Decyzja odmawiająca uchylenia decyzji ostatecznej na podstawie res iudicata musi uwzględniać brak tożsamości przedmiotowej spraw poprzednich, co uniemożliwia powołanie się na powagę rzeczy osądzonej, pozwalając na rozpoznanie wniosku w trybie art. 155 KPA.

Ustalony przez Radę Powiatu Żywieckiego rozkład godzin pracy aptek ogólnodostępnych, niewzględniający potrzeb ludności i nie gwarantujący dostępności w porze nocnej, jest niezgodny z art. 94 ust. 1 Prawa farmaceutycznego, co uzasadnia stwierdzenie nieważności uchwały przez organ nadzoru.

Skarżący, nie wykazując interesu prawnego w rozumieniu art. 28 k.p.a., nie jest uprawniony do żądania wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia z 1952 r. Brak interesu prawnego skutkuje zasadną odmową wszczęcia postępowania.

Stwierdzenie rażącego naruszenia prawa wymaga wykazania oczywistości naruszenia, jednoznaczności przepisu oraz istotnych skutków społeczno-gospodarczych czyniących decyzję nieakceptowalną w obrocie prawnym.

W postępowaniu dotyczącym ustalenia kosztów postępowania podatkowego nie dokonuje się merytorycznej oceny opinii biegłego. Decyzje uchylone nieprawomocnie pozostają w obrocie prawnym do czasu uprawomocnienia się wyroku, co uzasadnia możliwość orzekania o kosztach.

Skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, dotycząca ustalenia odszkodowania za wywłaszczone grunty na cele drogowe, została oddalona. Ustalenie wartości gruntu zgodnie z przeznaczeniem drogowym w momencie wywłaszczenia jest zgodne z zasadą słusznego odszkodowania w rozumieniu konstytucyjnym.

Obowiązkiem podatnika jest przedstawienie dowodów dokumentujących pokrycie wydatków w sposób przekonujący, umożliwiający stwierdzenie ich pochodzenia z ujawnionych źródeł zgodnie z art. 122 Ordynacji podatkowej. W przypadku nierzetelnego udowodnienia skarżący naraża się na utrzymanie decyzji o opodatkowaniu z uwagi na dochody nieujawnione.

Brak podstaw do stwierdzenia nieważności postanowienia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego odmawiającego uzgodnienia projektu, ponieważ umieszczenie działki w ewidencji zabytków było legalne.

Przewóz drogowy niezarobkowy wykonany w ramach sankcji administracyjnych w pojeździe do 7,5 tony o rzemieślniczym charakterze produkcji, nie wymaga tachografu, przy spełnieniu warunków wyłączenia z art. 3 lit. aa rozporządzenia 561/2006.

Bezczynność Komendanta Głównego Policji w zakresie udostępnienia informacji publicznej, wynikająca z niedopełnienia obowiązku doręczania przez e-PUAP, skutkuje zobowiązaniem do rozpatrzenia wniosku; wnioski dotyczące szkoleń kadr policyjnych stanowią informację publiczną.

Skarga kasacyjna dotycząca ustalenia odszkodowania za nieruchomość przejętą pod inwestycję drogową, oparta na zarzutach proceduralnych, została oddalona ze względu na brak naruszeń prawa w ocenie operatu szacunkowego. NSA potwierdził, że podważenie operatu musi odbywać się zgodnie z procedurą zawodową rzeczoznawców.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo zastosował przepisy dotyczące zasad rozliczania dotacji oświatowej, uznając zasadność zwrotu kwoty dotacji z uwagi na nieadekwatność wysokości wynagrodzenia dyrektora pokrytego z dotacji względem zasad celowości i oszczędności finansów publicznych.

NSA oddalił skargę kasacyjną T.K., uznając za zgodne z prawem stwierdzenie, że parkowanie w strefie płatnego parkowania odbywało się na miejscach prawidłowo oznaczonych znakami pionowymi, co spełniało wymogi ustawowe. Zarzuty naruszenia przepisów procesowych nie miały istotnego wpływu na wynik orzeczenia.

W postępowaniu z zakresu skargi o bezczynność organu administracyjnego, sąd administracyjny może przyznać skarżącemu sumę pieniężną, jeżeli organ dopuścił się rażącego naruszenia prawa. Wysokość tej sumy podlega uznaniu sędziowskiemu, a ingerencja sądu odwoławczego jest możliwa jedynie w przypadku przekroczenia granic tego uznania.

Decyzja Starosty Olkuskiego o wniesieniu sprzeciwu została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego, w związku z przekroczeniem 21-dniowego terminu, co skutkowało jej uchyleniem oraz uchyleniem podtrzymującej ją decyzji Wojewody Małopolskiego przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Skarga kasacyjna E.B. została oddalona, a podniesione zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania oraz prawa materialnego uznane za niezasadne, co potwierdziło decyzję organów podatkowych odmawiającą prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z tytułu fikcyjnych transakcji handlowych.

Kontrola w zakresie wykorzystania dotacji oświatowych może być prowadzona poza siedzibą kontrolowanego, a zaskarżone postanowienia uchwały w tej kwestii są zgodne z prawem, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.

Uchwała o powołaniu Rady Społecznej bez uwzględnienia przedstawiciela Wojewody, mimo jego formalnego desygnowania, stanowi istotne naruszenie prawne, skutkujące nieważnością aktu prawnego.

Z uwagi na brak nowych istotnych dowodów lub okoliczności nieznanych organowi w dniu wydania decyzji, nie wystąpiły przesłanki do wznowienia postępowania podatkowego za 2013 r. w trybie art. 240 § 1 pkt 5 O.p., co uzasadniało oddalenie skargi kasacyjnej.

Decyzja o odmowie przyznania stypendium doktoranckiego musi opierać się na ścisłym przestrzeganiu terminów określonych w odpowiednich regulacjach wewnętrznych uczelni, a terminy te nie mogą być uznawane za instrukcyjne lub dowolnie zmieniane bez podstawy prawnej.

Operat szacunkowy rzeczoznawcy majątkowego, jako dowód, podlega ocenie zarówno formalnej, jak i materialnej. Organy i sąd mają obowiązek ocenić jego wiarygodność oraz zgodność z wymaganiami prawnymi, mimo, że nie są specjalistami w dziedzinie szacowania nieruchomości.

Ocena rażącego naruszenia prawa przy rejestracji pojazdów sprowadzanych z państw trzecich wymaga zestawienia przepisów krajowych oraz unijnych, przy czym, gdy naruszenie przepisów nie wywołuje nieakceptowalnych skutków społeczno-gospodarczych, nie można uznać go za rażące.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje decyzję organów administracji, uznając ich rozstrzygnięcia za zgodne z prawem; odmowa zmiany zezwolenia na prowadzenie apteki była uzasadniona brakiem współpracy skarżącej i potencjalnym ryzykiem naruszenia zasad uczciwej konkurencji.

Wydanie wyroku przez sąd administracyjny na podstawie niepełnych akt administracyjnych stanowi naruszenie art. 133 § 1 oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., uzasadniające uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w celu ustalenia jej zgodności z prawem na podstawie kompletnych dokumentów.