Udział radnego w głosowaniu nad uchwałą rady gminy dotyczącą opłat za gospodarowanie odpadami nie stanowi naruszenia prawa, jeżeli nie posiada on bezpośredniego interesu prawnego w jej przedmiocie. Zastosowanie różnych metod kalkulacyjnych opłaty jest zgodne z ustawą o utrzymaniu czystości.

Pojęcie ‘pełnienia obowiązków członka zarządu’ w rozumieniu art. 116 § 2 Ordynacji podatkowej należy co do zasady wiązać z istnieniem formalnego mandatu, jednak odpowiedzialność podatkowa może obejmować również osobę, która – mimo wygaśnięcia mandatu – za zgodą wspólników faktycznie wykonuje czynności zarządcze.

Członek zarządu niezwolniony jest z obowiązku zgłoszenia wniosku o upadłość nawet przy istnieniu jednego wierzyciela, a brak zgłoszenia wniosku skutkuje odpowiedzialnością za zobowiązania spółki na podstawie art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej, niezależnie od ilości wierzycieli.

Pełnomocnictwo notarialne udzielone przed 1 lipca 2016 r. nie może być uznane za pełnomocnictwo ogólne bez odpowiedniego zgłoszenia w Centralnym Rejestrze Pełnomocnictw Ogólnych, a jego niepełne przedstawienie skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.

Przesłanka pozbawienia faktycznego władztwa nad nieruchomością zgodnie z art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami wymaga zdarzenia utraty po dniu 5 kwietnia 1958 r.; wcześniejsze pozbawienie władztwa nie spełnia tego warunku.

Decyzje administracyjne dotyczące oceny oddziaływania na środowisko dla inwestycji studni głębinowej są prawidłowe i zgodne z prawem, gdy ocena dowodów i procedur była zgodna z obowiązującymi zasadami proceduralnymi i nie wymagała dodatkowego powołania biegłego.

Uchwała NSA: Naruszenie prawa do obrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym w warunkach pandemii, skutkujące nieważnością postępowania, uzasadnia uchylenie wyroku WSA i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Cofnięcie zezwolenia na przetwarzanie odpadów w przypadku niewykonania wymogów określonych w decyzji jest zgodne z art. 47 ustawy o odpadach. Ustalona praktyka organów oraz sądów potwierdza prawidłowość zastosowanej procedury.

NSA uznaje, iż decyzja administracyjna doręczona zastępczo na podstawie art. 44 k.p.a. jest skuteczna, wywołuje skutki prawne, a jej zaskarżenie wymaga formalnego podważenia. Zatrzymanie prawa jazdy w wyniku nieprzedłożenia orzeczenia lekarskiego, po skutecznym doręczeniu decyzji o badaniach, jest prawidłowe.

Węzłowy charakter rozstrzygnięcia sprowadza się do uznania, iż dla stwierdzenia rażącego naruszenia prawa, konieczna jest analiza skutków społeczno-gospodarczych w obrocie prawnym, których brak w trybie nadzoru nieważnościowego uniemożliwia kwalifikację naruszenia prawa jako rażącego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że stwierdzenie nieważności decyzji o odszkodowaniu, którą unieważniły wcześniejsze orzeczenia wywłaszczeniowe, jest zgodne z prawem, mimo późniejszego wyroku Trybunału Konstytucyjnego dotyczącego art. 156 k.p.a.

NSA oddala skargę kasacyjną, uznając, że decyzja o rejestracji pojazdu naruszała prawo z powodu braku homologacji potwierdzonej przez producenta pojazdu. Zmiany konstrukcyjne dokonane przez skarżącego nie spełniły wymogów technicznych ani formalnych.

Osoba nieposiadająca statusu strony w postępowaniu administracyjnym nie może skutecznie domagać się wznowienia postępowania, ani wnieść skargi kasacyjnej, jeśli jej interes nie znajduje umocowania w przepisach prawa materialnego.

Transakcja sprzedaży nieruchomości przez O. sp. z o.o. do D. sp. z o.o. stanowiła zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa i była zrealizowana w warunkach nadużycia prawa, co uzasadniało jej wyjęcie spod opodatkowania VAT.

Nałożenie 100% sankcji VAT wymaga uwzględnienia zasady proporcjonalności; niezbędne jest zbadanie, czy podatnik świadomie uczestniczył w oszustwie podatkowym.

Odpowiedzialność podatkowa członka zarządu spółki z o.o. nie jest wyłączona przez fakt, że jedynym wierzycielem jest Skarb Państwa. Niewypłacalność dłużnika może być ustalona przy istnieniu pojedynczego niezaspokojonego zobowiązania, co nakłada na członka zarządu obowiązek wniosku o ogłoszenie upadłości.

W sprawach dotyczących przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych, ciężar dowodu posiadania gruntu spoczywa na wnioskodawcy, a sądy administracyjne nie są zobowiązane do ustalania posiadania z urzędu, kierując się dowodami przedstawionymi przez strony.

Interes prawny w kontekście art. 28 kpa wymaga oparcia w normie prawnej. Skarżący, nie będąc stroną postępowania z wniosku A.K.-S., nie mógł skutecznie wnosić o jego wznowienie w trybie art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Zarzuty naruszeń proceduralnych skargi kasacyjnej zostały oddalone jako niezasadne.

Przeszkoda w podjęciu pracy zarobkowej przez E. H., wynikająca z intensywności i stałości opieki nad niepełnosprawnym mężem, stanowi przesłankę przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Uchylenie decyzji organów oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania wskazuje na konieczność uwzględnienia charakteru opieki jako kluczowego elementu w postępowaniu.

W postępowaniu o wznowienie zakończonego decyzją administracyjną postępowania, przymiot strony przyznaje się podmiotowi posiadającemu interes prawny, a nie faktyczny, co wyklucza możliwość wznowienia postępowania przez osobę, która nie była stroną w postępowaniu głównym.