Umorzenie postępowania administracyjnego na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej KPA jest zgodne z Konstytucją RP oraz orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego, chroniąc stabilizację stosunków prawnych.

W świetle art. 164 i art. 129(1) p.w.p., badanie opisowości znaku towarowego musi dotyczyć każdej usługi objętej zgłoszeniem. Wyrok WSA uchylony, a skarga kasacyjna oddalona przez NSA, mimo częściowo błędnego uzasadnienia, jako odpowiadający prawu.

Opinia konserwatora zabytków, choć nie stanowi dokumentu urzędowego, jest dopuszczalnym dowodem w postępowaniu podatkowym dotyczącym zwolnień z podatku od nieruchomości zabytkowej, wymagającym swobodnej oceny.

Odszkodowanie za ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości przysługuje wyłącznie osobom wywłaszczonym oraz ich sukcesorom uniwersalnym. Sukcesorzy singularni nie mogą rościć odszkodowania z tego tytułu.

Nieuprawdopodobnienie braku winy skarżącej w uchybieniu terminu uzasadnia odmowę przywrócenia tego terminu dla uiszczenia należnej opłaty, pomimo niesprzyjających okoliczności towarzyszących pandemicznych, gdy skarżący ma świadomość ciążącego obowiązku terminowego uiszczenia.

Decyzja w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej na m. S.A. została prawidłowo wydana przez Naczelnika Urzędu Skarbowego jako organ upoważniony, a zastosowanie pięcioletniego terminu przedawnienia było zgodne z przepisami k.p.a. NSA nie znalazł podstaw do uchylenia decyzji ani orzeczenia sądu pierwszej instancji.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karnoskarbowego nie zostało wykazane. Prowadzenie przez prokuraturę postępowania wyklucza jego instrumentalny charakter. Wyrok pozostaje zgodny z prawem mimo częściowych błędów uzasadnienia.

Przychód ze sprzedaży nieruchomości przeznaczony na spłatę pożyczki zaciągniętej od podmiotu niebędącego bankiem lub spółdzielczą kasą oszczędnościowo-kredytową nie korzysta z ulgi mieszkaniowej z art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f.

Organ odwoławczy obowiązany jest do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, a rozbudowanie uzasadnienia nie narusza zasady dwuinstancyjności postępowania, wynikającej z art. 15 k.p.a. W przypadku egzekucji administracyjnej zastosowanie znajdują przepisy k.p.a. oraz art. 18 pkt 2 u.p.e.a. Należy dokonać ponownego pełnego rozpatrzenia sprawy z uwzględnieniem wskazań NSA.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie jest związany opinią Szefa KAS, ale odmówił wydania interpretacji indywidualnej na podstawie uzasadnionego przypuszczenia unikania opodatkowania zgodnie z art. 14b § 5b pkt 1 oraz art. 119a Ordynacji podatkowej.

Przepisy działu III Ordynacji podatkowej nie mają zastosowania do administracyjnych kar pieniężnych, których przedawnienie regulowane jest na mocy art. 189g § 1 k.p.a. Pięcioletni termin przedawnienia liczony jest od dnia naruszenia prawa, co wymaga uwzględnienia przez organ odwoławczy.

Doręczenie przesyłki podatkowej pełnoletniemu domownikowi, który podejmuje się przekażą jej adresatowi, może być uznane za skuteczne doręczenie zastępcze, a dokument urzędowy dowodzi faktu doręczenia.

Uchwała organu stanowiącego jednostki samorządu, sprzeczna z ustawą o samorządzie powiatowym, w zakresie zasad przyznawania diet radnym i ich rozliczania, jest nieważna. Podniesienie diety za udział w więcej niż dwóch komisjach narusza art. 17 ust. 3 ustawy.

Zawieszenie działalności gospodarczej nie skutkuje nieważnością decyzji w sprawie podatku od nieruchomości, jeżeli nieruchomość pozostaje w posiadaniu podatnika, gdyż brak działalności nie eliminuje statusu przedsiębiorcy.

W uzasadnieniu wyroku NSA stwierdzono, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopełnił obowiązków w zakresie sporządzenia uzasadnienia transparentnego i wolnego od wewnętrznych sprzeczności, co skutkuje koniecznością ponownego rozpoznania sprawy z uwzględnieniem pełnej analizy materiału dowodowego i stanu prawnego.

Wniosek o udostępnienie informacji publicznej, który nie precyzuje konkretnych dokumentów lub okresu, którego żądanie dotyczy, nie spełnia wymogów ustawy o dostępie do informacji publicznej, a organ nie pozostaje w bezczynności, odmawiając działania na takim wniosku.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, stwierdzając, że organ prawidłowo ustalił okoliczności faktyczne naruszenia przepisów RODO przez administratora oraz podmiot przetwarzający, co skutkowało ich ukaraniem.

Skarga kasacyjna z zarzutem błędnego doręczenia decyzji podatkowej i naruszenia art. 149 o.p. zostaje oddalona. Przesyłka doręczona P.P. jako pełnoletniemu domownikowi zgodnie z wymogami skutecznego doręczenia zastępczego.

Doręczenie pisma podatkowego pełnoletniemu domownikowi, który podjął się oddania pisma adresatowi, jest skuteczne, nawet gdy domownik nie zamieszkuje stale z adresatem, o ile spełnia warunki zawarte w art. 149 Ordynacji podatkowej. Skarga kasacyjna nie wykazała naruszenia przepisów w ocenie dowodów.

Doręczenie decyzji administracyjnej w placówce pocztowej wymaga pisemnego oświadczenia o wspólnym zamieszkaniu z adresatem; brak tego oświadczenia czyni doręczenie nieskutecznym, co uniemożliwia stwierdzenie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania.

Działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych, która nie wiąże się z uzyskiwaniem nowej wiedzy i nie stanowi wartości dodanej, nie spełnia wymogów działalności badawczo-rozwojowej w kontekście ulgi IP BOX.

W sprawach kadrowych dotyczących Policji, decyzje o przeniesieniu na równorzędne stanowisko należy respektować granice uznania administracyjnego przy jednoczesnym wyważaniu interesu służby i interesu indywidualnego, przy czym w przypadku kolizji decyduje interes służby.

Niejasne i niedostatecznie skonkretyzowane wnioski o udostępnienie informacji publicznej nie stanowią formalnych wniosków w rozumieniu ustawy i nie mogą prowadzić do stwierdzenia bezczynności organu administracyjnego.

Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiada solidarnie za zaległości podatkowe spółki, jeśli nie wykazał braku winy w niezgłoszeniu wniosku o upadłość, a egzekucja z majątku spółki okazała się bezskuteczna. Brak skutecznego kwestionowania wyników postępowania spółki wyklucza możliwość zwolnienia z odpowiedzialności.