Brak uzasadnienia faktów i prawa w decyzji administracyjnej nie jest sam w sobie rażącym naruszeniem prawa uzasadniającym jej nieważność, o ile rozstrzygnięcie materialne znajduje podstawy prawne. Zasada trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych nie pozwala na stwierdzenie nieważności wyłącznie z powodu braków formalnych.

Uchwała Rady Miasta Katowice naruszała art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy, lecz jej nieważność nie musi być orzekana w całości, z uwagi na potencjalną możliwość jej wyeliminowania w części. Wymagana jest kompleksowa analiza uchwały i jej skutków prawnych.

Informacja o wynagrodzeniu Prezesa Naczelnej Rady Lekarskiej stanowi informację publiczną, gdyż związana jest z działalnością finansową samorządu zawodowego, a więc podlega obowiązkowi udostępnienia na zasadach u.d.i.p.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga kasacyjna nie zawierała usprawiedliwionych podstaw, potwierdzając prawidłowość procedur i ustaleń Rady Doskonałości Naukowej w zakresie odmowy nadania stopnia doktora habilitowanego wobec skarżącej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wnioski o wpisy do rejestru kształcenia podyplomowego lekarzy są informacją publiczną i podlegają udostępnieniu zgodnie z ustawą, zaś brak decyzji administracyjnej Naczelnej Rady Lekarskiej o odmowie udostępnienia skutkował bezczynnością.

Uchwała rady gminy w sprawie wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy zawiera obowiązkowe elementy określone w ustawie o ochronie praw lokatorów. Warunki obniżania czynszu powinny być ustalone w odrębnej uchwale dotyczącej zasad wynajmowania lokali.

Sprzedaż kukurydzy jako składnika paszy nie spełnia warunków kwalifikacji dla udzielenia pomocy finansowej na podstawie przepisów dotyczących pomocy producentom rolnym. Wsparcie obejmuje jedynie sprzedaż kukurydzy jako samodzielnego produktu rolnego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że postępowanie dotyczące naboru wniosków o zawarcie umowy najmu mieszkań w ramach programu "Mieszkanie Plus" nie jest postępowaniem administracyjnym w rozumieniu przepisów k.p.a., a zatem nie wymaga stosowania art. 64 § 2 k.p.a. Zatem uchwała Rady Miasta Katowice, w części dotyczącej niedopuszczalności rozpatrzenia niekompletnych wniosków, nie przekroczyła delegacji

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za niezasadne zarzuty skargi kasacyjnej zarzucające Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu błędne zastosowanie przepisów dotyczących finansowania zadań oświatowych oraz systemu oświaty, podtrzymując stanowisko prawne co do bezskuteczności zarzutów dyktowanych niezadowalającą interpretacją i wskazaniem przepisów przez Zarząd Powiatu K.

Kontrola przedawnienia składek przez sądy administracyjne mieści się w zakresie postępowania administracyjnego dotyczącego umorzenia składek, a wszczęcie postępowania w sprawie zadłużenia nie zawiesza biegu przedawnienia tych składek.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA i stwierdza bezskuteczność działań Burmistrza, przyznając, że dom wczasów dziecięcych i szkoła są odrębnymi bytami prawnymi, co wpływa na zasady udzielania i wypłaty dotacji oświatowych dla obu jednostek.

Odmawiając przyznania dotacji oświatowej, organ administracyjny ma obowiązek wszechstronnie wyjaśnić przyczyny techniczne uniemożliwiające spełnienie wymogów przez skarżącego, a bezpodstawne przerzucenie tego obowiązku narusza zasadę praworządności w administracji.

Nie można odmówić dotacji niepublicznej szkole na podstawie przypuszczeń o niespełnieniu wymogów prawnych, gdy uważa się spełnienie przesłanek ustawowych.

Działalność domów wczasów dziecięcych, spełniająca cele edukacyjne, wspierająca i uzupełniająca kształcenie dzieci, kwalifikuje się do dotacji oświatowej, niezależnie od tego, czy odbywa się w trakcie roku szkolnego, co uzasadnia jej przyznanie również na okres wakacyjny.

W sytuacji częściowego naprawienia szkody przez sprawcę przestępstwa przed orzeczeniem wyroku, środki kompensacyjne orzeczone na podstawie art. 46 § 1 k.k. nie mogą przewyższać faktycznej wysokości szkody nienaprawionej.

Prawo do informacji publicznej ulega ograniczeniu z mocy art. 5 ust. 1 u.d.i.p. w przypadku, gdy wnioskowane dokumenty mają nadaną klauzulę "Zastrzeżone" z uwagi na zawartość związaną z bezpieczeństwem narodowym, co uzasadnia odmowę ich udostępnienia.

Informacja publiczna uznana za prostą wymaga udostępnienia, jeśli organ nie wykazuje, że jej przetworzenie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, nie wystarczą ogólne twierdzenia organu o skomplikowaniu działań przygotowawczych.

Dokumenty wewnętrzne organów administracyjnych, nie wpływające bezpośrednio na zewnętrzną działalność ani formę realizacji zadań publicznych, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Rozstrzygnięcie potwierdza ich wykluczenie z udostępniania obywatelom.

Określona w art. 285a § 3 p.p.s.a. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego powinna kumulatywnie wykazywać, że doszło do rażącego naruszenia prawa oraz że w ten kwalifikowany sposób naruszono przepis prawa Unii Europejskiej. Nie jest wystarczające do uwzględnienia takiej skargi przywołanie się na art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej z dnia 7 lutego 1993 r.

Analizowana sprawa wykazała, iż dla prawidłowego ustalenia warunków zabudowy, konieczne jest przeprowadzenie kompletnej analizy urbanistycznej, której brak uniemożliwia organom wydanie wiążącej rozmowy inwestycyjnej.

Zasada, że kumulacja sankcji za naruszenia z różnych załączników do ustawy nie jest wyłączona jedynie na podstawie jednoczesności zdarzenia. Wymagana jest tożsamość znamion czynów opisanych w zał. nr 3 i 4 u.t.d.

Informacja o zbiorach rękopiśmiennych Biblioteki Narodowej, jako dotycząca zadań publicznych tego organu, stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ zobowiązany jest do jej udostępnienia; bezczynność nie była jednak rażącym naruszeniem prawa.

Orzeczenie potwierdza obowiązek respektowania ustaleń komisji lekarskich dotyczących związku chorobowego ze służbą, jak i niemożność dowodowego podważania ich przez sądy administracyjne i organy administracji publicznej w postępowaniu związanym z wypłatą uposażenia funkcjonariuszom Policji.

Rada Gminy, uchwalając wieloletni program gospodarowania zasobem mieszkaniowym, musi przestrzegać zakresu delegacji ustawowej określonej w art. 21 ust. 2 ustawy o ochronie praw lokatorów. Zaniechanie prawidłowego uregulowania obowiązkowych elementów programu skutkuje nieważnością uchwały.