Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 30 ust. 1 pkt 4a ustawy o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych, decyzje reprywatyzacyjne wydane z naruszeniem prawa mogą być uchylane także w odniesieniu do decyzji wydanych przed wejściem w życie ustawy, jeżeli sposób ustalenia okoliczności faktycznych budzi uzasadnione wątpliwości.

Skarga kasacyjna dotycząca decyzji o nakazaniu złożenia projektu budowlanego zamiennego została oddalona z uwagi na racjonalne i zgodne z prawem działania organów budowlanych oraz prawidłowość ich oceny prawnej przez sąd pierwszej instancji.

NSA orzekł, iż zachowanie organu administracji publicznej, polegające na nieprzestrzeganiu terminów ustawowych, skutkuje obowiązkiem nałożenia kary pieniężnej, o ile brak przesłanek wyłączających lub ograniczających jego odpowiedzialność.

Minister Obrony Narodowej, umarzając postępowanie z powodu wyczerpania limitu zezwoleń, naruszył zasady proceduralne, nie wykazując bezprzedmiotowości oraz nie stosując się do wymogów uzasadnienia decyzji administracyjnej.

Świadomość osoby pobierającej świadczenie o jego nienależności, warunkująca obowiązek zwrotu świadczenia, zależy od precyzji pouczenia organu. Brak wyraźnego pouczenia o skutkach weryfikuje przesłankę nienależności (art. 30 ust. 2 pkt 1 u.ś.r.).

NSA uchyla zaskarżony wyrok WSA, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, uznając, że PUODO nie naruszył procedur administracyjnych przy ocenie przetwarzania danych osobowych i uwzględnił modyfikacje skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że w braku należycie umocowanego pełnomocnika reprezentującego organ, zachodzi nieważność postępowania, co skutkuje uchyleniem wyroku i koniecznością ponownego rozpoznania sprawy dotyczącej dostępu do informacji publicznej.

Dla odmowy wydania indywidualnej interpretacji podatkowej, organ musi wykazać tożsamość stanu faktycznego z opiniowanym przez Szefa KAS; brak takiej tożsamości obliguje do zwrócenia się o opinię KAS.

Odmowa ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, oparta na niewystarczającym uprawdopodobnieniu eksploatacji statku w transporcie międzynarodowym, jest prawidłowa. Skarżący nie udowodnił, iż statek, na którym wykonywano pracę, spełnia warunki eksploatacji jako międzynarodowy środek transportu morskiego.

Ocena, czy wydatek może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, wymaga ustalenia związku poniesionego wydatku z działalnością podatnika, przy czym wydatki dotyczące projektów lub przedsięwzięć przygotowywanych przed formalnym powstaniem odrębnego podmiotu gospodarczego mogą być uznane za koszty działalności podatnika, jeżeli służą osiąganiu jego przychodów.

W postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej nie stwierdza się wad prawnych uzasadniających jej unieważnienie, jeśli nie wykazano rażącego naruszenia prawa. Skarga kasacyjna zostaje oddalona w związku z brakiem podstawowych przesłanek nieważności zgodnie z art. 184 p.p.s.a.

Dla prawidłowego uznania informacji publicznej za tajemnicę przedsiębiorstwa niezbędne jest określenie jej rzeczywistej wartości gospodarczej, której ochrona uzasadnia ograniczenie prawa do informacji publicznej.

Brak dostatecznego uzasadnienia decyzji odmownej, opartego na spełnieniu przesłanek tajemnicy przedsiębiorcy, czyni ją przedwczesną i niezgodną z zasadami określonymi w art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Organ winien wykazać rzeczywiste istnienie tajemnicy przedsiębiorcy dla każdej żądanej informacji.

Odpady wytwarzane przez przedsiębiorcę, które są mieszanką różnych substancji, muszą być klasyfikowane zgodnie z właściwymi kodami odpadów i ewidencjonowane. Niedopuszczalne jest mieszanie kodów, które nie są wyszczególnione w przepisach dotyczących dopuszczalnych metod gospodarowania odpadami przez podmioty niebędące przedsiębiorcami.

Naczelny Sąd Administracyjny odrzuca skargę kasacyjną Ministra Sprawiedliwości, potwierdzając, że organy administracyjne powinny uwzględniać także nieuwierzytelnione kserokopie jako dowody, analizując je w kontekście całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego.

Umowy o świadczenie usług, realizujące zadania o charakterze technicznym, do których stosuje się przepisy o zleceniu, podlegają obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Dochodzenie praw przez stronę w postępowaniach administracyjnych i sądowych wymaga umotywowanego wykazania naruszenia przepisów w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

Umowy dotyczące wykonania sprawozdań z konferencji były umowami o świadczenie usług, uzasadniającymi objęcie obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Podanie nieprawdziwych dat w zgłoszeniu SENT, nawet jako oczywista pomyłka pisarska, nie zwalnia z odpowiedzialności karnej, gdyż naruszenie celu ustawy SENT skutkuje obligatoryjnym nałożeniem kary bez względu na okoliczności.

Kara pieniężna nałożona na przewoźnika za nieuzupełnienie zgłoszenia SENT przed rozpoczęciem przewozu jest zgodna z prawem, a odstąpienie od jej nałożenia jest możliwe jedynie w przypadku wyjątkowych okoliczności związanych z ważnym interesem przewoźnika lub publicznym.

Umowa o wykonanie profesjonalnych opracowań naukowych przez lekarza J.S., zawarta z C. Sp. z o.o., stanowi umowę o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu, co uzasadnia objęcie obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej.