W postępowaniu nakazowym sąd nie może wymierzyć kary łącznej grzywny powyżej 200 stawek dziennych, zgodnie z art. 502 § 1 k.p.k., a jego naruszenie skutkuje koniecznością uchylenia wyroku nakazowego i jego ponownego rozpoznania.

Z uwagi na niewystarczająco uzasadnione uzasadnienie wyroku Sądu pierwszej instancji w sprawie zarządzenia pokontrolnego organu administracji, NSA uchylił wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, uwzględniając zarzuty proceduralne podniesione przez skarżącą spółkę.

Nie stwierdza się naruszenia przepisów ustawy o sporcie w decyzji Ministra Sportu i Turystyki, gdy odniesienia w statucie do wymogów międzynarodowych są uzasadnione, a ewentualna działalność gospodarcza członków zarządu podlega ocenie po uzyskaniu osobowości prawnej przez związek.

Przesłanki stosowania art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego należy interpretować wąsko, odnosić wyłącznie do sytuacji wyjątkowych i nagłych umożliwiających odwołanie w trybie bez wypowiedzenia - co w tej sprawie nie nastąpiło, uzasadniając stwierdzenie nieważności zarządzenia przez organ nadzorczy.

W odniesieniu do naruszeń polegających na przekroczeniu maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu, kara pieniężna nie może być multiplicowana na podstawie sumowania jednostkowych naruszeń, o ile nie wynika to wprost z odpowiednich regulacji prawnych.

Wniesienie odwołania po upływie 14 dni od doręczenia decyzji, zgodnie z art. 129 k.p.a., skutkuje jego bezskutecznością oraz ostatecznością decyzji. Okoliczności osobiste stron nie wpływają na ustawowy bieg terminu odwoławczego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając słuszność uchylenia postanowień organów przez Sąd I instancji z uwagi na przedwczesną odmowę wszczęcia postępowania administracyjnego i brak wyczerpującego rozpoznania merytorycznego.

Zarządzenie pokontrolne, choć władcze, nie podlega pełnej kontroli jurysdykcyjnej co do ustaleń faktycznych i nie stosuje się do niego przepisów KPA; kontrola jego legalności sprowadza się do oceny zgodności treści zarządzenia z ustaleniami kontroli.

Sąd stwierdził, że brak dowodów na złożenie wniosku o przywrócenie terminu wyklucza możliwość jego uwzględnienia, podtrzymując postanowienie o uchybieniu terminu do złożenia odwołania.

Wygaśnięcie decyzji z 2014 r. przez Ministra było prawne, nawet przy błędzie WSA co do prawomocności. Proceduralna podstawa błędu nie unieważnia celowości decyzji uchylającej i umarzającej, wobec potwierdzonej bezprzedmiotowości postępowania z uwagi na wyeliminowanie pierwotnej decyzji z obiegu prawnego.

Brak wskazania rocznej mocy przerobowej w decyzji o przetwarzaniu odpadów, uwzględniony w kontekście uzasadnienia decyzji i skutków społeczno-gospodarczych, nie stanowi rażącego naruszenia prawa uzasadniającego jej unieważnienie.

NSA oddalił skargę kasacyjną uznając decyzję organów administracyjnych oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za zgodną z prawem, spełniającą wymogi merytoryczne i proceduralne, przy zachowaniu właściwości ochrony zasobów przyrodniczych.

Sąd może oddalić skargę kasacyjną, gdy ocena sądu niższej instancji zgodna jest z prawem i zachowuje proceduralną poprawność, a zarzuty kasacyjne nie są dostatecznie uzasadnione.

Artykuł 191 Prawa wodnego nie jest instrumentem legalizującym nielegalne rozlewiska, lecz wymaga analizy wpływu na ekosystemy, marnotrawstwo wody i możliwe szkody, co powinny uwzględniać organy wodne przy wydawaniu decyzji administracyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i skierował sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na prawomocność decyzji o wygaśnięciu znaku TIGER VIT, eliminującej podstawę do unieważnienia znaku WILD TIGER.

Podmiot odbierający odpady komunalne odpowiedzialny jest za osiągnięcie wymaganych poziomów recyklingu, niezależnie od winy, a nałożona kara pieniężna za niedopełnienie tego obowiązku ma charakter obiektywny i nie podlega miarkowaniu zgodnie z przepisami ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.