Złożona skarga kasacyjna na postanowienie oddalające zarzuty wobec przymusowych szczepień ochronnych zostaje oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że obowiązek szczepień jest legalny oraz podlegający egzekucji na podstawie istniejących regulacji prawnych.

NSA podtrzymuje prawidłowość oddalenia skargi J.D., uznając brak przesłanek formalnych do umorzenia postępowania egzekucyjnego, podjętego zgodnie z warunkami określonymi w u.p.e.a., w kontekście niedopuszczalności egzekucji i spełnienia wymogów formalnych tytułu wykonawczego.

Odwołanie od decyzji inspektora nadzoru geodezyjnego oraz od orzeczenia sądu I instancji zostało oddalone. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zarzuty dotyczące stosowania przepisów rozporządzenia o ewidencji gruntów były niezasadne, a przeprowadzone postępowanie było zgodne z prawem.

Czynności prawne dokonane przez podatnika, choć skutkujące korzystnymi rozwiązaniami podatkowymi, uznać należy za rzeczywiste i zamierzone, niestanowiące pozorności w rozumieniu art. 199a § 2 O.p., o ile nie ukrywają czynności symulowanych.

Brak faktycznego otrzymania przychodu ze sprzedaży nieruchomości, wynikający z oszustwa, nie uruchamia terminu do jego wydatkowania na cele mieszkaniowe, konieczne dla skorzystania ze zwolnienia podatkowego, co wymaga zindywidualizowanego podejścia.

NSA stwierdza, że termin na wydatkowanie na cele mieszkaniowe środki ze sprzedaży nieruchomości rozpoczyna bieg w momencie ich faktycznego uzyskania przez podatnika, a nie w momencie zawarcia umowy, szczególnie gdy nieotrzymanie środków wynika z niezawinionego przez podatnika oszustwa.

Wykładnia art. 89a ust. 4 ustawy o VAT wymaga uwzględnienia zasad proporcjonalności i neutralności VAT; wierzyciel, zbywając "zły dług", powinien zwiększyć podstawę opodatkowania i kwotę podatku należnego w proporcji do kwoty uzyskanej z cesji, a nie wartości nominalnej wierzytelności.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że egzekucja administracyjna może być prowadzona mimo wniosku o ulgę w spłacie, gdyż zobowiązanie jest wymagalne, a brak jest przesłanek formalnych uzasadniających umorzenie postępowania egzekucyjnego.

Zaangażowanie w złożony mechanizm oszustwa podatkowego, określany mianem karuzeli VAT, uzasadnia odmowę prawa do odliczenia podatku naliczonego, a wszczęcie postępowania karno-skarbowego nie zawiesza przedawnienia roszczeń, o ile nie jest korzystne formalnie.

Skarga kasacyjna R. W. nie może zostać uwzględniona, albowiem brak wykazania naruszeń proceduralnych ani materialnoprawnych uzasadnia odmowę odliczeń VAT z tzw. "pustych faktur".

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną jako nieuzasadnioną, uznając prawidłowość decyzji Wojewody w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości wywłaszczonych na cel budowy oczyszczalni ścieków i infrastruktury towarzyszącej, obejmujący także strefę ochronną.

Art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy nie ogranicza prawa obywateli Ukrainy do uzyskania świadczeń pielęgnacyjnych, co nakazuje wykładnia zgodna z celem wspierania obywateli Ukrainy legalnie przebywających w Polsce w kontekście systemu świadczeń rodzinnych.

W przypadku braku dowodu doręczenia lub ogłoszenia decyzji administracyjnej, nie można zaniechać merytorycznego rozpoznania wniosku o stwierdzenie jej nieważności. Uchwała o uchyleniu likwidacji spółki ma znaczenie decydujące przy ocenie legitymacji do wniesienia żądania wszczęcia postępowania administracyjnego.

Odmowa przyznania świadczenia pielęgnacyjnego w przypadku, gdy inne osoby zobowiązane do alimentacji mogą partycypować w opiece nad osobą wymagającą pomocy, nie narusza przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych ani Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

W razie przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego, późniejsze odrzucenie świadczenia pielęgnacyjnego wymaga wykazania zmiany okoliczności faktycznych. Organy muszą badać związek przyczynowy między opieką a rezygnacją z zatrudnienia zgodnie z art. 7, 77 § 1 i 80 K.p.a.

Operat szacunkowy, stosując zasadę korzyści, właściwie określa wartość rynkową nieruchomości pod linię kolejową, a skarga kasacyjna nie przedstawia zarzutów zasadnych, co uzasadnia jej oddalenie.

Oddalenie skargi kasacyjnej; funkcjonariusz Policji winny naruszenia dyscypliny służbowej poprzez nieobecność w wyznaczonym miejscu służby; postępowanie sądu administracyjnego zgodne z prawem i proceduralnie poprawne.

Decyzja o skreśleniu studenta z listy studentów Uniwersytetu Medycznego z powodu niezaliczenia egzaminu z przedmiotu Biochemia nie była prawidłowa; egzaminy wymagały uwzględnienia oceny fakultatywności reaktywacji terminu przez uprawnionego egzaminatora, co miało miejsce, i nie uzasadniało egzaminu komisyjnego.

Komendant Straży Miejskiej m.st. Warszawy pozostaje w obowiązku udostępnienia informacji publicznej dotyczącej kontaktów w kwestiach budżetowych z Prezydentem m.st. Warszawy, a jego postawie przyznano charakter bezczynności administracyjnej. Odmowa nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach.

Zobowiązanie do wymierzenia grzywny, za niewykonanie wyroku zobowiązującego do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej, jest uzasadnione, gdy działania organu wykazują rażące naruszenie prawa poprzez brak działania w określonym przez wyrok terminie.

Skarga kasacyjna B.W. została oddalona, gdyż nie wykazała ona legitymacji do wszczęcia postępowania w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, co jest warunkiem koniecznym zgodnie z art. 136 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przepis art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej, wyłączający możliwość stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej po upływie znaczącego okresu czasu, nie narusza art. 2 ani art. 77 Konstytucji RP, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.

Nagrania z interwencji funkcjonariuszy straży miejskiej stanowią informację publiczną, lecz prawo do niej nie obejmuje żądania kopii nośnika nagrania. Są one dostępne jedynie jako treść, nie jako forma fizyczna lub elektroniczna.

Przekazanie decyzji administracyjnej zgodnie z treścią wyroku sądu jest wystarczającym działaniem wykonawczym, niezależnie od formalnej kwestii doręczenia, co umożliwia uznanie za spełniony obowiązek wywiązania się z wyroku sądu administracyjnego.