Za niewykonanie obowiązków określonych w art. 9g ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność bez względu na zawinienie, a kara pieniężna jest sankcją bezwzględną za brak realizacji tych obowiązków.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w postępowaniu incydentalnym dotyczącym sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej, uprawnienia strony procesowej, które przysługiwałyby w postępowaniu głównym, nie muszą być ponownie oceniane. Oddalenie skargi A.W. było zasadne.

Kara pieniężna za posługiwanie się niewłaściwą kartą kierowcy jest zasadna, jeżeli przewoźnik nie wykaże wyjątkowych okoliczności wyłączających odpowiedzialność. Ciężar dowodu dotyczący wyłączenia odpowiedzialności spoczywa na przewoźniku, który musi udowodnić brak wpływu na naruszenie.

Zarządzający transportem ponosi odpowiedzialność za naruszenia czasu pracy kierowców, jeśli nie wykazuje okoliczności uwalniających od odpowiedzialności, co uzasadnia nałożenie kary przez organ.

Tytuł wykonawczy nie spełniający wymogów określonych w art. 27 u.p.e.a., w tym brak klauzuli organu egzekucyjnego, skutkuje obowiązkowym umorzeniem postępowania egzekucyjnego, niezależnie od innych okoliczności postępowania.

Pismo organu administracji nieopatrzone wymaganymi formalnościami decyzji administracyjnej nie stanowi aktu podlegającego zaskarżeniu, co zgodnie z art. 134 k.p.a. skutkuje stwierdzeniem niedopuszczalności odwołania od niego.

Uchwała Rady Miejskiej odwołująca wiceprzewodniczącego podjęta w trybie zdalnym na podstawie art. 15zzx ustawy antycovidowej, choć naruszyła lokalny statut, była zgodna z prawem, ponieważ ustawa o zapobieganiu COVID-19 stanowi prawo szczególne wobec przepisów lokalnych.

Decyzja organu odwoławczego o wygaśnięciu pozwolenia wodnoprawnego z uwagi na naruszenie procedur oraz niewystarczającą ocenę wpływu ekologicznego jest zgodna z prawem. Odchylenia proceduralne uzasadniają decyzję kasatoryjną i ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ I instancji.

Niedopuszczalne jest wykorzystywanie operatu szacunkowego po upływie 12 miesięcy bez umieszczonej w nim klauzuli aktualności. Odległość czasowa sporządzenia operatu uniemożliwia jego zastosowanie, gdy potwierdzenie aktualizacji jest oddzielnym dokumentem.

Nie można uznać za prawomocnie nieważne prawa ochronnego na sporny znak towarowy, jeśli podstawą do jego unieważnienia jest decyzja o wygaśnięciu innego znaku, która nie jest prawomocna. Sprawa wymaga ponownego rozpoznania przez WSA.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że cofnięcie zezwolenia na sprzedaż alkoholu w związku z jego sprzedażą osobom nieletnim następuje na podstawie art. 18 ust. 10 pkt 1 lit. a ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, niezależnie od winy sprzedawcy.

Sąd kasacyjny stoi na stanowisku, że odpowiedzialność przedsiębiorcy za nieosiągnięcie poziomu recyklingu jest niezależna od elementu winy, a regulacje krajowe nie naruszają zasady "zanieczyszczający płaci" określonej w przepisach unijnych.

Stwierdzenie faktu władania publicznego nad gruntem i jego zajęcia jako drogi publicznej wymaga pełnego udowodnienia zgodnie z art. 73 ustawy. Organy muszą precyzyjnie ustalić stan faktyczny w dniu 31 grudnia 1998 r., eliminując wątpliwości na korzyść obywatela.