Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny nie dopuścił się rażącej bezczynności w zakresie pytań skarżących dotyczących informacji publicznej. Skarga kasacyjna była bezzasadna wobec przekonania o zgodności odpowiedzi udzielonych zgodnie z ustawą.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzje o wygaśnięciu stosunku służbowego z dniem 31 sierpnia 2017 r. wobec Z.A., które zapadły w trybie art. 165 ust. 7 oraz art. 170 p.w. KAS, były zgodne z prawem i prawidłowe, potwierdzając, że nieprzedstawienie propozycji służby wynikało z racjonalnych i niearbitralnych przesłanek.

Oddalenie skargi kasacyjnej J.B. w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego, uznając brak przesłanek umorzenia na podstawie art. 59 § 1 pkt 1, 2 u.p.e.a.; wykonanie obowiązku rozbiórki budynku wzniesionego w warunkach samowoli budowlanej jest wykonalne.

W sprawie karnej o sygnaturze II K 160/25, Sąd Najwyższy uchyla wyrok Sądu Rejonowego z powodu pominięcia obligatoryjnego środka karnego zgodnie z art. 41 § 1a pkt 1 k.k., nakazując jego uwzględnienie w dalszym postępowaniu.

Bezprzedmiotowość postępowania o umorzenie odsetek nie zachodzi, gdy zaległości są uiszczone po złożeniu wniosku i wszczęciu postępowania, co wymaga jego merytorycznego rozpoznania.

Orzeczenie wyroku Trybunału Konstytucyjnego, odraczające utratę mocy przepisu niekonstytucyjnego, nie uprawnia do wznowienia postępowania. NSA podtrzymuje prawidłowość stosowania art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. do czasu jego derogacji.

Sąd nie może ograniczać ustaleń do granic skargi. Przedawnienie zobowiązania należy badać ex officio. Naruszenie tej zasady uzasadnia uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji.

Instytucja X. N. jest uznawana za jednostkę wojskową w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 83 u.p.d.o.f., co uprawnia jej członków do zwolnienia podatkowego. Cel jednostki odpowiada przepisom podatkowym, mimo że nie uczestniczy bezpośrednio w działaniach bojowych.

Odpowiedzialność subsydiarna członka zarządu spółki za zaległości podatkowe jest uzasadniona, jeżeli nie wykazał on zgłoszenia wniosku o upadłość spółki w odpowiednim czasie ani braku swojej winy w zaniechaniu tego obowiązku.

Skuteczność postępowania egzekucyjnego nie może być zakwestionowana, jeśli zobowiązanie do rozbiórki samowolnej budowli utrzymane jest w mocy prawomocnie oraz formalnie doręczono stosowne upomnienia, a wątpliwości dotyczące numeracji działek nie stanowią o nieistnieniu obowiązku.

Obowiązek poddania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym jest zgodny z obowiązującym prawem i konstytucją, stanowiąc niezbędny środek ochrony zdrowia publicznego oraz zgodę na ograniczenie pewnych praw jednostki w interesie społecznym.

Sprzedaż działek przez skarżącego nie stanowiła działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, lecz zarząd majątkiem prywatnym; zatem transakcje te nie powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA w Gliwicach, wskazując na nieistotność naruszeń proceduralnych w odniesieniu do czynnego udziału strony w postępowaniu, i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania.

Podmiot wynajmujący lokal, zawierający automaty do gier hazardowych, może być uznany za urządzającego gry hazardowe, jeśli jego zaangażowanie obejmuje istotne wsparcie logistyczne umożliwiające organizację i działania gier, podlegając tym samym karze zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych.

Przewoźnik lotniczy odpowiada administracyjnie, niezależnie od winy, za przekazanie nieprawdziwych informacji, zgodnie z obiektywną odpowiedzialnością przewidzianą w art. 209u Prawa lotniczego. Sankcje są stosowane bez oceny winy, co ma charakter prewencyjny.

Obowiązek szczepień ochronnych, wynikający z ustawowych regulacji, podlega przymusowi administracyjnemu, a grzywna w celu przymuszenia tego obowiązku jest zgodna z prawem; obowiązek nie narusza praw konstytucyjnych i konwencyjnych.

Przekroczenie dopuszczalnej liczby 24 punktów karnych uzasadnia zastosowanie art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy zmieniającej i art. 130 p.r.d. do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Techniczne brak wdrożenia systemu informatycznego nie wstrzymuje stosowania dotychczasowych przepisów prawnych.

Odpowiedzialność przewoźnika lotniczego za nieprzekazanie informacji API jest niezależna od winy; przekazanie informacji po czasie skutkuje odpowiedzialnością zgodnie z art. 202a ust. 1 Prawa lotniczego.

NSA stwierdził, że skarga kasacyjna P. Sp. z o.o. jest bezzasadna, gdyż decyzje organów sanitarnych w zakresie stwierdzenia warunkowej przydatności wody do spożycia były prawidłowe i zgodne z przepisami, mimo iż Skarżący nie przedstawił dowodów podważających prawidłowość poboru próbek.

Organ administracji publicznej, prowadząc postępowanie w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej, dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania poprzez nieuzasadnione wydłużanie terminu załatwienia sprawy, co uzasadniało stwierdzenie przez sąd administracyjny bezczynności organu.

Obowiązek poddania się szczepieniom ochronnym jest prawnie skuteczny i zgodny z art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b u.z.z.; zastosowanie grzywny w celu przymuszenia nie narusza przepisów o nadmiernej uciążliwości środka egzekucyjnego.

Obowiązek przekazywania informacji API przez przewoźnika lotniczego jest niezależny od winy i nie może być przeniesiony na podmiot trzeci. Przewoźnik ponosi pełną odpowiedzialność za naruszenia wynikające z nieprzekazania danych w określonym terminie.

Oddalenie skargi kasacyjnej S. sp. z o.o. na wyrok WSA we Wrocławiu w sprawie podatku od nieruchomości; brak podstaw do zmian kwalifikacji nieruchomości jako związanej z działalnością gospodarczą, opodatkowanej według stawek odpowiadających budynkom niemieszkalnym.

Podejmując decyzję o zawieszeniu funkcjonariusza Policji w czynnościach służbowych, organ może kierować się dobrem służby i postępowania dyscyplinarnego, jeśli przesłanki uznaniowości decyzji zostały należycie udokumentowane, a zachowanie funkcjonariusza koliduje z zasadami etyki zawodowej.