Pismo organu administracji publicznej, pozbawione cech decyzji administracyjnej, nie może stanowić podstawy do wniesienia odwołania ani skargi do sądu administracyjnego, gdyż nie spełnia formalnych wymogów aktu administracyjnego zawartych w art. 107 k.p.a.

Wojewoda nie jest organem właściwym do weryfikacji merytorycznej zwolnień podatkowych, a jedynie formalnej i rachunkowej wniosków o zwrot utraconych dochodów. Decyzja Ministra Finansów o odmowie zwrotu utraconych dochodów z tytułu zwolnień podatkowych została uchylona.

Oddalając skargę kasacyjną, NSA stwierdził brak wystarczających podstaw do odmowy przywrócenia rejestracji VAT. Sąd podkreślił znaczenie szczegółowego postępowania dowodowego wskazującego świadome działania podatnika w kierunku wyłudzeń skarbowych. Organy nie przedstawiły przekonujących dowodów na istnienie zamiaru nielegalnego wykorzystywania sektora bankowego.

Sąd administracyjny kontroluje decyzje organów pod kątem ich zgodności z prawem, nie zastępując organów w ustalaniu stanu faktycznego. Wadliwe szacowanie podstawy opodatkowania bez pełnego materiału dowodowego prowadzi do uchylenia decyzji podatkowej.

Brak wykazania winy w uchybieniu terminowi uzasadnia odmowę przywrócenia terminu do wniesienia odwołania; brak winy stronie można przypisać jedynie w przypadku istnienia rzeczywistych, niezależnych przyczyn uniemożliwiających zachowanie terminu.

Podatnik może skorygować deklarację podatkową w zakresie rozliczenia podatku VAT od importu towarów nawet po upływie pierwotnego terminu składania deklaracji, gdyż art. 33a u.p.t.u. nie wyłącza uniwersalnego prawa do korekty deklaracji przewidzianego w art. 81 § 1 i 2 o.p.

Naczelny Sąd Administracyjny, uchylając częściowo zaskarżony wyrok w zakresie kosztów postępowania, potwierdził prawidłowość zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania do zwrotu dotacji, odrzucając zarzuty kasacyjne, które nie wykazały wpływu na wynik sprawy.

Art. 33a ust. 1 ustawy o VAT w stanie prawnym do 6 września 2021 r. umożliwiał korektę deklaracji w późniejszym terminie, bez ograniczeń czasowych, a prawo to wynikało z art. 81 O.p.; brak wyraźnego zakazu w przepisie nie może być interpretowany jako utrata prawa do korekty.

Przedawnienie należności nie jest przesłanką umorzenia składek na ubezpieczenia społeczne, a umorzenie jest możliwe jedynie na podstawie ustawowych przesłanek całkowitej nieściągalności bądź uzasadnionych przypadków, co potwierdza zarzut niewłaściwości uwzględnienia skargi przez Sąd I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 22 października 2025 roku oddalił skargę kasacyjną, uznając procedurę i treść operatu szacunkowego za zgodne z wymogami prawno-formalnymi, tym samym potwierdzając prawidłowość działania organów administracyjnych w przedmiocie wyceny nieruchomości.

Doręczenie decyzji na adres z CEIDG było prawidłowe, a osoba odbierająca przesyłki była upoważniona. Nie stwierdzono naruszeń proceduralnych przez organ ani sąd I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że prawidłowe doręczenie upomnienia oraz rygor natychmiastowej wykonalności decyzji administracyjnej uprawniają do wszczęcia egzekucji administracyjnej przed uzyskaniem decyzji ostatecznej, jeżeli obowiązek nie został wykonany w całości.

Umorzenie postępowania administracyjnego po upływie 30 lat od ogłoszenia decyzji jest zgodne z przepisami materialnymi. Zarzuty niezgodności z Konstytucją RP nie znajdują poparcia w obecnym stanie prawnym oraz jurysdykcji sądów administracyjnych.

Interpretacja indywidualna w zakresie niezgodności z interpretacją ogólną może wygasnąć całościowo, jeśli jej całość pozostaje niepodzielna z punktu widzenia jej formalnej lub funkcjonalnej struktury.

Uczestnictwo podatnika w oszustwach podatkowych typu karuzelowego wyklucza możliwość odliczenia podatku VAT wykazanego w fakturach niezwiązanych z rzeczywistymi transakcjami gospodarczymi, pomimo posiadania tych faktur.

Po zapłacie zobowiązania podatkowego przez podatnika, organ podatkowy może orzekać o jego wysokości do czasu upływu terminu przedawnienia, uwzględniając ewentualne zawieszenie jego biegu.

Produkt otrzymany z przetworzenia drożdży, nie zawierający drożdży aktywnych lub nieaktywnych, winien być klasyfikowany do pozycji 2309 CN jako preparat do karmienia zwierząt, a nie do pozycji 2102 jako drożdże nieaktywne.

Nabycie lub objęcie praw do udziałów w przekształconej spółce z o.o. wymaga uwzględnienia wartości godziwej wniesionego majątku, a nie jedynie kosztów historycznych, zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych oraz Kodeksem spółek handlowych.

Importowany towar nie zawiera drożdży w formie komórek, stąd nie może być klasyfikowany pod pozycją 2102; prawidłowo zaklasyfikowano go do pozycji 2309 jako preparat stosowany do karmienia zwierząt.

Urządzenia typu "Tablet PC with E INK Screen" nie spełniają warunków klasyfikacji jako maszyny do automatycznego przetwarzania danych według kodu TARIC 8471. Podstawowa funkcja czytania książek determinuje ich klasyfikację do kodu 8543 70 05 00 TARIC.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną z powodu braku naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego, popierając klasyfikację towarów dokonaną przez organy administracji celnej.

Postanowienia umowy kredytu denominowanego w walucie obcej, określające zarówno sposób przeliczenia wypłaconej kwoty kredytu na walutę krajową, jak i wysokość spłacanych rat poprzez odesłanie do tabel kursowych banku bez wskazania obiektywnych i weryfikowalnych kryteriów ustalania kursów, stanowią niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c. jako określające główne świadczenia

Sąd Najwyższy stwierdza, iż zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim został wydany z rażącym naruszeniem przepisów prawa karnego procesowego i materialnego, co skutkowało uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Klauzula ryzyka walutowego i klauzula spreadu walutowego w umowie kredytu indeksowanego do waluty obcej stanowią nierozłączne składniki mechanizmu indeksacji i podlegają łącznej ocenie pod kątem abuzywności — ich rozszczepienie jest zabiegiem sztucznym. W razie uznania tych klauzul za niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c., żaden przepis prawa ani zwyczaj nie może zająć ich