Samodzielnym lokalem mieszkalnym nie jest pomieszczenie, które, mimo trwałego wydzielenia, nie posiada niezależnych pomieszczeń pomocniczych, takich jak kuchnia czy łazienka, w sposób umożliwiający samodzielne zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych.

Umorzenie postępowania dotyczącego naruszenia przepisów rozporządzenia (WE) nr 261/2004 przez Prezesa ULC bez należytego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego jest niezgodne z prawem, co obliguje do rozpatrzenia sprawy co do meritum naruszenia i nałożenia ewentualnych sankcji.

Decyzja o rejestracji pojazdu wydana z rażącym naruszeniem przepisów o homologacji i rejestracji, tj. bez wymaganych oświadczeń od producenta, jest nieważna. Sąd potwierdził zgodność tej konkluzji z wymogami prawa o ruchu drogowym i właściwymi rozporządzeniami.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku postępowania o przyznanie płatności ekologicznych, ciężar dowodowy spoczywa na stronach; brak naruszenia zasad procesowych i materialnych przez organy administracyjne oraz WSA w Szczecinie uzasadniał oddalenie skargi kasacyjnej M.S. jako pozbawionej podstaw.

Skarga kasacyjna jest bezzasadna, gdy skarżący nie posiada interesu prawnego, wynikającego z normy prawnej, który uprawniałby do działania jako strona w postępowaniu administracyjnym dotyczącym wznowienia postępowania ostatecznego.

NSA potwierdził nieważność decyzji rejestracyjnej pojazdu, wskazując na rażące naruszenie § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia w zw. z art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a p.r.d. Zmiany konstrukcyjne wymagały homologacji, której brak uzasadniał unieważnienie rejestracji.

W postępowaniu administracyjnym stroną jest wyłącznie podmiot, którego interes prawny znajduje oparcie w normie prawnej, co wyklucza uznanie posiadacza interesu faktycznego za stronę w kontekście art. 28 k.p.a. Brak statusu strony wyklucza możliwość domagania się wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

Stwierdzenie nieważności miejscowego planu zagospodarowania dla działki pod zieleń izolacyjną było zasadne. Zastosowanie planu wymaga uwzględnienia indywidualnych warunków terenowych i proporcjonalności ograniczeń, co w tym przypadku nie zostało spełnione.

Postępowanie administracyjne wszczęte w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej po upływie trzydziestu lat od doręczenia lub ogłoszenia tej decyzji ulega umorzeniu z mocy prawa na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej z 2021 r., co jest zgodne z zasadami bezpieczeństwa prawnego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że organy administracyjne prawidłowo ustaliły, iż planowane przedsięwzięcie nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, o ile stosowano się do przepisów prawa krajowego i unijnego, a skarga kasacyjna w tej materii pozostaje niezasadna.

Sąd uznał, że świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobie, która nie zaprzestała prowadzenia działalności zawodowej, a umotywowane opieką nad osobą niepełnosprawną czynności domowe nie wykluczają zawodowej aktywności.

Brak podstaw prawnych dla wydania zaświadczenia o zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, jeżeli przepisy prawa wymagają jedynie dostarczenia wypisu i wyrysu, a nie zaświadczenia, co wyklucza zakres czynności w postępowaniu zaświadczeniowym.

Brak kompetencji organu regulacyjnego do rozstrzygania sporów o odmowę wydania warunków technicznych przyłączenia do sieci, co oznacza, że takie spory mają charakter cywilnoprawny i właściwy do ich rozpatrzenia jest sąd powszechny.

Postępowanie sądowo-administracyjne dotyczące określenia dopuszczalnego poziomu hałasu należy prowadzić z uwzględnieniem wiążących ocen prawnych zawartych w poprzednich orzeczeniach, stosując aktualne przepisy. Skarga kasacyjna, której podstawy nie znajdują potwierdzenia w dokonanej analizie, podlega oddaleniu.

Na mocy orzeczenia TSUE, art. 143 ust. 1 lit. b dyrektywy 2006/112/WE oraz dyrektywa 2006/79/WE stoją na przeszkodzie przepisom krajowym, które wykluczają zwolnienia z VAT dla małych przesyłek niehandlowych, przeznaczonych dla osób fizycznych w innych państwach członkowskich unijnych.

Decyzja ostateczna nie może być przedmiotem odwołania na podstawie k.p.a., nawet jeśli uczestnik postępowania uzyskał status strony postępowania po jej wydaniu. Organizacja społeczna powinna wnioskować o wznowienie postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.