Decyzja o skreśleniu studenta z listy studentów Uniwersytetu Medycznego z powodu niezaliczenia egzaminu z przedmiotu Biochemia nie była prawidłowa; egzaminy wymagały uwzględnienia oceny fakultatywności reaktywacji terminu przez uprawnionego egzaminatora, co miało miejsce, i nie uzasadniało egzaminu komisyjnego.
Komendant Straży Miejskiej m.st. Warszawy pozostaje w obowiązku udostępnienia informacji publicznej dotyczącej kontaktów w kwestiach budżetowych z Prezydentem m.st. Warszawy, a jego postawie przyznano charakter bezczynności administracyjnej. Odmowa nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach.
Zobowiązanie do wymierzenia grzywny, za niewykonanie wyroku zobowiązującego do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej, jest uzasadnione, gdy działania organu wykazują rażące naruszenie prawa poprzez brak działania w określonym przez wyrok terminie.
Skarga kasacyjna B.W. została oddalona, gdyż nie wykazała ona legitymacji do wszczęcia postępowania w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, co jest warunkiem koniecznym zgodnie z art. 136 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przepis art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej, wyłączający możliwość stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej po upływie znaczącego okresu czasu, nie narusza art. 2 ani art. 77 Konstytucji RP, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.
Nagrania z interwencji funkcjonariuszy straży miejskiej stanowią informację publiczną, lecz prawo do niej nie obejmuje żądania kopii nośnika nagrania. Są one dostępne jedynie jako treść, nie jako forma fizyczna lub elektroniczna.
Przekazanie decyzji administracyjnej zgodnie z treścią wyroku sądu jest wystarczającym działaniem wykonawczym, niezależnie od formalnej kwestii doręczenia, co umożliwia uznanie za spełniony obowiązek wywiązania się z wyroku sądu administracyjnego.
NSA stwierdził, że decyzja Ministra Rozwoju i Technologii w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną była przedwczesna i naruszała prawo z uwagi na brak należytej oceny materiału dowodowego, w tym pominięcie istotnych danych z ewidencji gruntów.
Odwołanie dyrektora szkoły w trybie art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe wymaga spełnienia przesłanki "szczególnie uzasadnionych przypadków". Dopuszczalne jest tylko w sytuacjach o wyjątkowym, nadzwyczajnym charakterze, wskazujących na niemożność dalszego pełnienia funkcji kierowniczej ze względu na zagrożenie interesu publicznego.
Spółka, w której Skarb Państwa ma pozycję dominującą, jest zobowiązana do udostępnienia informacji publicznej, niezależnie od sfery jej działalności, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.
Decyzja o przedłużeniu okresu zawieszenia funkcjonariusza Służby Więziennej musi być doręczona przed upływem terminu poprzedniego zawieszenia, aby wywołać skutki prawne.
NS uchyla zaskarżony wyrok WSA z powodu błędnej oceny prawnej, co uniemożliwia weryfikację stanowiska sądu i wymaga ponownego rozpoznania sprawy z uwzględnieniem precyzyjnego określenia charakteru żądanych informacji oraz proceduralnych obowiązków spółki.
Sąd kasacyjny potwierdził zgodność z prawem działań Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w zakresie udostępnienia informacji publicznej, stwierdzając brak przesłanek dla uznania bezczynności organu w świetle obowiązujących przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Decyzje o naliczeniu opłat z tytułu zarządu gruntem mogą stanowić wystarczający dowód w postępowaniu uwłaszczeniowym dla stwierdzenia posiadania prawa użytkowania wieczystego. Skargi kasacyjne przeciwko decyzjom ograniczającym dowody w tej formie są zasadne.
Organ administracyjny obowiązany jest do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie statusu nieruchomości podlegającej przekształceniu, w szczególności w przypadku nieruchomości częściowo uznanych za drogi publiczne, celem ustalenia ich przynależności i zgodności z faktycznym stanem prawnym.
Niewykonanie prawomocnego wyroku przez organ administracji publicznej stanowi rażące naruszenie prawa i uzasadnia nałożenie grzywny na podstawie art. 154 p.p.s.a., gdy działania organu są sprzeczne z treścią wiążącego obowiązku sądowego.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał nieważność postępowania z powodu naruszenia prawa do obrony strony, wynikającego ze zmiany trybu postępowania bez powiadomienia stron, i uchylił wyrok WSA przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.
Decyzja rektora o skreśleniu z listy studentów z uwagi na brak postępów w nauce jest prawidłowa, gdy odbywa się na podstawie regulaminu uczelni i przy zachowaniu kompetencji rektora oraz reżimu oceny wiedzy studenta.
Złożenie oświadczeń świadków w sprawie o potwierdzenie prawa do rekompensaty za nieruchomość pozostawioną poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej musi nastąpić przed notariuszem, organem prowadzącym postępowanie lub polską placówką konsularną. Oświadczenia z notarialnym poświadczeniem podpisu nie spełniają wymogów formalnych, co wyklucza je jako samodzielny dowód.
W sytuacji, gdy w umowie o pracę nie określono odrębnie wynagrodzenia za przeniesienie praw autorskich, nie można skarżyć się o nadpłatę podatku dochodowego, powołując się na późniejsze porozumienia zmieniające treść stosunku pracy z mocą wsteczną. Zastosowanie art. 22 ust. 9 pkt 3 updof wymaga jednoznacznego rozróżnienia wynagrodzenia w chwili trwania stosunku pracy.
W przypadku niedopełnienia terminu do zgłoszenia SD-Z2, organ podatkowy nie jest zobligowany do wzywania strony do uzupełnienia wniosku, jeśli nie zawiera on okoliczności usprawiedliwiających uchybienie terminu; brak formalny wniosku nie wpływa na tok postępowania, a podlega ocenie według staranności strony.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nieuprawnione jest wykluczenie prawa do korekty deklaracji podatkowej wynikające z art. 33a ustawy o VAT, powołując się na domniemane odstępstwo od ogółu regulacji, tym samym uchylił decyzje organów niższych instancji.
Podatnik w stanie prawnym przed 7 września 2021 r. miał prawo do korekty deklaracji VAT dotyczącej podatku należnego z tytułu importu na zasadach art. 33a ust. 1 u.p.t.u., gdyż brak był wyraźnego zakazu prawnego i stanowisko to wspiera ochrona praw podatnika zgodnie z art. 2a Ordynacji podatkowej.
W przypadku niezgodnego z ustawą o rehabilitacji przeznaczenia środków ZFRON, moment ujawnienia uchybień jest decydujący dla określenia terminu powstania zobowiązania sankcyjnego. Sankcje za nieprawidłowe wydatkowanie środków wynikają z ich niewłaściwego przeznaczenia oraz niespełnienia wymogów formalnych, takich jak uzyskanie zaświadczeń o pomocy de minimis.