Postanowienie NSA w zakresie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego potwierdza, że obowiązki nałożone na inwestora mają na celu przywrócenie zgodności inwestycji z aktualnym planem zagospodarowania przestrzennego, przy jednoczesnym poszanowaniu wyroków sądów administracyjnych, które w tej kwestii wytyczały kierunek działań naprawczych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że zaskarżone rozstrzygnięcie Wojewody było prawidłowe i zgodne z obowiązującymi normami prawnymi, nie wymagając decyzji środowiskowej ani pełniejszego uzasadnienia wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylając częściowo wyrok WSA w Gliwicach, stwierdza nieważność części uchwały Rady Miasta G., gdzie ograniczenie obniżek czynszu związano z wartością odtworzeniową lokali oraz okres jednokrotnej przyznawania obniżki czynszu, jako niezgodne z ustawą o ochronie praw lokatorów.

Pandemia COVID-19 nie stanowi samoistnej, usprawiedliwionej podstawy do przywrócenia terminu na wniesienie odwołania. Strona musi wykazać brak winy w uchybieniu poprzez konkretną i uprawdopodobnioną argumentację w świetle obowiązujących przepisów.

Decyzja Naczelnego Sądu Administracyjnego nie była prawidłowa w rozumieniu art. 134 § 1 p.p.s.a., co skutkowało uchyleniem wyroku WSA w całości i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania, aby ustalić właściwy termin naliczania oprocentowania od nadpłaty.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż bez prawidłowego doręczenia decyzji organu podatkowego nie można skutecznie prowadzić postępowania sądowoadministracyjnego, co skutkuje koniecznością odrzucenia skargi z powodu braku wejścia decyzji do obrotu prawnego.

Wydatki na budowę części administracyjnej budynku produkcyjno-administracyjnego w ramach nowej inwestycji mogą zostać uznane za koszty kwalifikowane, gdy są powiązane z procesami produkcyjnymi, mimo że nie zwiększają bezpośrednio zdolności produkcyjnych.

Orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości UE z 14 listopada 2024 r., w sprawie C-613/23 Heredijk nie wywiera bezpośredniego wpływu na treść wyroku NSA z dnia 27 września 2022 r. w zakresie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich za zaległości spółki. Skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego oparta na tym orzeczeniu została oddalona.

Decyzja organu doręczana w toku postępowania podatkowego osobie nieposiadającej aktualnego pełnomocnictwa w aktach jest prawidłowa. Pełnomocnictwo szczególne musi być złożone do akt danego postępowania, by wywoływało skutki procesowe, w tym doręczeniowe.

Urządzenia należące do T. Sp. z o.o. w L. spełniają definicję automatów do gier hazardowych, co uzasadnia nałożenie kary na podstawie ustawy o grach hazardowych, a dowód z eksperymentu procesowego jest miarodajny dla ustalenia charakteru gier.

Sąd uznał, że automaty do gier spełniają przesłanki automatów losowych zgodnie z ustawą o grach hazardowych, uzasadniając nałożenie kary za brak zezwoleń; postępowanie dowodowe, w tym eksperyment, były prawidłowe.

Skarga kasacyjna D.B. dotycząca egzekucji świadczeń pieniężnych nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż wykonanie obowiązku wspierały prawidłowo wystawione tytuły przez właściwy organ oraz nie doszło do naruszenia przepisów dotyczących ich formy, co skutkuje oddaleniem skargi przez NSA.

Stwierdzenie nieważności uchwał dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami nie skutkuje automatycznym uznaniem tych opłat za nienależne i podlegające zwrotowi. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla brak podstaw prawnych do tego typu uznań w kontekście eks tunc uchwały.

Koszty postępowania egzekucyjnego dotyczące wykonania zastępczego obowiązku o charakterze niepieniężnym zostały prawidłowo ustalone i obciążają zobowiązanego, zgodnie z art. 64b § 1 pkt 10 u.p.e.a. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, iż projekt decyzji o warunkach zabudowy musi uwzględniać przepisy ochrony zabytków, a brak takich ustaleń uzasadnia odmowę jego uzgodnienia.

Czynności podwyższenia kapitału zakładowego dokonane przez jednostki gospodarki uspołecznionej 1 lipca 1984 r. były zwolnione z podatku kapitałowego. NSA uchyla wyrok WSA oraz decyzję organu podatkowego. Zasada stand-still zakazuje ponownego opodatkowania operacji wcześniej zwolnionych.

W świetle § 9 ust. 2a rozporządzenia ZFRON, wydatek musi być poniesiony bezpośrednio z rachunku ZFRON, aby kwalifikować jako pomoc de minimis; refundacja ze środków własnych nie spełnia tego wymogu.

Nie można uznać za budynek obiektów budowlanych, które nie są trwale wydzielone z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych. Tym samym, wiaty wykonane z materiałów łatwo demontowalnych, takich jak siatki czy blacha, nie spełniają tej definicji, co zwalnia je z podatku od budynków.

Dla zmiany decyzji administracyjnej ostatecznej na podstawie art. 155 k.p.a. wymagana jest zgoda wszystkich podmiotów posiadających status strony w oryginalnym postępowaniu, w tym okoliczności, gdy jednym z takich podmiotów jest reprezentant Skarbu Państwa, jak PGW Wody Polskie, działający jako właściciel śródlądowych wód płynących.

Warunki do korzystania z nowo wybudowanej infrastruktury technicznej powstają z chwilą uzyskania formalnego pozwolenia na użytkowanie, a nie z faktu wcześniejszego korzystania technicznego, co determinuje termin wszczęcia postępowania o ustalenie opłaty adiacenckiej.

Zameldowanie oraz rozliczanie podatku dochodowego w Poznaniu jako kryteria preferencyjnych opłat parkingowych są zgodne z ustawą i Konstytucją RP. Upoważnienie rady gminy do wybiórczego przyznawania ulg w opłatach parkingowych spełnia wymogi zasady równości.

Lokalizacja ogrodzenia niezgodnego z planem miejscowym stanowi podstawę do wydania nakazu jego rozbiórki zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, nawet w przypadku zrealizowanego bez pozwolenia; rozbieżności wymiarów w decyzji nie mają wpływu na istotę rozstrzygnięcia.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że organy mają obowiązek stosować miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, który wyraźnie zakazuje pewnych inwestycji, i taki zakaz nie może być obalony w trybie skargi na decyzje administracyjne, dopóki plan pozostaje w mocy jako akt prawa miejscowego.

Nabycie nieruchomości w drodze licytacji komorniczej, na której znajdują się odpady, wiąże się z uzyskaniem statusu posiadacza odpadów przez nabywcę, co skutkuje obowiązkiem ponoszenia opłat za nielegalne magazynowanie, jeśli brak jest wymaganej decyzji administracyjnej.