NSA uznaje, iż żądane dane nie są informacją publiczną i mogą być odmówione bez wydania decyzji, jeśli dotyczą wyłącznie prywatnego interesu wnioskodawcy.
Doręczenie decyzji wydanej przez polski organ podatkowy adresatowi z siedzibą za granicą wymaga zastosowania przepisów prawa kraju przeznaczenia oraz regulacji międzynarodowych dotyczących doręczeń, co niedopełnione skutkuje koniecznością ponownego postępowania administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną w sprawie wartości celnej towarów, uznając, że organy celne prawidłowo zastosowały metodę wartości transakcyjnej towarów podobnych, zgodnie z Unijnym Kodeksem Celnym.
Osobą samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu art. 3 pkt 17a u.ś.r jest rodzic, który wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica, nawet pozostając w nowym związku z inną osobą, niezależnie od posiadania wspólnych dzieci z tym partnerem.
Organ wykonawczy gminy posiada kompetencje do gospodarowania udziałami i akcjami w spółkach prawa handlowego bez konieczności upoważnienia przez radę gminy, a uchwała rady nie może tych kompetencji ograniczać ani nadawać ich organowi wykonawczemu.
Sąd NSA oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że obciążenie nabywcy paliwa obowiązkiem opłaty paliwowej jest prawidłowe w świetle prawa podatkowego, gdy podlega on również obowiązkowi zapłaty akcyzy. Decyzje organów podatkowych uznano za zgodne z obowiązującymi przepisami.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że rozstrzygnięcie sprawy o zachowek stanowi zagadnienie wstępne w podatku od spadków i darowizn, co wymaga zawieszenia postępowania podatkowego do czasu wydania prawomocnego orzeczenia przez sąd powszechny. Ostateczność decyzji podatkowych nie powinna być podporządkowana szybkości postępowania.
W przypadku, gdy na terytorium RP znajduje się ośrodek interesów osobistych i gospodarczych osoby fizycznej, jest ona uznawana za polskiego rezydenta podatkowego. Pozorność czynności prawnej wyklucza możliwość uznania poniesienia kosztów uzyskania przychodów, jeśli nie miały one miejsca faktycznie.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej, stwierdzając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo uchylił postanowienie SKO z powodu naruszenia zasady dwuinstancyjności przez organ odwoławczy i braku pełnej analizy zgodności przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
Informacje proste, nawet wymagające czynności materialno-technicznych, nie muszą wiązać się z wymogiem wykazania szczególnego interesu publicznego do ich udostępnienia. Brak wykazania przetworzenia informacji przez organy skutkuje obowiązkiem ich udostępnienia.
Skarga kasacyjna nie może być uwzględniona, jeśli nie spełnia wymogów precyzyjnego określenia naruszonych przepisów oraz ich właściwej subsumcji w kontekście stanu faktycznego, co uniemożliwia merytoryczne rozstrzygnięcie zarzutów.
Wartość celna towaru może być obliczona metodą wartości transakcyjnej towarów podobnych, jeżeli organy celne mają uzasadnione wątpliwości co do zadeklarowanej wartości, a dodatkowe wyjaśnienia importera nie rozwiewają tych wątpliwości.
W wyniku analizy granicza zasobu geodezyjnego może być dokonane tylko w ramach rejestracji stanu prawnego, bez możliwości zmiany prawa własności poprzez korektę granic, chyba że w drodze odrębnego postępowania prawnego, takiego jak rozgraniczenie lub zasiedzenie.
Skarga kasacyjna A. Sp. j. w T. została oddalona, ponieważ Naczelny Sąd Administracyjny uznał brak podstaw do jej uwzględnienia, stwierdzając prawidłowość zastosowania dodatkowego cła ochronnego z uwagi na wyczerpany kontyngent taryfowy w procedurze celnej.
Odpisy orzeczeń Sądu Najwyższego stanowią informację publiczną, która powinna być udostępniana w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ, nie realizując wniosku w tym zakresie, dopuścił się bezczynności, choć nie rażącej, co obliguje do podjęcia działań przez organ zgodnie z prawem dostępu do informacji.
Pismo organu odmawiające udostępnienia informacji publicznej może być uznane za decyzję administracyjną, jeśli zawiera podstawowe elementy formalne. Wszelkie środki zaskarżenia powinny być rozpoznane merytorycznie, mimo błędnego ich oznaczenia przez stronę.
Skarga kasacyjna nie ma uzasadnionej podstawy; wyczerpanie kontyngentu taryfowego uzasadniało nałożenie dodatkowego cła ochronnego; Wojewódzki Sąd Administracyjny nie naruszył przepisów proceduralnych ani materialnych.
Przyznanie odznaczenia Krzyżem Wolności i Solidarności nie stanowi samo przez się przesłanki do potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych. Decyzje te opierają się na odrębnych podstawach prawnych i warunkach.
Koszty uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia udziałów powinny być ustalane na podstawie ekonomicznej wartości wydatków poniesionych na nabycie tych udziałów, istniejącej w momencie uzyskania przychodu, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f.
1. Upływ terminu określonego w art. 87 ust. 2 i ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 ze zm.) wywołuje skutek materialnoprawny w postaci nabycia przez podatnika prawa do zwrotu różnicy podatku w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej. Materialnoprawny charakter terminów określonych w art. 87 ust. 2 w związku z ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług oznacza, że po
Skarga kasacyjna dotycząca zarzutów proceduralnych i niewłaściwego zastosowania przepisów Ordynacji podatkowej została oddalona. Doręczenie decyzji pełnomocnikowi ogólnemu uważa się za prawidłowe, uzasadnia to oddalenie skargi kasacyjnej oraz poniesienie przez skarżącą kosztów postępowania.
Pobieranie opłat za nadzór weterynaryjny nad przetwórstwem produktów rybołówstwa jest zgodne z unijnym rozporządzeniem 2017/625, a nadzór tym obciążeniem z tytułu opłat obejmuje przewidziane prawem koszty administracyjne.
Skarżący zobowiązany jest precyzyjnie wskazać podstawy kasacyjne, szczególnie w zakresach błędnej wykładni czy niewłaściwego zastosowania prawa. Brak szczegółowości uniemożliwia skuteczne zakwestionowanie decyzji sądu niższej instancji i prowadzi do oddalenia skargi.
Odmowa udostępnienia informacji publicznej z uwagi na rzekome nadużycie prawa musi być formalizowana decyzją administracyjną. Nadużycie prawa do tej informacji, jako przesłanka odmowy jej udzielenia, nie znajduje oparcia w ustawie o dostępie do informacji publicznej, chyba że zachodzi wyjątkowo rażące nagromadzenie licznych wniosków o charakterze nękającym.