Grzywna w celu przymuszenia może być nałożona jako środek mniej uciążliwy administracyjnego przymusu, pełniąc funkcję dyscyplinującą, niezależnie od sytuacji finansowej zobowiązanego.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił decyzję Dyrektora KIS z 25 sierpnia 2023 r., zobowiązując organ do uwzględnienia wszystkich relewantnych dowodów oraz do dopuszczenia dowodu z opinii niezależnego eksperta, celem prawidłowej klasyfikacji wyrobu jako smaru plastycznego lub nie.

Spółka komandytowa wypłacająca komplementariuszowi zaliczki na poczet zysku w trakcie roku podatkowego nie ma obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego, co wynika z konieczności obliczenia podatku po zakończeniu roku podatkowego zgodnie z art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f.

Zabudowa zagrodowa związana z gospodarstwem rolnym przekraczającym średnią powierzchnię w gminie jest zwolniona z wymogu spełnienia zasady dobrego sąsiedztwa przy ustalaniu warunków zabudowy (art. 61 ust. 4 u.p.z.p.). Wymogi w tym zakresie mają charakter uproszczony, co potwierdził NSA w rozpatrywanym przypadku.

Uchwała Rady Gminy G. z dnia 10 lutego 2023 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest nieważna z uwagi na nieuzasadnione ograniczenia prawa własności, naruszające zasady sporządzania planu, w tym wymóg uzasadnienia ograniczeń ingerujących w uprawnienia właścicielskie.

NSA uznał za zasadną decyzję nadzoru budowlanego nakładającą na skarżącego obowiązki zlikwidowania nieszczelności oraz zakazu użytkowania pieca, potwierdzając zgodność działań organów z art. 66 ust. 1 P.b. i brak podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej.

Na gruncie sprawy dotyczącej opłaty stałej za usługę wodną, Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje, że art. 271 ust. 5a Prawo wodne ma zastosowanie do pozwoleń wydanych po 23 listopada 2019 r., a opłaty powinny być adekwatne do możliwości faktycznego korzystania z udogodnień wynikających z pozwolenia wodnoprawnego.

Rozdrabnianie odpadów wielkogabarytowych, jako proces przetwarzania, uzasadnia zmianę klasyfikacji odpadów w katalogu odpadów zgodnie z art. 4 ustawy o odpadach. Proces ten wymaga właściwego zezwolenia, a brak jego uzyskania może skutkować potwierdzeniem słuszności zarządzeń pokontrolnych.

Postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym cechowało się nieważnością z uwagi na pozbawienie stron prawa do obrony przez brak możliwości ich udziału, co wymaga ponownego rozpoznania sprawy przez sąd I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając w granicach skargi kasacyjnej, oddala skargę, uznając, że decyzje administracyjne nie podlegają merytorycznej modyfikacji w trybie art. 113 § 2 k.p.a. Wyjaśnienie niejasności nie może prowadzić do zmiany decyzji.

Umorzenie postępowania administracyjnego dotyczącego stanu technicznego garażu na podstawie art. 105 k.p.a. jest nieuzasadnione w przypadku braku pełnego wyjaśnienia kwestii materialnoprawnych i zbadania wad technicznych obiektu, co może stanowić zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi.

Lokalizacja zjazdów publicznych z drogi klasy GP dopuszczalna jest wyłącznie w sytuacjach wyjątkowych, z uwagi na konieczność zapewnienia bezpieczeństwa ruchu. Decyzje administracyjne respektujące tę zasadę nie zostają uchylone na etapie kasacyjnym przy braku istotnego naruszenia prawa.

Znak towarowy "COVI-SEPT" ma charakter opisowy i nie posiada dostatecznych znamion odróżniających, co uniemożliwia udzielenie prawa ochronnego. Monopolizacja tego oznaczenia ograniczałaby swobodę działania innych podmiotów na rynku.

W przypadku składowania odpadów w miejscu do tego nieprzeznaczonym, domniemywa się, że władający powierzchnią ziemi jest posiadaczem tych odpadów. Obalenie domniemania wymaga wykazania, że odpady należą do innego podmiotu.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że oddala skargę kasacyjną uznając, iż decyzja o warunkach zabudowy nie została wydana z rażącym naruszeniem prawa na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Organ Zarządu Dzielnicy Wawer był właściwy do jej wydania.

Pisma informacyjne wydane przez organy administracji publicznej, które nie noszą znamion decyzji administracyjnej ani zaskarżalnych postanowień, nie mogą być przedmiotem postępowania o stwierdzenie ich nieważności. Odmowa wszczęcia takiego postępowania jest prawnie dopuszczalna.

Zachowanie skarżącej, polegające na odmowie przeprowadzenia wywiadu środowiskowego w jej miejscu zamieszkania, wskazuje na brak współdziałania z organem pomocy społecznej, uzasadniając wydanie decyzji odmownej o przyznaniu zasiłku celowego (art. 11 ust. 2 i art. 107 ust. 4a u.p.s.).

Brak współpracy wnioskodawcy z organem przy przeprowadzaniu wywiadu środowiskowego stanowi podstawę do odmowy przyznania zasiłku celowego (art. 11 ust. 2 oraz art. 107 ust. 4a u.p.s.). NSA potwierdza zasadność takiego rozstrzygnięcia w sytuacji braku współdziałania.

Grzywna nałożona na podstawie art. 5 u.z.z. w celu przymuszenia wykonania obowiązku szczepienia ochronnego jest zgodna z przepisami prawa materialnego i procesowego; obowiązek ten wynika z ustawowych regulacji, a jego egzekucja nie narusza konstytucyjnych praw ani wolności skarżącej.

Obowiązek poddania dziecka szczepieniom ochronnym jest prawnie wymagalny i zgodny z obowiązującymi przepisami, a jego egzekwowanie w drodze administracyjnej nie narusza prawa, pomimo wskazanych zastrzeżeń konstytucyjnych odnoszących się do regulacji proceduralnych.

Zgłoszenie zawieszenia działalności gospodarczej przez jednego wspólnika spółki cywilnej nie jest skuteczne, jeśli pozostali wspólnicy nie dokonali tego aktu prawnego, co oznacza utrzymanie obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego dla zgłaszającego wspólnika.

Podatnik nie jest uprawniony do odliczenia podatku VAT w sytuacji, gdy faktura nie dokumentuje rzeczywistej transakcji gospodarczej, a sam podatnik nie dochował należytej staranności, nie weryfikując kontrahentów oraz okoliczności zakupu.

Czynności analityczne i uzgodnieniowe, będące związane z nadzorowaniem sanitarnym inwestycji, mieszczą się w obrębie "innych czynności" przewidzianych w art. 36 ust. 1 u.p.i.s., za które można pobierać opłatę. Ustalenie opłaty nie wymaga dowodzenia wyjątkowości tych działań.

Działalność konsultingowa prowadzona w Polsce przez zdalnych pracowników spółki niemieckiej nie ustanawia zakładu na terytorium Polski, gdyż nie spełnia przesłanek stałej placówki zgodnie z art. 4a pkt 11 u.p.d.o.p. oraz art. 5 UPO; czynności są pomocnicze i nie prowadzą do opodatkowania.