Decyzja organu podatkowego w kwestii zwrotu podatku od towarów i usług za czerwiec 2018 r. nie była dotknięta przedawnieniem, gdyż pięcioletni okres przedawnienia rozpoczął się 21 maja 2019 r., a zatem decyzja doręczona 21 maja 2024 r. była skutecznie wniesiona w ostatnim dniu terminu przedawnienia.

Prawo do korekty deklaracji podatkowej w odniesieniu do VAT od importu towarów, nawet po terminie pierwotnej deklaracji, nie jest ograniczone art. 33a ust. 7 u.p.t.u., co oznacza możliwość korekty przed wydaniem decyzji organu.

Nieuzasadnione jest uznanie korekty deklaracji podatkowej za samoistną przesłankę do zwrotu nadpłaty podatku. Organ podatkowy nie jest w bezczynności, wzywając do złożenia odrębnego wniosku o stwierdzenie nadpłaty, wymagając tym samym działania podatnika.

Skarga kasacyjna skarżącej na decyzję organu podatkowego o opodatkowaniu usług transportowych VAT w Polsce została oddalona jako bezzasadna; działalność skarżącej podlegała krajowemu opodatkowaniu VAT.

Organ rentowy ponosi odpowiedzialność za opóźnienie w ustaleniu i wypłacie świadczenia pieniężnego z ubezpieczenia społecznego w rozumieniu art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych również wówczas, gdy odmowa przyznania świadczenia wynikała z błędnej oceny materiału dowodowego zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym, a nie z braku dowodów niedostępnych

Egzekucja administracyjna może być prowadzona, gdy obowiązek jest niewykonany, a status "uchylania się" zobowiązanego uznaje się na podstawie niewykonania obowiązku w całości, pomimo podjęcia starań. Tytuł wykonawczy spełniający wymogi formalne nie wskazuje na niedopuszczalność postępowania.

Opłata za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości podlega egzekucji administracyjnej, pomimo cywilnoprawnego charakteru, jeśli została przypisana do właściwości organów administracji publicznej (art. 2 § 1 pkt 3 u.p.e.a.). Skarga kasacyjna w tej sprawie została oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nie doszło do naruszenia przepisów prawa w zakresie ustalenia obszaru oddziaływania inwestycji ani w kwestii przyznania przymiotu strony skarżącym, uznając decyzję o umorzeniu postępowania za prawidłową.

Oddalenie skargi kasacyjnej wobec braku przesłanek do uznania naruszenia prawa materialnego. NSA potwierdza przejście własności budynków na gminę przy braku uwzględnienia użytkowania wieczystego, zgodnie z art. 8 dekretu warszawskiego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że prawo do rekompensaty w myśl ustawy z 2005 r. nie jest uzależnione od przesiedlenia się osoby uprawnionej na obecne terytorium Polski, a jedynie od konieczności opuszczenia byłego terytorium RP z przyczyn wojennych.

NSA potwierdza, że odmowa pozbawienia lasu statusu ochronnego była zgodna z prawem z uwagi na przewagę argumentów ochrony środowiska nad interesem właściciela, przy uznaniu kluczowej roli lasów w zrównoważonym rozwoju.

Wybudowanie budynku mieszkalnego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę stanowi samowolę budowlaną, co uzasadniałowdrożenie procedury legalizacji obiektu zgodnie z wymogami Prawa budowlanego, niezależnie od późniejszych prac remontowych.

Na gruncie art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej wyrok TSUE w sprawie C-189/18 nie wpływa na ostateczną decyzję podatkową dotyczącą rozliczenia VAT, jeśli nie wskazuje on na fałszywe ustalenia podstawowe w decyzjach dotyczących związanych podmiotów.

W sytuacji nieopublikowanego wyroku TK uznającego niekonstytucyjność przepisu, sądy administracyjne mogą stosować prokonstytucyjną wykładnię normy, uwzględniając zasadę ochrony interesów w toku, zwłaszcza gdy przepis ogranicza amortyzację składników majątkowych rozpoczętą przed zmianami legislacyjnymi.

Ocena zgodności projektu decyzji o warunkach zabudowy z wymaganiami ochrony gruntów rolnych powinna być dokonana w postępowaniu głównym, a nie uzgodnieniowym. Organ uzgadniający nie może wkraczać w sferę kompetencyjną organu wydającego decyzję.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok sądu niższej instancji, przyznając rację Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych w sprawie. Decyzja o odmowie umorzenia zaległości składkowych była prawidłowa, a sąd administracyjny nie może badać przedawnienia należności w postępowaniach o umorzenie składek.

Nie doręczenie pełnomocnikowi pism w toku postępowania administracyjnego, które nie spowodowało ujemnych skutków dla strony, nie jest wystarczającą przesłanką do uchylenia decyzji organu, co potwierdziło oddalenie skargi kasacyjnej.

Przepisy art. 100c i 100d Specustawy ukraińskiej stosuje się do wszystkich cudzoziemców, nie naruszając prawa unijnego ani Konstytucji; stwierdzone przez WSA przedłużenie terminów było uzasadnione sytuacją kryzysową, co wykluczało bezczynność organu.

Warunkiem materialnoprawnym nałożenia odpowiedzialności osoby trzeciej jest łączne wykazanie: istnienia zaległości podatkowej spółki, statusu wspólnika w okresie powstania zobowiązania oraz wcześniejszego ostatecznego ustalenia zobowiązania wobec spółki.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż granice kontroli sądowoadministracyjnej są przekroczone, jeżeli sąd I instancji samodzielnie dokonuje ustaleń faktycznych na podstawie dowodów prywatnych, co stanowi naruszenie art. 106 § 3 p.p.s.a. Postępowanie dowodowe należy do organów administracyjnych, a nie do sądów administracyjnych.

Przepis art. 33a ustawy o podatku od towarów i usług nie wyklucza możliwości korekty deklaracji w zakresie rozliczenia podatku VAT z tytułu importu towarów, a wszelkie wątpliwości interpretacyjne powinny być rozwiązywane na korzyść podatnika.

Podatnik, który nie rozliczył w terminie podatku od importu towarów na zasadach określonych w art. 33a VAT, zachowuje prawo do korekty deklaracji podatkowej, o ile brak jest przepisów wyraźnie tego zabraniających. Sąd I instancji błędnie wykluczył możliwość korekty, co wymagało uchylenia orzeczeń niższych instancji.

Zgłoszenie mienia osobistego przedmiotowego pistoletu przywiezionego przez żołnierza w czynnej służbie wojskowej z państwa trzeciego spełnia warunki zwolnienia z należności celnych zgodnie z art. 4 i 5 rozporządzenia nr 1186/2009, jeśli jego użytkowanie było zgodne z celem zamieszkania poza obszarem celnym przez wymagany ustawowo okres.

Prawo podatnika do skorygowania uprzednio złożonej deklaracji podatkowej nie było ograniczone w stanie prawnym obowiązującym w analizowanym okresie, a regulacje art. 33a ustawy o VAT nie wyłączały takiej możliwości korekty.