Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga kasacyjna jest niezasadna, a wyrok TSUE C-189/18 nie wpływa na ostateczną decyzję podatkową w polskim postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym dotyczącym wznowienia zakończonej sprawy.

Skarga kasacyjna wobec wyroku oddalającego decyzji Dyrektora IAS w przedmiocie podatku VAT na sierpień 2006 r. zostaje oddalona, jako że zarzuty proceduralne były niezasadne, a wyrok TSUE nie wpłynął na decyzję z uwagi na różnice w regulacjach prawnych.

NSA orzeka o oddaleniu skargi kasacyjnej dotyczącej przymuszenia do szczepień obowiązkowych uznając ją za nieuzasadnioną w zakresie wykazanych zarzutów prawnych i proceduralnych.

Wznowienie postępowania podatkowego na skutek przesłanki z art. 240 § 1 O.p. pozwala uchylić ostateczną decyzję nawet przy upływie terminu przedawnienia, jeżeli decyzja była bezprzedmiotowa już w momencie jej wydania. Upływ terminu z art. 68 O.p. nie jest przeszkodą w takich okolicznościach.

Podmiot urządzający gry hazardowe na automatach bez wymaganej koncesji zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych podlega administracyjnej karze pieniężnej, niezależnie od odpowiedzialności karnoskarbowej.

Budowa obiektu na działce nr [...] rozpoczęta w maju 2021 r. stanowiła samowolę budowlaną, niewypełniającą wymogów art. 12 ustawy covidowej. Wobec nieprzedłożenia wymaganej dokumentacji legalizacyjnej nakaz rozbiórki jest zasadny.

Art. 100d ust. 1 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy wprowadza szczególne uregulowanie czasowe, które niweczy uznanie opóźnienia za bezczynność organu w kontekście nadzwyczajnych działań wojennych, co nie narusza zasad prawa do dobrej administracji.

Niezaistnienie uzasadnionych podstaw skargi kasacyjnej uzasadnia oddalenie jej przez NSA. Zarzuty naruszenia prawa materialnego muszą opierać się na błędach w ustaleniach faktycznych, których skarżący nie dowiódł.

Brak w uchwale szczegółowej regulacji dotyczącej trybu powoływania dyrektora muzeum stanowi istotne naruszenie delegacji ustawowej i wymaga stwierdzenia nieważności uchwały w całości.

Przepisy art. 100c i 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy mają zastosowanie do wszystkich cudzoziemców. Tymczasowe ograniczenie skarżenia bezczynności organu administracyjnego jest zgodne z prawem w kontekście nadzwyczajnych okoliczności.

Przychód uzyskany przed upływem pięciu lat ze sprzedaży nieruchomości nabytej w drodze darowizny, od osoby najbliższej, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przepisy dotyczące nabyć spadkowych nie obejmują nabyć dokonanych poprzez darowiznę.

Zasada powszechności i równości opodatkowania wymaga ścisłej wykładni zwolnień podatkowych. Obiekt budowlany niestanowiący "budynku" w rozumieniu u.p.b. nie kwalifikuje się jako wydatek na cele mieszkaniowe uprawniający do zwolnienia z podatku.

Naczelny Sąd Administracyjny, uznając zarzuty skargi kasacyjnej za nieusprawiedliwione, potwierdził, że brak zmiany przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne, zgodnie z odpowiednimi przepisami prawa, wyklucza wyłączenie tychże działek z produkcji leśnej.

Zasiłki pielęgnacyjne nie są wyłączone z katalogu świadczeń rodzinnych dla obywateli Ukrainy, jeśli spełniają oni warunki ustawy pomocowej, niezależnie od związku z dziećmi. Skarga kasacyjna oddalona.

Dla spełnienia wymogu zgodności ograniczenia korzystania z nieruchomości z planem miejscowym nie jest wymagana precyzyjna lokalizacja inwestycji w planie, lecz wystarczające jest ogólne dopuszczenie realizacji inwestycji celu publicznego.

Naczelny Sąd Administracyjny, nie znajdując podstaw kasacyjnych, oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość uchwał i ocen sądów niższych instancji oraz przestrzeganie konstytucyjnych zasad ograniczenia prawa własności w ramach realizacji inwestycji drogowej.

Odszkodowanie za ograniczenie korzystania z nieruchomości będącej w użytkowaniu wieczystym spółki przysługuje mimo zmiany prawa wyłączającego odszkodowanie dla nieruchomości Skarbu Państwa, gdyż art. 22 ust. 6 ustawy przesyłowej nie obejmuje użytkowania wieczystego.

Skarżący jako posiadacz zależny lokalu, w którym znajdują się niezarejestrowane automaty do gier, ponosi odpowiedzialność administracyjną za obecność tych urządzeń, niezależnie od częściowego wynajmu lokalu innemu podmiotowi.

W przypadku urządzeń do gier zawierających element losowości, organizator gier na takich urządzeniach zobowiązany jest do posiadania odpowiednich zezwoleń; ich brak skutkuje nałożeniem kary pieniężnej za prowadzenie gier hazardowych bez stosownych uprawnień.

W przypadku odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania spółki, do oceny istnienia przesłanek niewypłacalności nie jest konieczne wykazanie wielości wierzycieli, a odpowiednia wykładnia art. 116 ustawy Ordynacja podatkowa musi uwzględniać gwarancyjny i subsydiarny charakter tej odpowiedzialności.

W postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 116 Ordynacji podatkowej organ podatkowy obowiązany jest wykazać istnienie przesłanek pozytywnych odpowiedzialności, natomiast ciężar udowodnienia przesłanek egzoneracyjnych spoczywa na członku zarządu.

Skarga kasacyjna zostaje oddalona z uwagi na brak wykazania istotności uchybień przepisom postępowania, które miałyby wpływ na wynik sprawy, oraz prawidłowość postępowania organu administracji i sądu I instancji.

Skarga kasacyjna wniesiona przez N. Sp. z o.o. nie znajduje podstaw; dotacje oświatowe zostały pobrane nienależnie i w sposób niezgodny z przeznaczeniem, co skutkuje obowiązkiem ich zwrotu wraz z odsetkami.

Dokonanie wpisu szkoły niepublicznej do ewidencji szkół ma charakter konstytutywny, stanowiący warunek sine qua non możliwości ubiegania się o dotację oświatową. Brak wpisu w odpowiednim czasie wyklucza skuteczne roszczenie o przyznanie dotacji na okres poprzedzający wpis.