NSA, oddalając skargę kasacyjną, stwierdził poprawność decyzji o zwrocie dofinansowania, wskazując na brak istotnych błędów w postępowaniu pierwszoinstancyjnym i jego zgodność z normami prawnymi.

Posiadanie co najmniej jednego dodatkowego miejsca zamieszkania na byłym terytorium RP, zgodne z przedwojennymi regulacjami, spełnia przesłankę domicylu z art. 2 pkt 1 ustawy z 2005 r., uzasadniając prawo do rekompensaty za mienie pozostawione poza granicami.

Skarga kasacyjna zostaje oddalona, albowiem zrealizowanie celu wywłaszczenia wyklucza możliwość zwrotu nieruchomości, niezależnie od późniejszych zmian zagospodarowania terenu. Elementy zieleni uważa się za uzupełniające realizacji celu wywłaszczenia na potrzeby służb mundurowych.

Gdy wniosek o informację dotyczy dokumentu prywatnego, a nie publicznego, brak jest podstaw prawnych dla wydania decyzji odmownej na podstawie tajemnicy przedsiębiorstwa; uzasadnienie takiej decyzji musi jednak spełniać wymogi uzasadniające pełne zrozumienie stanu prawnego i faktycznego sprawy.

Art. 154 k.p.a. może być stosowany do decyzji związanych, jeśli zmiana lub uchylenie decyzji ostatecznej leży w zgodzie z interesem społecznym i słusznym interesem strony. Wyłączenie możliwości weryfikacji takich decyzji narusza zasadę praworządności.

Art. 130 ust. 4a ustawy o pomocy społecznej obowiązuje od 1 stycznia 2020 r. i może być stosowany do czynów po tej dacie. W przypadku recydywy, kara pieniężna jest zgodna z prawem, niezależnie od przesłanek wcześniejszego ukarania, co nie narusza zasady lex retro non agit.

Cel wywłaszczenia nieruchomości na rzecz budowy osiedla mieszkaniowego został zrealizowany. Wobec tego niemożliwy jest jej zwrot na podstawie art. 136 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, nawet jeśli przedmiotowa nieruchomość jest obecnie użytkowana w inny sposób, o ile jej obecne wykorzystanie spełnia pierwotny cel wywłaszczenia.

Skarga kasacyjna na bezczynność organu w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej nie może być skutecznie oparta na sporze co do oceny faktycznych okoliczności stanu rzeczy przez sąd pierwszej instancji, bez odpowiedniego wskazania błędnej wykładni przepisów prawa materialnego.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeżeli zakres opieki nad osobą niepełnosprawną nie uniemożliwia opiekującemu się małżonkowi podjęcia zatrudnienia oraz gdy brak jest związku między rezygnacją z pracy a sprawowaniem tej opieki.

Odmówienie wznowienia postępowania administracyjnego nie narusza przepisów proceduralnych, gdy nowe dowody są tylko formalnymi reprodukcjami istniejących dokumentów, a więc nie spełniają przesłanek z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. dotyczących wznowienia.

Podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur, które nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Faktury takie nie mogą być podstawą do obniżenia zobowiązań podatkowych, zgodnie z ustawą o VAT i dyrektywą Rady 2006/112/WE.

Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego nie wymaga wykazania wyczerpania innych możliwości opieki; istotny związek przyczynowy zachodzi, gdy charakter sprawowanej opieki uniemożliwia podjęcie zatrudnienia.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na prawidłowość ustaleń faktycznych i prawnych dotyczących wysokości opłaty adiacenckiej ustalonej na podstawie operatu szacunkowego sporządzonego zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami, przy braku usprawiedliwionych podstaw do uwzględnienia skargi.

Decyzja Rektora o skreśleniu studentki z listy studentów została uchylona z uwagi na bezprawne wprowadzenie egzaminu po rozpoczęciu przez skarżącą studiów, co naruszało zasady praworządności i uniemożliwiało wymaganie zaliczenia takiego egzaminu.

W przypadku braku formalnej decyzji administracyjnej pozbawiającej prawa do nieruchomości, nie można dochodzić odszkodowania w trybie administracyjnym. Roszczenia należy realizować drogą cywilnoprawną.

Nieodwołanie się przez Zarząd Województwa Małopolskiego do uzupełnienia braków w dokumentacji aplikacyjnej w zakresie podstawowych danych o miejscach noclegowych stanowi przedwczesną odmowę przyznania pomocy. W sytuacji takiej organ jest zobowiązany do wezwania wnioskodawcy do uzupełnienia braków.

Aktualność operatu szacunkowego nie musi być potwierdzana, o ile brak zmian w stanie nieruchomości; sądy nie powinny ingerować w merytoryczne ustalenia rzeczoznawców, jeśli zachowane są formalne wymogi. Skarga kasacyjna oddalona.

Odwołania na postanowienia odmawiające wznowienia postępowania administracyjnego muszą wskazywać nowe dowody lub okoliczności nieznane organowi w chwili wydania decyzji, a wnioski o wznowienie muszą być składane terminowo, zgodnie z art. 148 i 145 § 1 pkt 5 k.p.a.

Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego konieczne jest wykazanie bezpośredniego i ścisłego związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy rezygnacją z zatrudnienia a koniecznością sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną, co nie zostało wykazane przez skarżącą.

NSA postanowił oddalić skargę kasacyjną E.S., podkreślając, że postępowanie przed organami administracyjnymi nie wykazało nieprawidłowości mogących wpłynąć na wynik sprawy w kontekście zwrotu unijnych środków dofinansowania.

Skarga kasacyjna dotycząca oddalenia skargi na czynność egzekucyjną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, nie zasługuje na uwzględnienie wobec braku wykazania istotnych naruszeń wpływających na wynik sprawy.

Opinia konserwatora zabytków nie posiada waloru dokumentu urzędowego, lecz stanowi istotny dowód podlegający ocenie zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów, istotny przy rozstrzyganiu o zwolnieniu podatkowym dla zabytków według u.p.o.l.

Pisma konserwatora zabytków nie stanowią dokumentu urzędowego, lecz są dowodem podlegającym ocenie na tle całokształtu materiału dowodowego; organ podatkowy jest uprawniony do ich weryfikacji i oceny pod kątem spełnienia warunków zwolnienia podatkowego.

Nowe okoliczności faktyczne lub dowody w postępowaniu wznowieniowym na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej są wystarczające, jeśli były nieznane organowi, niezależnie od ich znajomości przez podatnika, decydując o podstawach wznowienia postępowania.