W przypadku świadczenia usług kompleksowych, sposób ich opisu na fakturze nie wpływa na zastosowanie preferencyjnej stawki podatkowej, o ile całość usługi pozostaje niezmieniona w zakresie jej kwalifikacji prawnej.

NSA uchyla wyrok WSA oraz decyzję DIAS z uwagi na niewłaściwe przeprowadzenie postępowania dowodowego i naruszenie przepisów proceduralnych, nakazując uzupełnienie postępowania poprzez przesłuchanie kluczowego świadka S. M. dotyczącego realności spornych usług.

W sprawie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości akcyzowych, zasada proporcjonalnego zaliczenia nie może pomijać okresów, w których zaniechano naliczania odsetek, a przepisy Ordynacji podatkowej obowiązują na równi, również przy podatkach związanych z importem towarów.

W sytuacji, gdy w umowie o pracę nie określono odrębnie wynagrodzenia za przeniesienie praw autorskich, nie można skarżyć się o nadpłatę podatku dochodowego, powołując się na późniejsze porozumienia zmieniające treść stosunku pracy z mocą wsteczną. Zastosowanie art. 22 ust. 9 pkt 3 updof wymaga jednoznacznego rozróżnienia wynagrodzenia w chwili trwania stosunku pracy.

Skarga kasacyjna, oparta na zarzutach niezgodności z prawem uchwały lokalnej dotyczącej programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi, została oddalona. Uchwała nie narusza kompetencji organu wykonawczego, a jej kontrola jest zbędna w przypadku wygaśnięcia aktu oraz braku prawnych skutków.

Decyzja administracyjna ustalająca warunki zabudowy na terenach nieobjętych miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, która spełnia wymogi analizy urbanistycznej i zasady dobrego sąsiedztwa, nie narusza przepisów planowania przestrzennego, nawet gdy ustala parametry różniące się od sąsiedniej zabudowy.

Posiadacz zależny lokalu, w którym znajdują się niezarejestrowane automaty do gier, podlega karze pieniężnej na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy o grach hazardowych, niezależnie od częściowej dzierżawy lokalu innemu podmiotowi. Zarzuty proceduralne skargi kasacyjnej muszą być precyzyjnie sformułowane.

W przypadku niedopełnienia terminu do zgłoszenia SD-Z2, organ podatkowy nie jest zobligowany do wzywania strony do uzupełnienia wniosku, jeśli nie zawiera on okoliczności usprawiedliwiających uchybienie terminu; brak formalny wniosku nie wpływa na tok postępowania, a podlega ocenie według staranności strony.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nieuprawnione jest wykluczenie prawa do korekty deklaracji podatkowej wynikające z art. 33a ustawy o VAT, powołując się na domniemane odstępstwo od ogółu regulacji, tym samym uchylił decyzje organów niższych instancji.

Podatnik w stanie prawnym przed 7 września 2021 r. miał prawo do korekty deklaracji VAT dotyczącej podatku należnego z tytułu importu na zasadach art. 33a ust. 1 u.p.t.u., gdyż brak był wyraźnego zakazu prawnego i stanowisko to wspiera ochrona praw podatnika zgodnie z art. 2a Ordynacji podatkowej.

W przypadku niezgodnego z ustawą o rehabilitacji przeznaczenia środków ZFRON, moment ujawnienia uchybień jest decydujący dla określenia terminu powstania zobowiązania sankcyjnego. Sankcje za nieprawidłowe wydatkowanie środków wynikają z ich niewłaściwego przeznaczenia oraz niespełnienia wymogów formalnych, takich jak uzyskanie zaświadczeń o pomocy de minimis.

Termin przedawnienia zobowiązania podatkowego biegnie od dnia następującego po uprawomocnieniu postanowienia o nabyciu spadku. Doręczenie decyzji podatkowej ostatniego dnia tego terminu nie powoduje przedawnienia zobowiązania.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że art. 33a ustawy o podatku od towarów i usług nie wyłącza możliwości dokonania korekty deklaracji podatkowej dotyczącej rozliczenia VAT z tytułu importu towarów. Deklaracje korygujące są dopuszczalne i wiążą się z podstawowym prawem podatnika do samoobliczenia podatku.

Art. 33a ustawy o podatku od towarów i usług nie wyklucza możliwości skorygowania deklaracji VAT w odniesieniu do importu towarów, a prawo to przysługuje na ogólnych zasadach z art. 81 o.p., chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Organy podatkowe nie mogą ograniczać tego prawa bez wyraźnej podstawy prawnej.

Zapłata przez podatnika zaległości podatkowej w trakcie postępowania ulgowego czyni postępowanie bezprzedmiotowym, uzasadniając jego umorzenie. Skutek ten wynika z art. 59 § 1 pkt 1 oraz art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając ostatecznie zgodność z prawem przyjętego przez Sąd Wojewódzki kierunku orzeczenia w przedmiocie zasad ustalania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, w świetle obowiązujących przepisów oraz wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 2018 roku.

Dostawa towaru nie stanowi WDT, jeśli nie dochodzi do rzeczywistego wywozu towaru do innego kraju UE, co implikuje zastosowanie krajowej stawki VAT. W przypadku niedostatecznego zbadania dowodów sąd administracyjny narusza reguły rozpoznania sprawy, co skutkuje koniecznością przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Konkurencja szachy drużynowe open, w której uczestniczył skarżący, nie jest objęta programem igrzysk głuchych, co wyklucza przyznanie stypendium na podstawie art. 32 ust. 1f pkt 2 ustawy o sporcie. Decyzja Ministra Sportu oparta była właściwie na art. 32 ust. 1g.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną złożoną przez Komendanta Wojewódzkiego Policji, potwierdzając obowiązek stosowania przepisów o ekwiwalencie za niewykorzystany urlop według zasad przewidzianych ustawą, bez możliwości pominięcia norm prawnych na gruncie domniemania ich niekonstytucyjności.

Odmawia się udostępnienia informacji publicznej, jeśli wiązałoby się to z naruszeniem tajemnicy przedsiębiorcy określonej w art. 5 ust. 2 u.d.i.p., a informacje te zostały skutecznie objęte ochroną w ramach umowy o poufności.

Sąd uznał, że organizowanie gier hazardowych bez wymaganych zezwoleń, traktowanych jako gry zawierające element losowości, podlega sankcjom zgodnie z ustawą o grach hazardowych, a przeprowadzony eksperyment jest zgodny z wymogami dowodowymi.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza stanowisko o rażącej bezczynności Prezydium NRA w rozpoznaniu zażalenia oraz przyznanie rekompensaty finansowej, uznając, że niepodjęcie działań przez ponad 6 lat stanowiło awersję do obowiązków administracyjnych.

Bezczynność organu w rozpatrywaniu zażalenia przez okres przekraczający sześć lat, w sytuacji gdy wszystkie niezbędne do jego dokonania materiały były dostępne, stanowi rażące naruszenie zasady szybkości postępowania administracyjnego, prowadząc do oddalenia skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Dla nałożenia kary pieniężnej za brak opłaty elektronicznej konieczne jest pełne wyjaśnienie faktycznych okoliczności sporu i ich zgodność z zasadą proporcjonalności, przy jednoczesnym dopełnieniu przez użytkownika obowiązku uiszczenia opłaty przed przejazdem.