NSA potwierdza, że sądy administracyjne mogą stosować prokonstytucyjną wykładnię prawa i odmówić stosowania przepisów ustawy w ich niekonstytucyjnym rozumieniu. Art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie jest przeszkodą dla stosowania nowego brzmienia art. 115a ustawy o Policji.

NSA uznał, że sądy administracyjne są uprawnione do prokonstytucyjnej wykładni prawa, eliminując niekonstytucyjne interpretacje przepisów; odmówienie zastosowania art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej było zasadne.

Przyznanie świadczenia w drodze wyjątku uzależnione jest od wykazania szczególnych okoliczności niezależnych od ubezpieczonego, które uniemożliwiłyby spełnienie warunków prawnych do uzyskania świadczeń na zasadach ogólnych, co w niniejszej sprawie nie zostało udowodnione.

Organy Policji mogą cofnąć pozwolenie na broń osobie stanowiącej zagrożenie dla porządku publicznego, nawet bez prawomocnego wyroku skazującego, o ile materiał dowodowy wykazuje istnienie takiego zagrożenia.

Działalność polegająca na urządzaniu gier na automatach, które zawierają element losowości, bez koncesji, zezwolenia lub wymaganego zgłoszenia jest niezgodna z ustawą o grach hazardowych i uzasadnia wymierzenie kary pieniężnej.

Osobie trzeciej nie przysługuje status strony w postępowaniu, którego przedmiotem jest zobowiązanie podatkowe osoby prawnej. Status strony może być przyznany tylko podmiotowi, którego prawa i obowiązki bezpośrednio wynikają z przepisów prawa materialnego.

Osoba trzecia, będąca byłym członkiem zarządu spółki, nie jest stroną w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji podatkowej dotyczącej spółki; ma prawo do ochrony w kontekście odpowiedzialności solidarnej dopiero w odrębnym postępowaniu.

Przepisy dotyczące zwrotu wywłaszczonych nieruchomości nie mają zastosowania wobec nieruchomości nabytych przez Skarb Państwa na mocy art. 12 ust. 5 ustawy z 1985 r., gdzie nabycie następuje z mocy prawa w efekcie dokonania podziału na wniosek właściciela.

Dla celów podatku od nieruchomości, nieruchomości w posiadaniu przedsiębiorcy uznaje się za związane z działalnością gospodarczą, gdy są faktycznie lub mogą być wykorzystane do tej działalności, co uzasadnia stosowanie podwyższonej stawki opodatkowania.

W postępowaniu dotyczącym miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że niewystarczającym jest ograniczenie stwierdzenia nieważności planu jedynie do nieruchomości skarżących, jeśli błędy planistyczne mogą wpływać na sąsiednie tereny. Skarga kasacyjna w związku z tym została oddalona.

Elementy infrastruktury narciarskiej, takie jak wyciągi i koleje linowe, nie mogą być automatycznie kwalifikowane jako obiekty budowlane podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości bez szczegółowej analizy oraz zgodności z przepisami Prawa budowlanego.

Ograniczenia wprowadzone przez gminę w ramach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dotyczące m.in. wysokości zabudowy i lokalizacji hoteli, które służą ochronie ładu przestrzennego i krajobrazu, mieszczą się w granicach władztwa planistycznego i nie naruszają istotnie prawa własności.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że skarga kasacyjna B.W. nie ma uzasadnionych podstaw prawnych i w związku z tym podlega oddaleniu z uwagi na prawidłową ocenę tytułu wykonawczego oraz podstawy prawnej egzekwowanego obowiązku określonego w decyzji administracyjnej.

Wydanie decyzji o nakazaniu rozbiórki zadaszonego tarasu na działkach [...] było zgodne z art. 48 ust. 1 prawa budowlanego, ze względu na niewykonanie przez inwestora obowiązków umożliwiających legalizację samowoli budowlanej.

Nie jest sprzeczne z prawem ustalenie dotacji oświatowych dla niepublicznych szkół na niskim poziomie, jeśli odbywa się to zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa finansowego i nie narusza konstytucyjnych zasad równego dostępu do edukacji.

NSA oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że wyrok WSA pomimo błędów uzasadnienia odpowiadał prawu, a naruszenia prawa nie wpłynęły na wynik sprawy. Skarżący nie wykazał braku winy oraz nie dostarczył dowodów uzasadniających przyznanie płatności pomimo nieprawidłowości.

Przy ocenie wysokości korekty finansowej za naruszenia procedur zamówień publicznych organ winien uwzględnić charakter i wagę naruszenia, a zastosowanie maksymalnej stawki korekty winno być szczegółowo uzasadnione, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie – skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że warunki uzasadniające skrócenie okresu obowiązywania taryfy dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę muszą być obiektywne i rzeczywiście występujące, a wyjątek ten nie podlega wykładni rozszerzającej.

Nieprawidłowe dane w Systemie Informacji Oświatowej, które nie wpływają na rzeczywistą frekwencję uczniów, nie mogą stanowić podstawy do uchylania subwencji oświatowych przydzielonych jednostkom samorządu wbrew przepisom dotyczącym specjalnego kształcenia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając brak podstaw kasacyjnych oraz potwierdzając właściwość organów administracyjnych do rozstrzygania kwestii dotyczących nienależnie pobranych środków publicznych w drodze decyzji administracyjnej.

Skarga kasacyjna na wyrok WSA w sprawie zwrotu dotacji celowej na zwiększenie miejsc w żłobku jest niezasadna, gdyż skarżąca nie wykazała zgodnego z przeznaczeniem wykorzystania dotacji poprzez właściwe dokumenty potwierdzające spełnienie formalnych wymogów sanitarno-lokalowych.

Artykuł 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie stanowi przeszkody do stosowania nowych zasad ustalania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop w Policji, a sądy mogą stosować wykładnię prokonstytucyjną bez konieczności orzekania przez Trybunał Konstytucyjny.