Obowiązek poddania małoletniego osoby szczepieniu ochronnemu jest zgodny z prawem i wymagalny z mocy przepisów krajowych, niezależnie od zgody jego opiekunów prawnych, o ile brak przeciwwskazań lekarskich. Poprawność przeprowadzonych badań kwalifikacyjnych i brak prawnych przeciwwskazań potwierdzają ważność egzekwowanego obowiązku.

Żądanie informacji publicznej przetworzonej, związane z organizacją pracy i wynagrodzeniami w jednostkach publicznych, wymaga wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, co zostało uznane przez NSA za spełnione przez Federację Związkową. Odmowa dostępu na tej podstawie była niezasadna.

Uchwała NSA z dnia 4 lutego 2026 r. uchyla decyzje, uznając rzeczywisty charakter transakcji M.D. z D. mimo formalnych wątpliwości, oraz przywraca prawo do odliczenia VAT. Działania handlowe M.D. nie miały na celu jedynie uzyskania korzyści podatkowej wbrew celom dyrektywy 2006/112/WE.

Decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 października 2015 r. nakazująca rozbiórkę budynku garażowo-gospodarczego nie stała się bezprzedmiotowa, a tym samym odmowa stwierdzenia jej wygaśnięcia przez organy administracyjne była prawidłowa i zasadna.

Wyrok NSA potwierdza, że ocena merytoryczna projektu w zakresie przygotowania finansowo-organizacyjnego Fundacji była prawidłowa, a wymogi dotyczące wykazania zdolności finansowej należy interpretować jako wymagające wiarygodnych potwierdzeń. Skarga kasacyjna została oddalona ze względu na brak podstaw do uwzględnienia zarzutu nieprawidłowego zastosowania przepisów.

Odmowa udostępnienia informacji publicznej z uwagi na tajemnicę przedsiębiorstwa wymaga wykazania nie tylko formalnego oznaczenia, lecz także rzeczywistych działań ograniczających dostępność informacji od momentu jej wytworzenia.

Art. 37at ust. 8 Prawa farmaceutycznego obowiązuje wyłącznie w kontekście inspekcji i kontroli. Organ administracji nie może szeroko interpretować tego przepisu w kierunku nałożenia kary pieniężnej poza tymi kontekstami, tj. w postępowaniach dotyczących progów antykoncentracyjnych.

Uchylenie wyroku pierwszej instancji przez sąd odwoławczy, bez wskazania niezbędności ponowienia przewodu sądowego w całości, narusza art. 437 § 2 zdanie drugie k.p.k. Sąd odwoławczy powinien dokonywać merytorycznej kontroli dowodowej, a nie polegać na pełnym powtórzeniu przewodu przez sąd I instancji.

Skarga kasacyjna dotycząca zakwalifikowania wydatków na zakup towarów jako kosztów uzyskania przychodów została oddalona, ponieważ uznano ją za bezzasadną. Decyzja o odrzuceniu wynikała z rzetelnej oceny materialnej i dowodowej, potwierdzając zgodność z prawem działań organów podatkowych.

Podpis nieczytelny w rozumieniu art. 26 ust. 3 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych nie spełnia warunków udziału w zajęciach; dotacja pobrana w nadmiernym rozmiarze poprzez nieczytelne podpisy podlega zwrotowi wraz z odsetkami.

Przesłanka niepodjęcia lub rezygnacji z zatrudnienia w celu sprawowania opieki w ramach art. 17 ust. 1 pkt 4 u.ś.r. wymaga bezpośredniego związku z niepełnosprawnością opiekowanej osoby, w sposób uniemożliwiający pracę zarobkową.

W razie sprawowania naprzemiennej opieki nad dzieckiem zgodnie z porozumieniem rodziców, świadczenie wychowawcze może być przyznane w pełnej kwocie jednemu z rodziców, jeśli wspólna decyzja rodziców potwierdza zgodność z celem świadczenia.

Decyzja Komisji do wydania decyzji kasatoryjnej opierała się na ustawie z dnia 9 marca 2017 r., a jej prawidłowość i zgodność z prawem zostały podtrzymane przez Naczelny Sąd Administracyjny; skargę kasacyjną oddalono.

Umorzenie należności składkowych na ubezpieczenia społeczne, jako środek wyjątkowy, wymaga wykazania przez zobowiązanego istnienia przesłanek nieściągalności lub wyjątkowych sytuacji życiowych. Ich brak usprawiedliwia odmowę umorzenia, zgodnie z zasadami uznania administracyjnego.

Stosunek służbowy wygasa z mocy prawa, jeśli nie przedstawiono propozycji zatrudnienia do danego terminu, a organy słusznie uzasadniły decyzje o nieprzedstawieniu propozycji z powodu utraty zaufania do funkcjonariusza.

Brak jednoznaczności w interpretacji zdarzenia przyszłego i stan faktyczny rozstrzygany poza przedstawionym wnioskiem skutkują wadliwością zaskarżonego wyroku uchylającego interpretację w całości, zamiast tylko kwestionowane jej części.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że transakcje zbycia udziałów przez M.M., formalnie zakamuflowane w ciąg czynności, miały pozorny charakter, a ich celem było uniknięcie opodatkowania dochodu z tytułu zbycia udziałów. Działania te uzasadniały zastosowanie art. 199a § 2 Ordynacji podatkowej jako podstawy do ustalenia zobowiązania podatkowego.

Dochody z działalności żeglugowej zagranicznych jednostek kontrolowanych, opodatkowane cypryjskim podatkiem tonażowym, podlegają opodatkowaniu podatkiem CFC w Polsce, zgodnie z art. 24a ust. 1 u.p.d.o.p., gdyż wyłączenie przewidziane w art. 2 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p. dotyczy wyłącznie podmiotów opodatkowanych na podstawie polskiej ustawy o podatku tonażowym.

Odmowa uchylenia decyzji podatkowej w trybie art. 253 § 1 Ordynacji podatkowej jest uzasadniona, gdy okoliczności nie spełniają przesłanek interesu publicznego lub ważnego interesu podatnika, a odwołanie od decyzji może być wniesione zwykłą drogą odwoławczą.

Decyzji nieostatecznej może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, jeśli podatnik nie posiada majątku odpowiadającego wysokości zobowiązania podatkowego i organy uprawdopodobnią, że zobowiązanie to nie zostanie wykonane.

Odmowa zatwierdzenia wniosku o wypłatę zaliczki na poczet rekompensaty z przyczyn merytorycznych powinna być dokonana w formie decyzji administracyjnej, podlegającej odwołaniu, z uwagi na ochronę praw adresata aktu administracyjnego.

Akt właściwego organu władzy przerywa bieg przedawnienia zobowiązania do zwrotu dofinansowania, nawet jeśli ten akt dotyczy śledztwa wobec osób fizycznych, pełniących funkcje w strukturze organizacyjnej beneficjenta.

Kwota pobrana jako opłata komornicza w toku postępowania egzekucyjnego nie stanowi nadpłaty podatku. Oprocentowanie nadpłaty liczy się od daty jej powstania jedynie, gdy organ przyczynił się do przesłanki zmiany lub uchylenia decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przepis ustanawiający termin materialny w rozporządzeniu wykracza poza ustawowe upoważnienie, a datę nadania wniosku w placówce pocztowej należy uznać za finalny moment złożenia, co skutkowało uchyleniem wcześniejszych rozstrzygnięć.