W postępowaniu nadzwyczajnym dotyczącym wpisu lądowiska do ewidencji, przymiot strony posiada każdy podmiot, którego interes prawny w rozumieniu art. 28 k.p.a. jest zgodny z indywidualnie chronioną sytuacją prawną, niezależnie od wymogów wskazanych w art. 93 ust. 2 prawa lotniczego.

NSA uznał prawidłowość uchwały Komisji Egzaminacyjnej, podtrzymując decyzję o negatywnym wyniku egzaminu radcowskiego. Kandydat nie wykazał wymaganego poziomu przygotowania, a decyzja komisji mieści się w ramach prawnie dopuszczalnych procedur egzaminacyjnych.

Odmowa wydania zaświadczenia potwierdzającego szczególne warunki służby funkcjonariusza nie może być oparta na powierzchownej ocenie dokumentacji. Organy są zobowiązane do dokładnego analitycznego podejścia i wyjaśnienia wszystkich okoliczności mogących wpłynąć na decyzję o zaświadczeniu.

Sąd oddalił skargę kasacyjną uznając, że organ administracyjny prawidłowo odmówił wszczęcia postępowania w sprawie przyznania świadczenia przedemerytalnego. Brak materialnoprawnej podstawy prawnej do przyznania takiego świadczenia uniemożliwiał działanie organu administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Przewodniczący KRRiT pozostaje w stanie bezczynności w rozpoznaniu wniosku Fundacji o wszczęcie postępowania, co stanowi rażące naruszenie prawa, i oddalił skargę kasacyjną organu.

Zwolnienie przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 83 u.p.d.o.f. ma zastosowanie, gdy żołnierze realizują cele preferowane podatkowo poza granicami kraju, niezależnie od członkostwa w jednostce bojowej.

Postępowanie o umorzenie odsetek za zwłokę na podstawie art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej nie staje się bezprzedmiotowe, jeżeli zapłata odsetek nastąpiła dopiero po wszczęciu postępowania, a w szczególności po wydaniu decyzji przez organ pierwszej instancji.

Członek zarządu spółki z o.o. nie uwalnia się od odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki, jeżeli nie zgłosił wniosku o ogłoszenie upadłości spółki oraz nie wskazał mienia, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości w znacznej części, co jest przesłanką negatywną zwalniającą od odpowiedzialności.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż decyzja o stwierdzeniu nieważności rejestracji pojazdu, podjęta z urzędu z uwagi na rażące naruszenie prawa, jest zgodna z zasadami prawa administracyjnego, gdyż zmiany konstrukcyjne nie były poparte wymaganymi dokumentami homologacyjnymi.

Stwierdzenie nieważności decyzji rejestracji pojazdu jest zasadne, gdyż została wydana z rażącym naruszeniem prawa, a brak właściwych dokumentów homologacyjnych skutkuje niezgodnością z obowiązującymi przepisami.

Decyzja Starosty Powiatu Piotrkowskiego o rejestracji zmodyfikowanego pojazdu marki (...) została prawomocnie uznana za wydaną z rażącym naruszeniem prawa i stwierdzona za nieważną, zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 kpa oraz § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury.

Art. 94a ust. 1 ustawy Prawo farmaceutyczne nie może być podstawą penalizowania reklamy aptek, gdyż ogranicza przepisy unijne dotyczące swobodnego świadczenia usług. NSA uchylił decyzję organów administracyjnych oraz umorzył postępowanie z uwagi na niezgodność z prawem unijnym.

Organ administracji publicznej obowiązany jest zapewnić prawidłowe doręczenie decyzji, co determinuje skuteczność obiegu prawnego i otwiera termin na wniesienie odwołania. Brak dowodu prawidłowego doręczenia nie może być interpretowany na niekorzyść strony skarżącej.

Sąd I instancji dokonał prawidłowej kontroli działalności organów administracyjnych i zasadnie oddalił skargę, co potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny, uznając skargę kasacyjną za bezzasadną.

W przypadku ustalenia ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop policjantów zwolnionych przed dniem 6 listopada 2018 r., przepisy ustawy o Policji należy interpretować z uwzględnieniem wyroku TK z dnia 30 października 2018 r., przyjmując przelicznik zgodny z zasadą sprawiedliwości społecznej.

Komunikaty wydane przez organy administracyjne, posiadające charakter dokumentów wewnętrznych, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu w trybie tej ustawy.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że decyzja Prezesa ZUS odmawiająca renty z tytułu niezdolności do pracy naruszała przepisy postępowania, wskazując na konieczność dokładnego zbadania szczególnych okoliczności pod kątem możliwości uzyskania okresu składkowego, co uzasadniało uchylenie decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Skarga kasacyjna dotycząca wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie przyznania płatności ekologicznej za rok 2019 została oddalona. Zaktualizowane ortofotomapy, będące nowym dowodem, ujawniono po wydaniu pierwotnej decyzji, co uzasadniało wznowienie.

Uchwała wydana z rażącym naruszeniem art. 68 ust. 9 Prawa oświatowego, w sprawie zastępowania nieobecnego dyrektora, nie może być stwierdzona jako nieważna po upływie roku, lecz uznana za wydaną niezgodnie z prawem.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, uznając za słuszny zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a., i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność oceny zarzutów dot. fikcyjnych transakcji.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga kasacyjna D. H. była bezzasadna, podtrzymując wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który uznał odmowę przyznania płatności rolnośrodowiskowej za prawidłową, mimo podniesionych zarzutów proceduralnych i dowodowych.

Ostateczna decyzja Dyrektora ARiMR z dnia 19 lipca 2021 r., dotyczącą zmiany wysokości płatności ekologicznej, nie narusza prawa i stanowi podstawę do ustalenia nienależnie pobranych środków, co wyklucza potrzebę zawieszenia postępowania administracyjnego.

Wymóg posiadania tytułu prawnego do gruntów z Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa jako warunek uzyskania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego nie narusza zasad równego traktowania i proporcjonalności prawa unijnego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż uzyskanie przez organ nowych dowodów po dacie wydania pierwotnej decyzji w postaci ortofotomapy uzasadniało wznowienie postępowania zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Strona nie wykazała błędów w procedurze; organy poprawnie zastosowały reguły oceny dowodów.