Zgoda stron do zmiany decyzji administracyjnej w trybie art. 155 k.p.a. musi być wyrażona w sposób wyraźny przez wszystkie strony pierwotnego postępowania. Brak tej zgody stanowi rażące naruszenie prawa.

Cofnięcie pozwolenia zintegrowanego bez odszkodowania następuje przy spełnieniu przesłanek określonych w art. 195 ust. 1 pkt 1 p.o.ś. zgodnie z uznaniem organu, przy czym błędy proceduralne nie zawsze wpływają na zasadność cofnięcia.

Zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zostaje uchylony w zakresie stwierdzenia bezczynności Wojewody, z uwagi na niewyznaczenie terminu rozpoznania przez NSA warunkującego ocenę przewlekłości lub bezczynności w orzekanej sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż naruszenie art. 153 p.p.s.a. poprzez niewykonanie sądowych wskazań skutkuje uchyleniem administracyjnych decyzji dotyczących nałożenia kar za zajęcie pasa drogowego. Organy administracyjne zobowiązane są do bezwzględnego stosowania się do wskazówek sądu celem prawidłowego ustalenia powierzchni zajęcia oraz weryfikacji przesłanek odstąpienia od kary.

W przypadku świadczenia usług wodnych w ramach realizacji zadań własnych gmin, wysokość stawek opłat zmiennych za pobór wód podziemnych powinna być ustalana w oparciu o cel ich wykorzystania - realizacja zadań własnych gminy w zakresie zaopatrzenia ludności w wodę pitną uprawnia do obniżenia stawek opłat.

Decyzja administracyjna stwierdzająca nieważność decyzji z 2000 roku została wadliwie uzasadniona; pomimo wejścia w życie nowych przepisów regulujących prekluzję czasową, organ nadzorczy zaniechał rzetelnej oceny przesłanek nieważności.

Podatek naliczony można odliczyć tylko na podstawie faktur odzwierciedlających rzeczywiste zdarzenia gospodarcze. Faktury "puste", dokumentujące fikcyjne transakcje, nie stanowią podstawy do odliczenia podatku VAT, zwłaszcza przy braku należytej staranności w weryfikacji kontrahenta.

NSA uchylił wyrok WSA, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, wskazał na niejasne uzasadnienie wyroku WSA, co uniemożliwia ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia.

Działalność polegająca na przewozie osób podlega obowiązkowi posiadania licencji transportowej, a jej brak w trakcie kontroli uzasadnia nałożenie kary finansowej. Przewóz okazjonalny musi spełniać określone ustawą warunki formalne. (NSA 2025)

Przewóz osób za pomocą aplikacji mobilnej, odbywany pojazdem spełniającym kryteria techniczne, stanowi transport drogowy wymagający licencji. Nałożenie kary za przewóz okazjonalny jest uzasadnione przy stwierdzeniu naruszenia art. 18 ust. 5 Ustawy o transporcie drogowym. Skarga kasacyjna oddalona.

Brak współdziałania wnioskodawcy w przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego stanowi podstawę do odmowy przyznania zasiłku okresowego, nawet w kontekście rozwiązań epidemicznych, jeśli brak okoliczności pozwalających na wyjątkową formę wywiadu.

Dla zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 27 Ustawy o VAT nie jest konieczne posiadanie formalnego wykształcenia kierunkowego; kluczowe jest posiadanie wiedzy umożliwiającej nauczanie na odpowiednim poziomie. Zastosowanie zwolnienia wymaga oceny faktycznych kompetencji nauczyciela.

Odmowa przyznania zasiłku celowego była prawidłowa z uwagi na brak współpracy skarżącej przy wywiadzie środowiskowym, co jest niezbędnym elementem postępowania w sprawach pomocy społecznej.

Grzywna w celu przymuszenia może być nałożona jako środek mniej uciążliwy administracyjnego przymusu, pełniąc funkcję dyscyplinującą, niezależnie od sytuacji finansowej zobowiązanego.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił decyzję Dyrektora KIS z 25 sierpnia 2023 r., zobowiązując organ do uwzględnienia wszystkich relewantnych dowodów oraz do dopuszczenia dowodu z opinii niezależnego eksperta, celem prawidłowej klasyfikacji wyrobu jako smaru plastycznego lub nie.

Otwory wentylacyjne w ścianie oddzielenia przeciwpożarowego budynku, usytuowanego przy granicy działki, muszą być wykonane zgodnie z przepisami ochrony przeciwpożarowej; zamurowanie nielegalnie wykonanego otworu jest uzasadnione dla przywrócenia zgodności z prawem.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, podtrzymując decyzję WSA o konieczności ponownego zbadania sprawy przez DIAS z uwzględnieniem wszystkich materiałów dowodowych pochodzących z postępowania karno-skarbowego.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego skarbowego oraz brak podstaw prawnych do zastosowania klauzuli antyabuzywnej przez organy podatkowe skutkuje uchyleniem decyzji podatkowej oraz wyroku WSA przez NSA.

W przypadku sprzedaży towarów opodatkowanych w systemie VAT marża, do ustalenia proporcji, o której mowa w art. 90 ustawy o VAT, przyjmuje się wyłącznie kwotę marży, co zgodne jest z literą prawa i zasadą opodatkowania wyjątkowego. Skarga kasacyjna została oddalona.

Nieodpłatne przekazanie gruntu do majątku prywatnego, w sytuacji braku prawa do odliczenia VAT przy jego nabyciu, pozostaje neutralne podatkowo. Przeniesienie traktowane jako nieopodatkowane, bez uwzględniania wartości gruntu w podstawie opodatkowania budynku.

Działalność konsultingowa prowadzona w Polsce przez zdalnych pracowników spółki niemieckiej nie ustanawia zakładu na terytorium Polski, gdyż nie spełnia przesłanek stałej placówki zgodnie z art. 4a pkt 11 u.p.d.o.p. oraz art. 5 UPO; czynności są pomocnicze i nie prowadzą do opodatkowania.

Spółka komandytowa wypłacająca komplementariuszowi zaliczki na poczet zysku w trakcie roku podatkowego nie ma obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego, co wynika z konieczności obliczenia podatku po zakończeniu roku podatkowego zgodnie z art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f.

Zabudowa zagrodowa związana z gospodarstwem rolnym przekraczającym średnią powierzchnię w gminie jest zwolniona z wymogu spełnienia zasady dobrego sąsiedztwa przy ustalaniu warunków zabudowy (art. 61 ust. 4 u.p.z.p.). Wymogi w tym zakresie mają charakter uproszczony, co potwierdził NSA w rozpatrywanym przypadku.

Uchwała Rady Gminy G. z dnia 10 lutego 2023 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest nieważna z uwagi na nieuzasadnione ograniczenia prawa własności, naruszające zasady sporządzania planu, w tym wymóg uzasadnienia ograniczeń ingerujących w uprawnienia właścicielskie.