Uchwała rady gminy ustalająca zasady diet i zwrotu kosztów podróży sołtysów jest aktem prawa miejscowego, który wymaga ogłoszenia w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Brak takiej publikacji stanowi istotne naruszenie prawa, skutkujące stwierdzeniem nieważności uchwały.

Odwołanie się do kwestii uprzedniego rozstrzygnięcia dopuszczalności prawnej czynności z zakresu prawa handlowego nie może stanowić podstawy odmowy wszczęcia postępowania w sprawie interpretacji podatkowej dotyczącej skutków podatkowych zdefiniowanego stanu faktycznego zgodnie z art. 14b § 1 O.p.

Rów melioracyjny nie spełnia kryteriów systemu kanalizacji deszczowej przewidzianego w art. 269 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo wodne. Opłata za zmniejszenie naturalnej retencji jest zasadna, gdyż wymaga połączenia z zarządzanym systemem kanalizacji, a nie jedynie technicznej możliwości odprowadzenia wód.

Faktury, które nie dokumentują rzeczywistych transakcji, nie mogą stanowić podstawy do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, nawet jeśli skarżący podejmuje działania w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W refakturowaniu kosztów mediów "jeden do jednego" w ramach najmu nie powstaje przychód podatkowy, gdyż nie stanowi ono definitywnego przysporzenia majątkowego dla wynajmującego, jak również nie jest objęte przepisami dotyczącymi przychodów z działalności gospodarczej.

Uchwała Rady Miejskiej w Kępicach ustalająca diety dla radnych jest aktem prawa miejscowego, który musi być opublikowany w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Ze względu na brak takiej publikacji, uchwała ta jest nieważna w całości.

Zarządzenie Prezydenta Miasta O. z 30 grudnia 2020 r. jako akt prawa miejscowego wymaga ogłoszenia w wojewódzkim dzienniku urzędowym, brak publikacji skutkuje jego nieważnością.

Istnienie rowu melioracyjnego na terenie nie oznacza objęcia całego obszaru w system kanalizacji otwartej lub zamkniętej, co wyklucza zwolnienie z obowiązku uiszczenia opłaty za zmniejszenie retencji, zgodnie z przepisami Prawa wodnego.

Organ administracyjny, nie może odmówić wszczęcia postępowania oraz dopuszczenia organizacji społecznej na postawie art. 31 § 1 k.p.a., jeżeli skarżąca organizacja przedstawia konkretne okoliczności sugerujące negatywne oddziaływanie na środowisko potencjalnie naruszające interes społeczny. Organy winny prowadzić postępowanie wyjaśniające po wszczęciu postępowania.

Uchwała w sprawie diet radnych jest aktem prawa miejscowego i jako taka wymaga publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym; jej brak skutkuje nieważnością uchwały zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

Bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, przedłużająca się pomimo wezwania sądu, może być kwalifikowana jako rażące naruszenie prawa, zwłaszcza gdy przekroczono ustawowy termin wielokrotnie i nie podjęto żadnych działań.

Decyzja Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska o uchyleniu decyzji Regionalnego Dyrektora z Białegostoku oraz umorzeniu procedury nie naruszyła przepisów o właściwości. Procedura musi koncentrować się na właściwości organu, a nie merytorycznych aspektach środowiskowych poszczególnych odcinków inwestycji.

Uchwała Rady Gminy dotycząca ustalenia diet radnych ma charakter aktu prawa miejscowego, co nakłada obowiązek jej opublikowania w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Brak publikacji skutkuje nieważnością uchwały, jako istotnym naruszeniem prawa.

Uchwała Rady Miejskiej ustalająca zasady przyznawania diet radnym jest aktem prawa miejscowego wymagającym publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym; nieopublikowanie uchwały stanowi istotne naruszenie prawa i uzasadnia jej unieważnienie.

Uchwała dotycząca zasad ustalania diet sołtysów i przewodniczących osiedli stanowi akt prawa miejscowego wymagający publikacji w dzienniku urzędowym; jej brak nie pozwala na wejście uchwały w życie, co skutkuje stwierdzeniem jej nieważności.

Sąd uznał, że organ administracyjny nie pozostaje w bezczynności, gdy udziela odpowiedzi na pytania wnioskodawcy, nawet jeśli nie dysponuje pełnym zakresem żądanej informacji, pod warunkiem zachowania terminu ustawowego i właściwej oceny zakresu obowiązku udostępnienia informacji publicznej.

Uchwała Rady Miejskiej dotycząca zasad przyznawania diet dla radnych jest aktem prawa miejscowego wymagającym publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym, a brak takowej publikacji skutkuje jej nieważnością.

Działalność tworzenia oprogramowania, sprowadzająca się do standardowych działań projektowych i implementacyjnych, nie kwalifikuje się jako działalność badawczo-rozwojowa w rozumieniu art. 5a pkt 38 u.p.d.o.f., co wyklucza zastosowanie preferencji podatkowych dla dochodów z praw własności intelektualnej.

Spółka komandytowa nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku od zaliczek na zyski komplementariuszy w trakcie roku podatkowego. Pobór może nastąpić dopiero po ustaleniu ostatecznego zysku i zobowiązań podatkowych.

Obowiązek podatkowy w VAT z tytułu usług badań klinicznych powstaje z chwilą akceptacji przez Sponsora okresowego zestawienia przeprowadzonych wizyt lub kompletnego zatwierdzenia badań, jeżeli płatność części wynagrodzenia jest wstrzymywana do zakończenia pełnej procedury klinicznej.

Uchwała Rady Powiatu o wysokości diet radnych jest aktem prawa miejscowego. Jej brak publikacji w dzienniku urzędowym pomorskiego uzasadnia stwierdzenie nieważności uchwały z uwagi na istotne naruszenie prawa.

Uchwała Rady Gminy w sprawie ustalenia wysokości diet dla radnych jest aktem prawa miejscowego, wymagającym publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym; jej brak jest istotnym naruszeniem prawa, skutkującym stwierdzeniem nieważności uchwały.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że włączenie wodopadowej kanalizacji do rowu melioracyjnego nie stanowi podłączenia do systemu kanalizacji otwartej lub zamkniętej w rozumieniu ustawy Prawo wodne, co utrzymuje obowiązek wniesienia opłaty za zmniejszenie naturalnej retencji terenowej.

Uchwała rady gminy określająca zasady przyznawania diet radnym stanowi akt prawa miejscowego. Niespełnienie obowiązku jej publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym stanowi istotne naruszenie prawa, skutkujące stwierdzeniem jej nieważności.