Skarżącemu przysługuje prawo do wykazania faktycznie prowadzonej działalności gospodarczej, a formalny wpis PKD w rejestrze REGON nie stanowi wyłącznej podstawy dla odmowy przyznania pomocy publicznej w warunkach pandemii COVID-19.

Skarga kasacyjna P. Sp. z o.o. w likwidacji dotycząca odmowy wznowienia postępowania w sprawie zwrotu dotacji z roku 2013 została oddalona przez NSA z uwagi na brak wpływu przedstawionych nowych dowodów na rozstrzygnięcie sprawy oraz właściwe zastosowanie przepisów prawa przez organy administracyjne.

Rekompensaty związane z kosztami uprawnień do emisji gazów cieplarnianych mogą być uznane za dotacje zwolnione z podatku dochodowego od osób prawnych, gdy spełniają cechy dotacji zgodnie z art. 126 u.f.p.

Zwolnienie z opodatkowania podatkiem u źródła dla spółek brytyjskich nie obowiązuje po brexicie, gdyż wymaga rezydencji podatkowej w UE lub EOG, zgodnie z art. 21 ust. 3 u.p.d.o.p. załącznik nr 5 nie modyfikuje tego wymogu.

W sprawie odpowiedzialności podatkowej płatnika dywidendy należnej spółce cypryjskiej, ustalono nierzeczywisty charakter transakcji wykluczający zwolnienie z opodatkowania, a brak statusu rzeczywistego właściciela (beneficial owner) uniemożliwia zastosowanie stawki zerowej zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Udział w pracy na statku eksploatowanym w celach badawczych, niemającym charakteru transportu międzynarodowego, nie uprawnia do ulgi abolicyjnej, zgodnie z art. 27g u.p.d.o.f. oraz umową o unikaniu podwójnego opodatkowania z Singapurem.

NSA orzeka, że transakcje z realnym uzasadnieniem gospodarczym, nawet przy znaczących korzyściach podatkowych, nie stanowią nadużycia, jeżeli organ nie wykaże, iż owe korzyści były głównym celem działania.

Skarga kasacyjna syndyka masy upadłościowej została oddalona; zarachowanie wpłaty na najstarsze zobowiązanie podatkowe za sierpień 2011 r. jest zgodne z prawem, pomimo zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach z 2022 r.

Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki VAT musi być oparte na konkretnych i uprawdopodobnionych przesłankach, a bezzasadne wstrzymywanie całości kwoty zwrotu stanowi naruszenie prawa podatkowego i zasady neutralności VAT.

Decyzja o rejestracji pojazdu, dokonana z rażącym naruszeniem § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia z 2002 r., była nieważna. Skarżący dokonując zmian konstrukcyjnych nie stał się producentem, nie mogąc przedstawić wymaganej homologacji od rzeczywistego producenta.

Decyzja o rejestracji pojazdu marki Mercedes-Benz została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Brak wymaganych dokumentów od producenta w zakresie homologacji powoduje, że taka decyzja administracyjna nie może być utrzymywana w mocy. NSA podtrzymuje stanowisko o nieważności tego aktu.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że podstawą decyzji odmownej była niemożność odstąpienia od wcześniejszych sądowych wytycznych w zakresie rewizji analizy urbanistycznej, co czyniło zarzuty niestosowania się do tych wytycznych bezpodstawne.

Odwołanie od decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę projektu z płaskim dachem nie zasługuje na uwzględnienie, gdy ten element nie prowadzi do rażącego naruszenia prawa, ani do skutków niemożliwych do zaakceptowania.

Postępowanie o naruszenia przepisów Prawa budowlanego wszczyna się wyłącznie z urzędu; wszczęcie na wniosek podlega umorzeniu. Interpretacja art. 53a ust. 1 pr.bud. wyklucza wszczynanie procedur na żądanie strony z interesem prawnym.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że zasada dobrego sąsiedztwa nie wymaga tożsamości funkcji zabudowy, a pozwala na współistnienie zabudowy jedno- i wielorodzinnej zgodnie z przepisami urbanistycznymi i zasadą ładu przestrzennego, uchylając wyrok WSA do ponownego rozpoznania.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. gmina nabywa prawo własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną, jeżeli w dniu 31 grudnia 1998 r. działka była faktycznie zajęta i pozostawała w publicznym władaniu, zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy z 1998 r. Przepisy wprowadzające.

Przesłanka przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, opisana w art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, wymaga oceny rzeczywistej niemożności podjęcia zatrudnienia z uwagi na konieczność stałej opieki nad osobą niepełnosprawną, niezależnie od wcześniejszej aktywności zawodowej wnioskodawcy.

Przedłużenie terminu zwrotu różnicy podatku od towarów i usług na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT musi być należycie uzasadnione. Organ podatkowy nie może całkowicie wstrzymywać zwrotu bez wskazania obiektywnych przesłanek uzasadniających dalsze postępowanie weryfikacyjne.

Decyzja o udzieleniu pozwolenia wodnoprawnego na przebudowę urządzenia wodnego, polegającą na zabudowie rowu melioracyjnego, była zgodna z prawem. Przebudowa miała na celu poprawę funkcjonalności rowu i nie naruszała przepisów o ochronie środowiska. Zarzuty proceduralne dotyczące zebrania materiału dowodowego zostały odrzucone.

Rejestracja pojazdu po istotnych zmianach technicznych, bez oświadczenia producenta potwierdzającego homologację zgodnie z nowymi danymi, stanowi rażące naruszenie prawa. Taka decyzja o rejestracji nie może być akceptowana i winna zostać unieważniona ze względu na kwalifikowane naruszenie przepisów dotyczących procedur homologacyjnych.

Jeżeli od budowli, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach lokalnych, nie dokonuje się odpisów amortyzacyjnych, to podstawę opodatkowania stanowi ich wartość rynkowa na dzień powstania obowiązku podatkowego, co dotyczy również spółek komandytowych i jawnych nieprowadzących ewidencji środków trwałych.

Zaprzestanie prowadzenia gospodarstwa rolnego musi być należycie udokumentowane i zgłoszone odpowiednim organom, co stanowi bezwzględny warunek przyznania świadczenia pielęgnacyjnego dla rolników, zgodnie z art. 17b ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Dla stosowania 0% stawki VAT w transakcjach wewnątrzwspólnotowych niezbędna jest szczegółowa weryfikacja dokumentacji potwierdzającej wywóz towaru do unijnego kontrahenta. Sąd administracyjny zobowiązany jest do indywidualnej analizy każdej transakcji.

Przepisy art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy są zgodne z dyrektywą 2011/98/UE, a ich stosowanie nie stanowi bezczynności organu w rozpatrywaniu wniosków o pobyt czasowy, jeżeli cudzoziemiec nie usunął braków formalnych we wniosku.