NSA uchylił decyzję organu administracyjnego w sprawie zwrotu dotacji, uznając, że zastosowanie przepisów prawa materialnego było błędne, szczególnie w kontekście obowiązujących przepisów art. 35 o finansowaniu zadań oświatowych. Wydatki uznano za prawidłowe, jeżeli były zgodne z wykładnią zakresu kształcenia specjalnego oraz zasadą roczności.

Decyzje administracyjne dotyczące zmiany taryf muszą być wydawane z zachowaniem pełnych standardów proceduralnych, w tym jasnego i przekonującego uzasadnienia, które umożliwia skuteczną kontrolę sądową. Nieprawidłowości formalne mogą stanowić podstawę do kasacji rozstrzygnięcia.

W sprawie zmiany zgłoszenia celnego w odniesieniu do weryfikacji deklaracji o pochodzeniu towaru, wobec upływu 12 lat od zgłoszenia i braku wykazania dowodów wadliwości deklaracji, decyzje organów celnych były wadliwe. WSA słusznie uchylił decyzję DIAS, a NSA oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość wyroku WSA.

Uznanie zarzutów procesowych w skardze kasacyjnej, uchylające wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania z uwagi na niewłaściwe uzasadnienie uniemożliwiające kontrolę instancyjną.

Osoba małoletnia, posiadająca ograniczoną zdolność do czynności prawnych, nie jest uprawniona do samodzielnego składania wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Taki wniosek powinien być składany przez przedstawiciela ustawowego, co zapewnia możliwość pełnej realizacji prawa dostępu do informacji publicznej.

W postępowaniach dotyczących zezwoleń na lokalizację lub przebudowę zjazdu z drogi publicznej, decyzja zarządcy drogi powinna być oparta na pełnej analizie danych o ruchu drogowym oraz szczegółowej ocenie wpływu na bezpieczeństwo ruchu zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy o drogach publicznych.

Ustawa zabużańska nie ogranicza prawa do rekompensaty tylko dla właścicieli z 1 września 1939 r. Posiadają je także ich następcy prawni, jeśli nabyli nieruchomości podczas wojny i spełniają ustawowe warunki.

Odpowiedzialność prezesa zarządu spółki za zaległości podatkowe spółki jest uzasadniona, gdy formalne odejście z funkcji nie znosi faktycznego pełnienia obowiązków członka zarządu, zgodnie z art. 116 §1 i §2 Ordynacji podatkowej.

Rodzic dziecka obowiązanego do szczepień ochronnych nie posiada prawa do odmowy poddania dziecka szczepieniu, gdy brak jest przeciwwskazań. Skarżący musi wykazać przeciwwskazania zdrowotne, w przeciwnym razie obowiązek szczepień jest wykonalny zgodnie z ustawą o zwalczaniu chorób zakaźnych.

Obowiązek szczepień ochronnych jest zgodny z przepisami prawa krajowego, a jego egzekucja w drodze postanowień administracyjnych nie narusza konstytucyjnych praw obywateli, nawet jeśli szczegółowe zasady określono w aktach niższego rzędu.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że art. 37at ust. 8 ustawy Prawo farmaceutyczne nie może być interpretowany szerzej niż przewidziane przypadki inspekcji i kontroli działalności gospodarczej, co wyklucza nałożenie kary pieniężnej poza tym kontekstem. W związku z tym uchylono decyzję organu i umorzono postępowanie administracyjne.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając za prawidłową decyzję inspektora sanitarnego o stwierdzeniu choroby zawodowej, podkreślając związanie sądów i organów administracyjnych wiążącymi orzeczeniami lekarskimi.

Akt odwołania ze stanowiska dyrektora instytucji kultury musi być należycie uzasadniony, uwzględniając konkretne przepisy prawa i okoliczności faktyczne naruszeń, aby umożliwić pełną kontrolę legalności aktu przez sąd.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie sprostało obowiązkowi wykonania zaleceń prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wobec nieprzeprowadzenia istotnych czynności dowodowych, oddalił skargę kasacyjną jako niezasługującą na uwzględnienie.

Odpowiedzialność podatkowa członka zarządu za zobowiązania podatkowe spółki może być orzeczona po stwierdzeniu bezskuteczności egzekucji, a skuteczne doręczenie postanowień procesowych jest warunkowane prawidłowym adresem zamieszkania widniejącym w rejestrze.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że obowiązek przekazania dokumentacji przez przedsiębiorcę na wezwanie organu zezwalającego w Prawie farmaceutycznym, dotyczy wyłącznie inspekcji lub kontroli działalności gospodarczej, co wyklucza nakładanie kar w innych przypadkach.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż ograniczenia wprowadzone w uchwale Sejmiku Województwa Małopolskiego dotyczące obywatelskiej inicjatywy uchwałodawczej były istotnym naruszeniem prawa, co uzasadnia stwierdzenie nieważności niektórych paragrafów uchwały.

Działanie polegające na włączeniu karty adresowej do gminnej ewidencji zabytków, bez zapewnienia właścicielowi czynnego udziału w postępowaniu, jest bezskuteczne i narusza zasadę proporcjonalności w ochronie prawa własności. Skarga kasacyjna została oddalona.

Uznaje się, że brak oznakowania pojazdu wskazanego w licencji jako taksówki pozbawia go statusu taksówki, co uzasadnia nałożenie kar administracyjnych za naruszenie zasad wykonywania transportu drogowego.

Pisma z wyrazem niezadowolenia z długości postępowania można uznać za ponaglenie w rozumieniu art. 37 K.p.a. Wadliwe zakwalifikowanie pisma przez organ nie powinno prowadzić do jego odrzucenia.

Skarga kasacyjna B. M. od wyroku WSA w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Sąd I instancji prawidłowo ocenił zarzuty dotyczące egzekucji oraz materiał dowodowy, nie dopatrując się naruszenia prawa.

Właściciel lub zarządca obiektu budowlanego, do którego należy sporny taras jako integralna część, jest zobowiązany do sporządzenia oceny technicznej lub ekspertyzy, niezależnie od własności gruntu pod tarasem.

Sąd oddalił skargę kasacyjną, uznając przedawnienie roszczenia o zwrot dotacji za niezasadne. W ocenie NSA, zgodne z prawem wykazanie sposobu wykorzystania dotacji spoczywa na beneficjencie, a rażące braki w dokumentacji uzasadniają decyzję o niewłaściwym jej wykorzystaniu.

Postępowanie administracyjne dotyczące zmiany danych w zgłoszeniu celnym, po znacznej zwłoce czasowej, musi opierać się na dokumentach i dowodach przeszłych zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów, nawet jeśli upływ czasu ogranicza dostępność dokumentacji.