Skarga kasacyjna na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii o umorzeniu postępowania stwierdzającego nieważność decyzji wywłaszczeniowej została oddalona; umorzenie postępowania wynikało z przepisów nowelizujących kodeks postępowania administracyjnego, zgodnych z ustawodawstwem i wytycznymi konstytucyjnymi.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Wójta Gminy R., podtrzymując decyzję o stwierdzeniu bezczynności i jej rażącym naruszeniu prawa, jak i wymierzenie konsekwencji w postaci grzywny oraz odszkodowania, zgodnie z art. 149 § 2 p.p.s.a.
NSA uznaje, że uzasadnienie wyroku WSA było niepełne i nie spełniało wymogów art. 141 § 4 p.p.s.a., wskutek czego nie podlega ono kontroli instancyjnej; zaskarżony wyrok uchylono i sprawę przekazano do ponownego rozpoznania.
Skarga kasacyjna Głównego Geodety Kraju została oddalona z powodu braku usprawiedliwionych podstaw; rażące naruszenie art. 37 § 6 k.p.a. przez organ w przedmiocie rozpatrywania ponaglenia na bezczynność uzasadniało stwierdzenie nieważności wcześniejszych decyzji administracyjnych.
Orzekanie obowiązku naprawienia szkody w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne, gdy szkoda ta została wcześniej prawomocnie rozstrzygnięta w postępowaniu cywilnym. Naruszenie klauzuli antykumulacyjnej z art. 415 § 1 zdanie drugie k.p.k. uzasadnia uchylenie wadliwego orzeczenia.
Sąd Najwyższy wyrokiem uchyla zaskarżony wyrok w związku z naruszeniem art. 538 § 3 k.p.k., nakazując ponowne rozpoznanie, celem obligatoryjnego uwzględnienia okresu probacji w nowo orzeczonym okresie próby.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak udokumentowanego prawa zarządu nieruchomością przez PKP na dzień 27 maja 1990 r. skutkuje jej przekształceniem w mienie komunalne z mocy prawa, zgodnie z ustawą komunalizacyjną, co wyklucza pretensje PKP do tej nieruchomości.
Sąd oddala skargę kasacyjną uznając, że włączenie karty do GEZ było zgodne z prawem, a zarzuty formalne oraz ujęte w karcie odniesienia do widoków górskich nie wpływają na prawidłowość materialną decyzji.
Zwarty związek małżeński skutkuje współwłasnością majątkową małżonków, której przekształcenie poprzez umowę o rozdzielność majątkową ogranicza odpowiedzialność za zobowiązania powstałe już po zawarciu takiej umowy, na zasadach określonych w art. 29 § 2 op. Bogaty organ nie może egzekwować z majątku nieobjętego tą odpowiedzialnością.
Karze pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia podlega podmiot, który zajął pas drogowy, nawet w przypadku sporu dotyczącego faktyczne wykorzystywania nieruchomości. Zajęcie pasa drogowego obejmuje przestrzeń nad nim, a umieszczenie widocznych reklam wymaga zezwolenia.
Zajęcie pasa drogowego ulicy bez wymaganego zezwolenia zarządcy drogi rodzi odpowiedzialność administracyjną, choć uprzednio wydane decyzje budowlane mogą wskazywać na odmienną sytuację faktyczną i prawną. Decyzja z art. 40 ust. 1 u.d.p. jest niezależna od zezwoleń budowlanych.
W sprawie wpisu krajobrazu do rejestru zabytków, uchylenie decyzji organu I instancji ze względu na istotne braki dowodowe i naruszenie przepisów proceduralnych jest uzasadnione. Skarga kasacyjna T.N. nie wykazuje naruszenia art. 151a § 1 p.p.s.a., a decyzja organu II instancji pozostaje w mocy.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zarządzenie o ujęciu nieruchomości w gminnej ewidencji zabytków, dokonane bez zapewnienia właścicielowi możliwości udziału, jest niezgodne z konstytucyjnym wymogiem ochrony praw właściciela. Skarga kasacyjna oddalona.
W kontekście wsparcia dla młodych rolników definicja "nowej maszyny" nie opiera się na formalnych kryteriach rejestracyjnych, lecz na faktycznej nowości (nieużywaniu) pojazdu, co ma służyć celom modernizacji gospodarstw rolnych.
Dopuszczalne jest skierowanie na badania lekarskie na podstawie wysokiego prawdopodobieństwa istnienia przeciwwskazań zdrowotnych, opartego na opinii biegłych psychiatariów, a zaskarżone decyzje są zgodne z prawem, jeśli nie naruszały procedury lub prawa materialnego.
Prokurenci nie podlegają obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 35a ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej w brzmieniu sprzed 1 lipca 2022 r., ponieważ nie są osobami powołanymi do pełnienia funkcji na mocy aktu powołania.
Nienależyta obsada sądu wynika z udziału sędziego powołanego przez organ ukształtowany w trybie ustawy z 2017 r., co narusza standard niezawisłości i niezależności, i skutkuje uchyleniem wyroku.
Zarządzenie oraz decyzje organu odwoławczego były wystarczająco uzasadnione, umożliwiając przeprowadzenie kontroli sądowej. Naczelny Sąd Administracyjny nakazuje ponowne rozpoznanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, kierując się zasadnością postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wydanej przed ponad 30 laty, oparta na art. 2 ust. 2 ustawy zmieniającej KPA, jest zgodna z obowiązującym prawem, mimo zarzutów sprzeczności z Konstytucją RP.
Prokurenci nie podlegali obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 35a u.ś.o. w brzmieniu przed nowelizacją z 1 lipca 2022 r., gdyż regulacja ta nie obejmowała prokurentów jako osób powołanych do pełnienia funkcji na mocy aktu powołania.
Status formalny wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, stwierdzony wpisem do KRS, rodzi obowiązek podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu jako osoba prowadząca działalność pozarolniczą, niezależnie od faktycznego prowadzenia działalności gospodarczej.
Wpis nieruchomości do gminnej ewidencji zabytków bez zapewnienia właścicielowi możliwości udziału w postępowaniu narusza konstytucyjne standardy ochrony prawa własności, co skutkuje niezgodnością takiego wpisu z prawem.
Nieruchomość Skarbu Państwa z dniem 27 maja 1990 r. z mocy prawa przeszła na własność gminy, jako że PKP nie dysponowało udokumentowanym prawem zarządu na dzień wejścia w życie ustawy komunalizacyjnej, co wykluczało wyłączenie nieruchomości spod komunalizacji.