NSA potwierdza, że obowiązek szczepień ochronnych jest wymagalny nawet przy zaistnieniu subiektywnych obiekcji rodziców, jeśli brak przeciwwskazań medycznych. Wymóg poddania się szczepieniu ma charakter prawny i nie może być podważany bez przesłanek medycznych.

Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdza, że egzekucja administracyjna była prowadzona prawidłowo, a obowiązki określone w tytułach wykonawczych odpowiadały decyzji organu podatkowego oraz były wymagalne na dzień ich wystawienia.

W przypadku likwidacji spółki komandytowej przekształconej ze spółki z o.o., za koszt nabycia udziałów nie uznaje się wartości historycznej, lecz wartość bilansową w momencie odpłatnego zbycia, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38 updof.

Skarb Państwa nie naruszył prawa materialnego ani proceduralnego przy ustalaniu zobowiązania podatkowego. Skarga kasacyjna nie wykazała błędów w subsumcji prawa materialnego i postępowania organów podatkowych, uzasadniając oddalenie skargi.

NSA oddalił skargę kasacyjną, podzielając stanowisko Sądu I instancji, że art. 155 k.p.a. nie może być podstawą do zmiany decyzji ostatecznej, jeżeli brak jest nowych dowodów, a zasada trwałości decyzji administracyjnych została zachowana.

Gmina nie posiada przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym pozwolenia na budowę, jeśli nie wykazuje prawnego ograniczenia w zagospodarowaniu swoich gruntów przez projektowaną inwestycję.

Ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości w celu realizacji inwestycji publicznej, bazując na decyzji lokalizacyjnej oraz rokowaniach, jest zgodne z prawem, jeśli spełnia wymogi ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Właściciele odrębnych lokali nie mają statusu strony w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy dotyczącej części wspólnych budynku, chyba że wykazują odrębny interes prawny związany z ich lokalami.

Uzyskanie przez skarżących ostatecznej decyzji administracyjnej stwierdzającej, że nieruchomość nie podpada pod dekret PKWN, jest kluczowe dla ich statusu strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji komunalizacyjnej.

Członek zarządu spółki może ponosić solidarną odpowiedzialność za jej zaległości podatkowe, gdy egzekucja z majątku spółki jest bezskuteczna, a członek zarządu nie dopełnia przesłanek zwolnienia z odpowiedzialności, takich jak złożenie wniosku o upadłość w odpowiednim terminie.

WSA prawidłowo uchylił postanowienie o nałożeniu kary porządkowej, uznając, że żądania organu przekroczyły granice czynności sprawdzających, a Skarżący nie był zobowiązany do ich wykonania. Oddalenie skargi kasacyjnej przez NSA potwierdza ten kierunek rozstrzygnięcia.

Zyski wypracowane przez spółkę komandytową przed przekształceniem w spółkę z o.o. nie podlegają ponownemu opodatkowaniu jako zyski spółki kapitałowej. Przekształcenie nie skutkuje sukcesją zobowiązań podatkowych w zakresie tych zysków, z uwagi na brak podstaw prawnych do ich podwójnego opodatkowania.

Kompleksowa obsługa nieruchomości, obejmująca różne usługi zarządzania i utrzymania, stanowi jedno świadczenie kompleksowe podlegające jednolitej stawce VAT, zgodnie z art. 42b ust. 5 ustawy o VAT.

NSA uznał, że doręczenie decyzji podatkowej dotyczącej współużytkowników wieczystych wyłącznie jednemu ze współwłaścicieli stanowi rażące naruszenie prawa, co uzasadnia uchylenie decyzji organów niższej instancji.

Brak tabliczki instalacyjnej, jako potwierdzenia legalizacji tachografu, podważa domniemanie dokonania przeglądu, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Uchylenie decyzji WSA było zasadne.

W przypadku naruszenia obowiązków transportu drogowego przez nierejestrowanie działalności kierowcy w tachografie, gdy pojazd nie spełnia wymogów wyjątku określonego w art. 3 lit. g) rozporządzenia nr 561/2006, organy administracyjne mogą nałożyć karę pieniężną.

Brak obowiązku wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania z urzędu, gdy organ administracyjny nie znajduje podstaw do działania z urzędu. Nie można skutecznie zarzucić bezczynności organowi administracji publicznej, gdy nie wystąpi wniosek strony o wznowienie.

Sąd uznał, że P. sp. z o.o., choć uwikłana w oszustwo podatkowe, dochowała należytej staranności w transakcjach z L. sp. z o.o., co wyklucza przerzucenie na nią konsekwencji prawnych działań znikającego podatnika.

Upływ terminu przedawnienia dla zwrotu nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowych z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich uniemożliwia dochodzenie ich zwrotu po jego zakończeniu, jeżeli przesłanki przerwania przedawnienia zostały błędnie zastosowane.

Komunikaty wewnętrzne nie mogą nakładać obowiązków publicznoprawnych, a obowiązek szczepień ochronnych wynika bezpośrednio z ustawy, co jest zgodne z konstytucyjnymi standardami ochrony zdrowia publicznego.

Termin przedawnienia dochodzenia roszczeń z tytułu nieprawidłowości powtarzających się przerywa każdy akt organu, który spełnia przesłanki określone w art. 3 ust. 1 rozporządzenia 2988/95 i o którym należycie zawiadomiono stronę, co pozwala na bieżące restartowanie okresu przedawnienia.

Zaniechanie złożenia wniosku kontynuacyjnego oraz informacji o dalszej realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego skutkuje ustaleniem kwoty nienależnie pobranych płatności, a tymczasowy areszt nie stanowi okoliczności 'siły wyższej', która zwalnia z tego obowiązku.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną jako bezzasadną, podtrzymując decyzję o pomniejszeniu płatności bezpośrednich dla A Sp. z o.o. z powodu zawyżenia powierzchni oraz naruszenia przepisów ochrony roślin.

Pojęcie "sprzedaży" dla celów zwolnienia od akcyzy w ustawie nowelizującej należy interpretować zgodnie z kodeksem cywilnym, uwzględniając wydanie i przeniesienie posiadania, a nie podatkowe zasady VAT.