Brak odnalezienia dokumentów ustalających wypłatę odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość nie jest wystarczający do domniemywania, że odszkodowanie to nie zostało wypłacone. W kontekście historycznym i archiwalnym wymaga to szczegółowej oceny dostępnych dowodów pośrednich.
Postępowania administracyjne o stwierdzenie nieważności decyzji, wszczęte po 30 latach od ich doręczenia lub ogłoszenia, ulegają umorzeniu z mocy prawa na podstawie nowelizacji Kodeksu postępowania administracyjnego zgodnej z zasadami konstytucyjnymi dotyczącymi stabilizacji obrotu prawnego.
Okresowe pobyty dzieci i młodzieży w ramach domów wczasów dziecięcych, podczas wakacji lub ferii, mogą być objęte dotacjami oświatowymi, jeśli spełniają cele edukacyjne wskazane w przepisach, niezależnie od uznania ich za wypoczynek, o ile nie spełnione są wszystkie warunki określone w art. 92a-92t ustawy o systemie oświaty.
NSA uznał, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest zgodny ze Studium i mieści się w granicach władztwa planistycznego. Ograniczenia w prawie własności są uzasadnione interesem publicznym i zrównoważonym rozwojem. Skarga kasacyjna oddalona.
Inwestycja elektroenergetyczna może być uznana za cel publiczny niezależnie od jej skali, jeśli służy szeroko rozumianemu dobru publicznemu, a prawa właścicielskie są chronione w granicach przewidzianych przez przepisy prawa.
W sprawie o ustalenie nienależnie pobranych płatności, sąd potwierdza zasadność decyzji odmownej ARiMR, stwierdzając brak podstaw do przyznania zaliczek, tym samym uznając pobrane środki za nienależne i podlegające zwrotowi.
Przebudowa istniejącego zjazdu publicznego powinna być oceniana w kontekście nowych parametrów technicznych i ich wpływu na bezpieczeństwo, a nie poprzez standardy dla nowej lokalizacji zjazdu. Odmowa administracyjna musi opierać się na ocenie, czy nowe parametry zagrażają bezpieczeństwu ruchu.
Członek zarządu spółki kapitałowej nie może zwolnić się z odpowiedzialności za zobowiązania spółki, jeżeli nie wykaże spełnienia przynajmniej jednej z przesłanek egzoneracyjnych z art. 116 § 1 o.p. Bezskuteczność egzekucji z majątku spółki i brak działania w zakresie zgłoszenia upadłości prowadzą do solidarnej odpowiedzialności członków zarządu.
W sprawach dotyczących odmowy udostępnienia informacji publicznej ze względu na tajność, sąd administracyjny jest zobowiązany do kompleksowego badania zarówno formalnych, jak i materialnych przesłanek nadania klauzuli tajności, a także alternatywnych podstaw odmowy.
W sytuacji istnienia istotnych wątpliwości co do okoliczności czynu i winy, wydanie wyroku nakazowego na podstawie art. 93 § 2 k.p.s.w. jest niedopuszczalne, a uchybienie to skutkuje uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.
Decyzja Wielkopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego odmawiająca zmiany decyzji ostatecznej jest zgodna z prawem, gdyż brak jest przesłanek interesu społecznego lub słusznego interesu strony, które uzasadniałyby jej wzruszenie.
Decyzja o odmowie wydania abonamentu postojowego M. D. przez Zarząd Dróg Miasta Krakowa jest zgodna z prawem, gdyż leasingobiorcą jest spółka partnerska, a nie jej wspólnik. Skarga kasacyjna nie podważa legalności przyjętego rozstrzygnięcia.
Organ administracji architektoniczno-budowlanej jest zobowiązany do wydania decyzji w terminie określonym w art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego, a przekroczenie tego terminu uzasadnia wymierzenie kary pieniężnej, niezależnie od trudności organizacyjnych urzędu ani epidemii COVID-19.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że świadczenia pieniężne z tytułu wyżywienia na statku ratowniczym stanowią działania w interesie pracodawcy i nie są przychodem pracownika w rozumieniu art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f., a zatem nie podlegają opodatkowaniu.
W sprawie podatkowej T. M., Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że ocena eksploatacji statku przez przedsiębiorstwo z Norwegii oraz zastosowanie ulgi abolicyjnej wymaga ponownego rozpatrzenia z uwzględnieniem rzeczywistego zarządu statkiem w transporcie morskim.
Świadczenia pieniężne za wyżywienie marynarzy na statkach ratowniczych, traktowane jako warunek niezbędny pracy, nie stanowią opodatkowanego przychodu, gdyż leżą w interesie pracodawcy.
Skarga kasacyjna niezasadna; decyzja o usunięciu nieprawidłowości higienicznych nie jest bezprzedmiotowa; nakaz usunięcia pozostaje aktualny, niezależnie od upływu terminu jego realizacji.
Decyzja rejestracyjna pojazdu marki Mercedes-Benz, po dokonanych zmianach konstrukcyjnych, została unieważniona z powodu rażącego naruszenia przepisów. Brak oświadczenia producenta dyskwalifikował rejestrację jako dokonaną zgodnie z literą prawa. Wyrok sądu pierwszej instancji, potwierdzony przez Naczelny Sąd Administracyjny, był zgodny z prawem.
Decyzja o rejestracji pojazdu marki Mercedes-Benz została prawidłowo uznana za nieważną z powodu rażącego naruszenia, gdyż brakowało oświadczenia producenta, co skutkowało naruszeniem przepisów dotyczących wymogów homologacyjnych pojazdów.
Podstawowym obowiązkiem organu administracji publicznej jest prawidłowe ustalenie adresata decyzji o nałożeniu kary administracyjnej, co w kontekście współwłasności związanej ze spółkami cywilnymi wymaga szczególnej staranności. Naruszenie tej zasady może skutkować uchyleniem decyzji celem ponownego postępowania.
Wysokie prawdopodobieństwo powstania choroby zawodowej w postaci zespołu cieśni nadgarstka, uzasadnione zgodnie z orzeczeniami jednostek medycyny pracy, nie wymaga dalszego postępowania dowodowego dotyczącego innych przyczyn schorzenia.
Decyzja o rejestracji pojazdu marki Mercedes-Benz Sprinter została wydana z rażącym naruszeniem § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, z powodu braku wymaganego oświadczenia o homologacji od producenta, co uzasadniało stwierdzenie jej nieważności.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, podtrzymując decyzję o stwierdzeniu nieważności decyzji rejestracyjnej pojazdu z powodu rażącego naruszenia proceduralnego poprzez brak wymaganej homologacji.
Decyzja administracyjna o odmowie udostępnienia informacji publicznej wydana na podstawie wniosku bez podpisu elektronicznego jest dotknięta nieważnością. Organ powinien wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych wniosku.