaje wadliwa.

Uniwersytet nie naruszył prawa odmawiając stypendium socjalnego na podstawie niewywiązania się z limitu 12 semestrów pobierania świadczeń, niezależnie od faktycznego ich pobierania, według art. 93 ust. 4 P.s.w.n., biorąc pod uwagę okres studiowania obejmujący przeszłe przepisy.

Oceny eksperckie w procedurze NCN muszą być rzetelne i odnosić się do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego wniosku. Naruszenie tej zasady oraz obowiązków proceduralnych, w tym sporządzenie dokumentów jedynie w języku angielskim, skutkuje uchyleniem decyzji administracyjnej.

Wynagrodzenie członków zarządu spółki dysponującej majątkiem publicznym jest informacją publiczną, której odmowa udostępnienia musi być szczegółowo uzasadniona na podstawie przepisów o tajemnicy przedsiębiorcy. Nieuzasadnioną decyzję o odmowie udostępnienia informacji należy uchylić.

Organ nie pozostaje w bezczynności, gdy wnioskowana informacja nie istnieje. Uzasadnienia wewnętrzne dotyczące premii i nagród nie są informacją publiczną, jeśli nie dotyczą faktów istniejących bądź nie dotyczą wykonywania władzy publicznej przez organ.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając prawidłowość postępowań poprzednich organów w określeniu, że cudzoziemka nie wykazała wystarczająco stabilnego i regularnego dochodu na pobyt czasowy w Polsce.

Wniosek o ponowne doręczenie decyzji nie uzasadnia wszczęcia odrębnego postępowania administracyjnego z uwagi na brak podstawy prawnej. Kwestia doręczenia powinna być rozpatrywana w ramach istniejących środków zaskarżenia w związku z ostatecznością decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że nieuprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu oraz brak należytego wskazania daty uzyskania wiedzy o uchybieniu terminu uniemożliwia przywrócenie terminu na podstawie art. 58 § 1 i § 2 k.p.a.

Działka posiada dostateczny dostęp do drogi publicznej przez drogę wewnętrzną, co spełnia wymogi przepisów o warunkach zabudowy, a kwestia fizycznego wykorzystania takiego dostępu determinuje się na dalszych etapach inwestycji. Skarga kasacyjna E. P. i M. P. oddalona.

Obiekt służący działalności sportowo-agroturystycznej, jak ujeżdżalnia koni, nie może być uznany za budynek służący gospodarce rolnej. Nakaz rozbiórki obiektu wybudowanego bez wymaganych zezwoleń jest uzasadniony, gdyż stanowi budowlę kategorii VIII.

W braku terminowego zgłoszenia wniosku o upadłość spółki przez członka jej zarządu, tenże członek ponosi solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki pod warunkiem bezskuteczności egzekucji z majątku spółki, chyba że upadłość zostanie zgłoszona w terminie określonym w ustawie upadłościowej.

Odrzucenie skargi kasacyjnej na decyzję utrzymującą w mocy pozwolenie na budowę. Warunki zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz normami elektromagnetycznymi zostały spełnione. Brak rażącego naruszenia prawa.

Milcząca zgoda na użytkowanie obiektu budowlanego wynikająca z art. 54 Prawa budowlanego nie podlega regulacjom o milczącym załatwieniu sprawy z rozdziału 8a K.p.a.; brak sprzeciwu organu nie stanowi decyzji administracyjnej. Zgłoszenie użytkowania jest czynnością materialno-techniczną, niezaskarżalną jako postępowanie administracyjne.

W ustalaniu odszkodowania za nieruchomość wywłaszczoną pod inwestycję drogową należy stosować zasadę korzyści z art. 134 ustawy o gospodarce nieruchomościami, uwzględniając wartości wynikające zarówno z aktualnego sposobu użytkowania, jak i z przeznaczenia wywłaszczeniowego.

Termin przedawnienia dla wydania decyzji o karze łącznej należy liczyć od daty ostateczności decyzji ustalającej karę biegnącą; brak spełnienia tej przesłanki nie powoduje przedawnienia nałożenia administracyjnej kary pieniężnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M.T. uznając, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu o umorzeniu postępowania odwoławczego była prawidłowa, albowiem skarżącemu nie przysługiwał przymiot strony postępowania. (art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a.).

Sąd uznał, iż obowiązek szczepień, mimo stwierdzonej późniejszej niekonstytucyjności uregulowań dotyczących ich harmonogramu, jest legalny i konieczny dla ochrony zdrowia publicznego oraz może być egzekwowany przy zastosowaniu środków przymuszających.

Prezydent m.st. Warszawy dokonał wpisu nieruchomości do gminnej ewidencji zabytków w procedurze niezgodnej z Konstytucją, pozbawiając właścicieli możliwości udziału w postępowaniu; NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego wskazał na wadliwość procedury.

Bezczynność Przewodniczącego KRRiT w rozpatrzeniu wniosku Fundacji stanowiła rażące naruszenie prawa, uzasadniające sankcje finansowe. Organ zobowiązany był do proceduralnego rozpatrzenia wniosku w formie postanowienia.

Brak dowodu wypłaty odszkodowania po wielu latach od wywłaszczenia nie jest wystarczający do stwierdzenia niewykonania obowiązku odszkodowawczego, jeżeli nie wynika z błędnego postępowania archiwalnego.

Oddalenie skargi kasacyjnej na podstawie stwierdzonych uchybień proceduralnych organu administracji publicznej, w tym pominięcia strony oraz braku odniesienia do nowego stanu prawnego, nie stanowi naruszenia Konstytucji RP.

Obowiązek poddania się szczepieniom ochronnym wynika wprost z ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi i podlega przymusowi administracyjnemu, przy czym brak przeciwwskazań lekarskich nie upoważnia do jego zaniechania. Skarga kasacyjna M.Z. zostaje oddalona.

Należy rozstrzygać możliwość kwalifikacji kary umownej jako kosztu uzyskania przychodu, uwzględniając cel i skutek związku przyczynowo-skutkowego między wydatkiem a przychodem, w ramach przesłanek określonych w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.