W przypadku zbiegu przesłanek obligatoryjnego zwolnienia funkcjonariusza, rozstrzyga się na podstawie przesłanki, która wystąpiła jako pierwsza. Wydanie orzeczenia o trwałej niezdolności nie wpływa na zwolnienie inicjowane pisemnym wnioskiem funkcjonariusza o zwolnienie.

NSA orzekł, że krajowe przepisy, które całkowicie zakazują reklamy aptek i ich działalności, naruszają unijne zasady swobody przedsiębiorczości i świadczenia usług, dlatego decyzje o ukaraniu skarżącej na podstawie art. 94a ustawy Prawo farmaceutyczne zostały uchylone.

Skarga kasacyjna na decyzję stwierdzającą nieważność rejestracji pojazdu została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja rejestracyjna była obarczona rażącym naruszeniem prawa.

Tymczasowa nieobecność spowodowana koniecznością opieki nad bliską osobą nie pozbawia prawa do dodatku mieszkaniowego, gdyż prawo to warunkowane jest zamieszkiwaniem w lokalu, a nie jego czasowym użytkowaniem.

Informacje dotyczące formy wniesienia skarg do sądu administracyjnego, w szczególności poprzez e-PUAP, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż nie odnoszą się do realizacji zadań publicznych przez sąd.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził nieważność decyzji Prezesa ZUS o odmowie przyznania świadczenia w drodze wyjątku, uznając, że nie zrealizowano prawnego obowiązku analizy szczególnych okoliczności wpływających na brak aktywności zawodowej ubiegającego się.

Organ władzy publicznej zobowiązany jest do udostępnienia informacji publicznej także w przypadku, gdy przedmiotowe dokumenty nie są jeszcze zaopiniowane i zatwierdzone; brak formalnej decyzji o odmowie udostępnienia informacji w przewidzianym terminie skutkuje uznaniem bezczynności organu.

Do zastosowania art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. c) u.p.t.u. wymagane jest wykazanie ekonomicznego celu transakcji oraz rzeczywistego uszczerbku podatkowego, w przeciwnym razie nie można odmówić prawa do odliczenia podatku VAT.

Obowiązek doprowadzenia obiektu budowlanego do zgodności z zatwierdzonym projektem obejmuje obowiązek wykonania murka ogniowego przewidzianego w projekcie budowlanym. Skarga kasacyjna nie zmienia tego obowiązku, gdyż nie wykazano istotnego odstąpienia od projektu i nieważności postępowania.

Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego i utrzymujące ją rozstrzygnięcia sądów administracyjnych wyznaczają parametry zabudowy zgodnie z zasadą dobrego sąsiedztwa, nie naruszając ładu przestrzennego obszaru, oraz spełniając wymogi prawne dotyczące kontynuacji funkcji zabudowy mieszkaniowej.

W przypadku uchylenia decyzji administracyjnej prowadzącej do obowiązku zwrotu świadczeń, organ i sąd nie mogą się na niej opierać przy rozpatrywaniu wniosku o udzielenie ulgi, co skutkuje koniecznością ponownego rozpoznania sprawy zgodnie z art. 153 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż decyzje organów administracyjnych w przedmiocie przyznania płatności ONW dla roku 2019 były arbitralne, a zgromadzony materiał dowodowy niewystarczająco uzasadniał wyłączenie działek z płatności, co skutkowało uchyleniem zaskarżonego wyroku i decyzji administracyjnych.

Osoba zatrudniona na stanowisku kierownika stacji paliw, aktywnie uczestnicząca w procederze urządzania gier hazardowych na automatach, bez wymaganej koncesji, stanowi istotny element tego przedsięwzięcia i ponosi odpowiedzialność na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych.

Urządzający gry hazardowe bez wymaganej koncesji podlega administracyjnej karze pieniężnej zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych. Postępowanie sądowe przeprowadzone przed składami sądowymi wyłonionymi przez KRS na nowych zasadach nie jest nieważne z uwagi na brak niezawisłości składu orzekającego.

Korespondencja wewnętrzna organów administracji publicznej, nawet dotycząca realizacji zadań publicznych, nie zawsze posiada charakter informacji publicznej; dokumenty robocze nie podlegają udostępnieniu na podstawie u.d.i.p.

Dokumenty wewnętrzne nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, jeśli służą jedynie wewnętrznej wymianie informacji i nie są skierowane do podmiotów zewnętrznych. Skarga kasacyjna oddalona.

NSA uznał, że wyrok TSUE z dnia 27 lutego 2025 r. w sprawie C-277/24 nie miał wpływu na rozstrzygnięcie o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej, z uwagi na brak wykazania przez skarżącego naruszeń prawa do obrony oraz brak nowych dowodów.

Wszczęcie kontroli celno-skarbowej uniemożliwia równoczesne wszczęcie odrębnego postępowania w zakresie tego samego przedmiotu opodatkowania, a złożenie deklaracji po tej kontroli może być jedynie dowodowe.

Skutecznie wszczęta kontrola celno-skarbowa, obejmująca niezgłoszone czynności majątkowe, stanowi przeszkodę do wszczęcia odrębnego postępowania podatkowego na podstawie zeznania SD-3, zapobiegając kolizji orzeczeń w zakresie tego samego przedmiotu.

Zastosowanie art. 94a ustawy Prawo farmaceutyczne, ograniczającego reklamę aptek, narusza prawo unijne poprzez nieproporcjonalność wobec celów zdrowia publicznego oraz utrudnia swobodny przepływ usług informacyjnych, co uzasadnia uchylenie decyzji i umorzenie postępowania administracyjnego.

Wszczęcie kontroli celno-skarbowej stanowi przeszkodę prawną uniemożliwiającą wszczęcie odrębnego postępowania w podatku od spadków i darowizn na podstawie deklaracji SD-3 z uwagi na zakres przedmiotowy obu postępowań. (art. 165a Ordynacji podatkowej)

WSA ponownie rozpoznający sprawę powinien uwzględnić wszystkie zarzuty Skarżącego, w tym dotyczące naruszeń proceduralnych i oceny dowodów, skrupulatnie rozważając stan faktyczny dla prawidłowego ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami.

Oznaczenie podmiotu jako PSE S.A. było zgodne ze statutem oraz obowiązującymi przepisami, a przedstawiony operat szacunkowy ciągle zachowywał swoją wiarygodność z racji braku przeciwdowodów z organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych.

Rejestracja pojazdu po zmianach konstrukcyjnych, bez oświadczenia producenta o zgodności z wnioskowanymi danymi technicznymi, stanowi rażące naruszenie art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a p.r.d. oraz § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia i jest podstawą do stwierdzenia nieważności decyzji o jej przyznaniu.