Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że zniesienie wyodrębnienia podmiotów leczniczych do leczenia COVID-19 nie znosi zobowiązania organów do procedowania w sprawie warunkowego prawa wykonywania zawodu lekarza na mocy pozytywnych decyzji Ministra Zdrowia.

Zgłoszenie znaku towarowego FASTPLAST dokonane przez stronę skarżącą przed Urzędem Patentowym RP zostało uznane za dokonane w złej wierze, co stanowiło wystarczającą przesłankę do unieważnienia prawa ochronnego na ten znak. Skarga kasacyjna została oddalona jako bezzasadna.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że decyzja wydana przez starostę o rejestracji pojazdu bez wymaganych dokumentów homologacyjnych jest rażącym naruszeniem prawa, potwierdzając tym samym wyrok sądu niższej instancji i odrzucając skargę kasacyjną spółki.

Umowy zawarte przez S. w K. z wykładowcami oparte były na świadczeniu usług, stąd zobowiązanie do ubezpieczenia zdrowotnego, wynikające z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e u.ś.o.z., było zasadne.

Skarga o wznowienie postępowania z powodu nienależytej reprezentacji pełnomocnika, wynikającej z jego skazania, nie ma podstaw, gdyż nie wykazano bezpośredniego naruszenia prawa wpływającego na możliwość działania strony zgodnie z art. 271 pkt 2 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że rozdysponowywanie kryptowalut jako nagrody w ramach stakingu nie generuje kosztów uzyskania przychodów w oparciu o zasady ogólne z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p., lecz ich rozliczenie jest neutralne podatkowo. NSA potwierdził poprawność rozstrzygnięcia Dyrektora KIS oraz WSA.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że odmowa wydania interpretacji indywidualnej przez Dyrektora KIS z powodu uzasadnionego przypuszczenia istnienia sztucznej czynności była niezasadna i brak było wystarczających przesłanek do zastosowania art. 119a Ordynacji podatkowej.

Zasadniczym jest, że przyznanie zasiłku celowego na podstawie art. 39 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej jest określone na zasadzie uznania administracyjnego, co pozwala organowi na przyznanie go w wysokości dostosowanej do możliwości budżetowych i ogólnej liczby potrzebujących.

Interes prawny w postępowaniu administracyjnym musi opierać się na konkretnym przepisie prawa materialnego, a jego brak wyklucza status strony. Postępowania dotyczące weryfikacji jakości produktów leczniczych mogą być inicjowane wyłącznie z urzędu przez właściwe organy.

Przewlekłość postępowania administracyjnego przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w sprawie oferty ramowej miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, z uwagi na opieszałość i brak działań we wskazanych terminach (art. 149 § 1a p.p.s.a.).

Prawomocny wyrok sądu karnego, wskazujący na popełnienie przestępstw przez diagnostę, stanowi wystarczającą przesłankę dla organu administracyjnego do cofnięcia uprawnień zawodowych, zgodnie z art. 84 ust. 3 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym, przy uwzględnieniu jego prewencyjnego charakteru.

Posiadanie nieruchomości przez przedsiębiorcę, nawet bez faktycznego ich wykorzystania w działalności gospodarczej, może skutkować zastosowaniem wyższej stawki podatku od nieruchomości, jeśli nieruchomości są potencjalnie związane z działalnością gospodarczą.

W sprawie związku nieruchomości przedsiębiorcy z działalnością gospodarczą, opodatkowanie nie wymaga faktycznego ich wykorzystywania, jeśli nieruchomość jest wprowadzona do ewidencji środków trwałych. Brak wykazania trwałego zajęcia na cele obozowisk młodzieżowych wyklucza zastosowanie zwolnień podatkowych.

Urzeczeniowo naruszenie art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w., zakazującego powtórnego sądzenia tej samej osoby za ten sam czyn stanowi bezwzględną podstawę uchylenia wyroku; tymczasem istniały dwa równoległe, prawomocnie rozstrzygnięte postępowania wobec D.F. za to samo wykroczenie.

W przypadku przekształcenia jednoosobowej działalności w spółkę kapitałową, zyski opodatkowane wcześniej podatkiem dochodowym od osób fizycznych nie stają się przychodem podlegającym opodatkowaniu podatkiem od osób prawnych. Skarga kasacyjna dot. ponownego opodatkowania takich zysków jest niezasadna.

Błędne wskazanie podstawy prawnej przez organ nie powoduje nieważności postanowienia, jeśli istnieje inna prawidłowa podstawa prawna uprawniająca organ do działania. Art. 155 § 1 o.p. stanowi właściwą podstawę prawną żądania przekazania dokumentów w postępowaniu podatkowym.

Korzystanie przez podatnika z faktur VAT, które nie dokumentują rzeczywistych transakcji gospodarczych, oraz uznanie wydatków związanych z umową sponsoringu pozbawioną ekwiwalentnych świadczeń za koszty uzyskania przychodów nie jest uzasadnione i nie może zostać zaakceptowane.

NSA oddala skargę kasacyjną DIAS, stwierdzając, iż nieskuteczne doręczenie zawiadomienia o zajęciu rachunku bankowego, z uwagi na nieaktualny adres, nie przerwało biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozstrzygania o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym; wniosek o uzupełnienie wyroku w tej kwestii podlega oddaleniu.

Roszczenie odszkodowawcze związane z wywłaszczeniem ulega przedawnieniu po upływie trzech lat od ostateczności orzeczenia wywłaszczeniowego; art. 129 ust. 5 pkt 3 u.g.n. nie stanowi samodzielnej podstawy do przyznania odszkodowania za roszczenia przedawnione przed 1998 r.

Naczelny Sąd Administracyjny: Informacje dotyczące systemu ETCS realizującego zadania publiczne stanowią informację publiczną, wymagającą udostępnienia na wniosek, a ich nieudzielenie w terminie wyznacza bezczynność organu (III OSK 836/21).

Uczelnia, mimo istotnych zmian organizacyjnych i zarządu przymusowego, nie usprawiedliwia swojej bezczynności w rozpoznawaniu wniosku studenta o wydanie karty przebiegu studiów.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje, iż organ administracyjny dopuszczający się przewlekłości w postępowaniu, co do wydania dyplomu ukończenia studiów, działał niezgodnie z przepisami art. 77 ust. 2 p.s.w.n., nieuznając za dostateczne wymówek z problemów wewnętrznych Uczelni.

Utrzymuje się orzeczenie sądu I instancji, uznające bezczynność uczelni w zakresie wydania karty przebiegu studiów, pomimo okoliczności związanych z zarządem przymusowym. Skarga kasacyjna niewykazana co do zarzutu nieuwzględnienia istotnych faktów przez WSA.