Działając na podstawie art. 151 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną dotyczącą kary za urządzanie gier na automatach bez koncesji, potwierdzając istnienie elementu losowości w grach oraz prawidłowość ustaleń faktycznych dokonanych przez organy administracyjne i Sąd I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zmiany w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych naruszają zasadę ochrony interesów w toku w zakresie, w jakim uniemożliwiają kontynuowanie amortyzacji rozpoczętej przed 2018 r. Skarżący ma prawo kontynuować amortyzację na zasadach sprzed nowelizacji.

Zastosowanie przepisu art. 69 § 1 k.k. w sytuacji uprzedniego skazania na karę pozbawienia wolności, nawet z warunkowym zawieszeniem, stanowi rażące naruszenie prawa materialnego, skutkujące uchyleniem wyroku w zakresie orzeczenia o karze pozbawienia wolności.

Dwukrotne skazanie za ten sam czyn stanowi naruszenie art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w.; uchylono zaskarżony wyrok i umorzono postępowanie.

Brak uzasadnienia uchwały Rady Gminy o charakterze uznaniowym, jak ta dotycząca zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych, stanowi istotne naruszenie prawa, skutkujące stwierdzeniem jej nieważności.

NSA oddalił skargę kasacyjną na postanowienie o nałożeniu grzywny za niewykonanie obowiązku szczepień ochronnych, wskazując na brak uzasadnionych podstaw kasacyjnych oraz legalność obowiązków i działań administracyjnych w świetle prawa krajowego i międzynarodowego.

Wymagalność obowiązków szczepień ochronnych administracyjnie jest legalna, mimo niekonstytucyjnej formy ich ogłoszenia przez Głównego Inspektora Sanitarnego. Brak podstaw prawnych podważania legalności obowiązkowych szczepień pod względem materialnym.

Obowiązek szczepień ochronnych jest zgodny z prawem i nie stanowi naruszenia Konstytucji RP ani Konwencji o Ochronie Praw Człowieka. Oddalono skargę kasacyjną uznając zarzuty niewłaściwie przedstawione i bezzasadne formalnie.

Transakcje nabycia paliwa realizowane przez E. Sp. z o.o. były transakcjami łańcuchowymi, co uniemożliwiało odliczenie podatku naliczonego według art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, jako że to Nabywca organizował transport i był ostatecznym odbiorcą.

Skarga kasacyjna dotycząca wznowienia postępowania podatkowego za rok 2005 została oddalona ze względu na brak wpływu wyroku TSUE na decyzję ostateczną oraz brak przesłanek nieważności postępowania pierwszej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, wskazując na brak wpływu wyroku TSUE w sprawie C-189/18 na ostateczną decyzję z 2011 r. dotyczącą podatku VAT, co wyklucza przesłanki wznowienia postępowania. Zatem prawo do obrony nie zostało naruszone zgodnie ze standardami krajowymi.

Brak uzasadnienia uchwały gminnej, mającej charakter uznaniowy, stanowi istotne naruszenie prawa, uniemożliwiające sądową kontrolę legalności, co uzasadnia stwierdzenie jej nieważności.

Zwolnienie z wymogu podatkowego w świetle art. 21 ust. 1 pkt 131 updof przysługuje, jeśli przychód został przeznaczony na cele mieszkaniowe, niezależnie od rzeczywistego zamieszkiwania w okresie wydatkowania. Kontrowersyjne warunki organu, nieprzewidziane w przepisach, nie mogą ograniczać tego zwolnienia.

W przypadku uchylenia decyzji pierwszoinstancyjnej z uwagi na niezdobycie stosownego uzgodnienia z konserwatorem zabytków przez organ I instancji, organ odwoławczy ma obowiązek podjęcia działań w celu uzyskania wymaganego pozwolenia konserwatorskiego, a brak takich działań stanowi naruszenie przepisów K.p.a. i zasad proceduralnych postępowania administracyjnego.

Nałożenie grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązkowych szczepień ochronnych nie narusza przepisów prawa materialnego ani proceduralnego, a przepisy te są zgodne z Konstytucją RP.

Obowiązki szczepień ochronnych wynikające z normatywnych regulacji nie mogą zostać podważone co do ich materialnej legalności na podstawie rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego, jeżeli wyrok TK jedynie kwestionuje formę tych regulacji, a nie ich konstytucyjną podstawę.

Decyzja ostateczna, której wydanie zrodziło się z nieistnienia zobowiązania podatkowego, może być uchylona po wznowieniu postępowania, mimo upływu terminu przedawnienia, jeżeli od samego początku była bezprzedmiotowa.

Nie ma przeszkód, aby po upływie terminu, o którym mowa w art. 68 O.p. wydać decyzję obniżającą wysokość podatku ukształtowanego decyzją konstytutywną w postępowaniu zwyczajnym. Decyzja obniżająca nie kreuje nowego zobowiązania, lecz jedynie koryguje wysokość zobowiązania już istniejącego.

NSA uchylił wyrok WSA i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania ze względu na braki w rozważaniach prawnych dotyczących zastosowania Konwencji polsko-singapurskiej oraz przepisów o uldze abolicyjnej, w kontekście dochodów uzyskanych przez podatnika bez zapłaty podatku za granicą.

Decyzja wymierzająca podatek od nieruchomości może być uchylona mimo upływu terminu przedawnienia, jeżeli jej wydanie było pierwotnie bezpodstawne, a art. 245 § 1 pkt 3 lit. b) O.p. nie stanowi przeszkody w eliminacji bezzasadnej decyzji administracyjnej.

Decyzja wymiarowa wydana z naruszeniem prawa w zakresie niespornym podatkowym, w szczególności dotyczącym przedawnienia zobowiązania i bezprzedmiotowym gruncie, może być uchylona mimo upływu terminu przedawnienia, jeśli jest to niezbędne dla stwierdzenia jej bezprzedmiotowości od chwili wydania. NSA uchyla decyzję, gdy bezprzedmiotowość wynika z treści wznowionej sprawy.

Do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego wystarczającą przesłanką jest rezygnacja z pracy w celu opieki nad osobą niepełnosprawną, bez względu na istniejące formalne uprawnienie do innego świadczenia. Przy ocenie tej rezygnacji organy powinny uwzględniać całokształt okoliczności faktycznych, a nie tylko literalną wykładnię przepisów.

Przepisy art. 100d ust. 1-4 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy umożliwiają czasowe wstrzymanie biegu terminów w postępowaniach dotyczących zezwoleń pobytowych dla cudzoziemców, nie ograniczając ich zastosowania wyłącznie do osób przybyłych na skutek działań wojennych w Ukrainie.

Czynność Wójta Gminy Kutno polegająca na sporządzeniu nowych kart adresowych zabytków do gminnej ewidencji zabytków została uznana przez NSA za nieskuteczną z uwagi na istotne naruszenie przepisów proceduralnych w zakresie zawiadamiania właściciela nieruchomości.