Naczelny Sąd Administracyjny utrzymał w mocy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, oddalając skargę kasacyjną z uwagi na nieskuteczność zarzutów oraz brak wystarczającego uzasadnienia prawnego. Stwierdzono, że sądom administracyjnym przysługuje kompetencja w zakresie decyzji dotyczących zwrotu nienależnie pobranych środków publicznych.

Podmioty znajdujące się w trudnej sytuacji finansowej na dzień 31 grudnia 2019 r., zgodnie z definicją rozporządzenia nr 651/2014, nie kwalifikują się do wsparcia finansowego na ochronę miejsc pracy z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, nawet przy spełnieniu warunków z ustawy COVID-19.

Obowiązek zapłaty opłaty dodatkowej za parkowanie nie wymaga wydania decyzji administracyjnej, jednakże brak pełnego uzasadnienia sądowego rozstrzygnięcia uniemożliwiającego instancyjną kontrolę obliguje do uchylenia wyroku i ponownego rozpoznania sprawy przez sąd I instancji.

Brak akceptacji przebiegu granic przez właściciela uzasadnia kwalifikację granic jako spornych. Trwała stabilizacja punktów granicznych wymaga wspólnej inicjatywy zainteresowanych stron, co czyni błędnym zaakceptowanie operatu bez uwzględnienia odcinków spornych.

Decyzja Wojewody Małopolskiego z dnia [...] września 2018 r. nie naruszała prawa w sposób rażący, co skutkuje brakiem podstaw do jej unieważnienia w postępowaniu nadzorczym z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., jako że brak szczegółowych danych w decyzji z 1954 r. nie stanowił rażącego naruszenia prawa.

Sąd stwierdza, że roszczenie odszkodowawcze za szkody wynikłe z wadliwej decyzji administracyjnej winno być dochodzone przed sądami powszechnymi, a nie administracyjnymi, co wynika z uchwały SN z 31 marca 2011 r., sygn. akt III CZP 112/10.

Utworzenie grupy G. Sp. z o.o. uznaje się za działanie pozorne, sprzeczne z celami systemu wsparcia PROW 2014-2020, co uzasadnia odmowę przyznania wsparcia finansowego na mocy art. 60 rozporządzenia 1306/2013.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych, odmawiając umorzenia zaległości z tytułu składek, winien nie tylko ustalić istnienie należności, ale również prawidłowo ocenić przesłanki ich umorzenia, uwzględniając sytuację materialną dłużnika oraz przepisy dotyczące przedawnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w przypadku wniosku o umorzenie należności z tytułu opłat dodatkowych, to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania istnienia przesłanek uzasadniających umorzenie, a brak wykazania prowadzi do odmowy przyznania ulgi w ramach uznania administracyjnego.

Dla zwolnienia członka zarządu z odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki wystarczające jest złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości we właściwym czasie; merytoryczne rozpatrzenie wniosku nie ma w tym kontekście znaczenia.

Doręczenie zarządzenia zabezpieczenia skutecznie zawiesza bieg terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych do zakończenia postępowania zabezpieczającego, a wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie było wyłącznie działaniem instrumentalnym.

Sąd oddala skargę kasacyjną ze względu na brak podstaw do uznania, iż doszło do naruszeń proceduralnych lub merytorycznych w decyzji organu administracyjnego dotyczącej ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy.

Odmowa wydania interpretacji indywidualnej na wniosek Gminy B. jest uzasadniona, gdyż przedstawiony stan faktyczny odpowiada zagadnieniu wcześniejszej opinii Szefa KAS, wskazującemu na możliwe nadużycie prawa podatkowego. Sąd uchylił wyrok WSA i oddalił skargę.

Działka nr [...] nie znajduje się w całości w obszarze zwartej zabudowy miast i wsi, co wyklucza możliwość zastosowania odstępstw od zakazu lokalizacji obiektów budowlanych zgodnie z § 4 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia, co uzasadnia odmowę uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy.

Raport oddziaływania na środowisko powinien zawierać co najmniej trzy autonomiczne warianty realizacji przedsięwzięcia, z których każdy musi innowacyjnie różnić się pod względem wpływu na środowisko. Brak takiego przedstawienia uniemożliwia uznanie raportu za kompletnego, co skutkuje odmową decyzji środowiskowej.

Nieruchomość oddana w posiadanie przedsiębiorcy, w której celowo dokonano adaptacji pod potrzeby działalności gospodarczej, podlega opodatkowaniu w zakresie przewidzianym dla nieruchomości związanych z działalnością gospodarczą, niezależnie od tożsamości posiadacza z osobą prawną podatnika.

Właściwe opodatkowanie nieruchomości stawką przeznaczoną dla działalności gospodarczej zachodzi w sytuacji jej faktycznego posiadania przez przedsiębiorcę i wykorzystania w prowadzonej działalności gospodarczej, niezależnie od formalnej klasyfikacji tego majątku.

Przedmioty opodatkowania znajdujące się w posiadaniu przedsiębiorcy, prowadzącego działalność gospodarczą, bez względu na zakres zarobkowości, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. Zarobkowy charakter działalności wyklucza zastosowanie zwolnień przewidzianych dla jednostek publicznych.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność jednoznacznego ustalenia tożsamości nieruchomości i zapewnienia czynnego udziału strony w postępowaniu.

Przepisy art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy obowiązują wszystkie postępowania administracyjne dotyczące zezwoleń na pobyt czasowy, niezależnie od obywatelstwa wnioskodawcy, co skutkuje uznaniem braku bezczynności organu w tym okresie.

Nie zachodzą przesłanki do zmiany ostatecznej decyzji na podstawie art. 155 k.p.a. przy braku tożsamości podmiotowej i przedmiotowej oraz obowiązywaniu niezmienionego stanu faktycznego i prawnego.

Spółki realizujące zadania publiczne w zakresie polityki rozwoju regionalnego, finansowane głównie ze środków publicznych i pozostające pod kontrolą jednostek samorządowych, nie są podatnikami VAT, gdyż ich działalność nie ma charakteru gospodarczego podlegającego opodatkowaniu.

Oddalenie skargi kasacyjnej w sprawie o zwrot dofinansowania unijnego i korekt finansowych, z racjontem prawidłowości ustaleń faktycznych organów administracyjnych i braku naruszenia przepisów postępowania, uzasadnia brak podstaw materialnoprawnych skargi.

Odmowa zawarcia umowy o dofinansowanie przez instytucję publiczną, wskutek negatywnej oceny projektu, podlega kognicji sądów administracyjnych i może być przedmiotem skargi na podstawie prawa do rzetelnego rozpatrzenia w trybie administracyjnym.