Opłaty za pobór wód podziemnych powinny zostać zróżnicowane, zgodnie z celami wykorzystania wody, co uzasadnia różne stawki za poszczególne grupy odbiorców, a sam pobór wody powinien wynikać jednoznacznie z celów określonych w pozwoleniu wodnoprawnym.

Różne cele poboru wód uzasadniają zróżnicowanie stawek opłat zmiennych. Podmiot pobierający wodę na różne cele musi stosować oddzielne stawki opłat zgodnie z Prawem wodnym oraz przepisami wykonawczymi, niezależnie od sposobu wykorzystania wód przez odbiorców końcowych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadne uwzględnienie skargi kasacyjnej, stwierdzając, że rzeczywisty zakres sprawowanej opieki nad niepełnosprawną osobą może stanowić przeszkodę w podjęciu zatrudnienia, uzasadniając prawo do świadczenia pielęgnacyjnego.

Zmiany w stanie wody na nieruchomości rozpatrywanej w sporze nie wypełniają przesłanek z art. 234 ust. 3 Prawa wodnego, a dowody zgromadzone w sprawie są wystarczające i rzetelne. Skarga kasacyjna została oddalona jako nieuzasadniona.

Brak uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przez profesjonalnego pełnomocnika nie stanowi podstawy do jego przywrócenia. Wymagana jest szczególna staranność w organizacji pracy kancelarii, co nie było wykazane.

Wyrokując, Sąd Najwyższy uchylił częściowo wyrok nakazowy Sądu Rejonowego w Radomiu, uznając za zasadne zarzuty kasacji Prokuratora Generalnego dotyczące rażącego naruszenia art. 502 § 1 k.p.k. Przekazano sprawę do ponownego rozpoznania celem skorygowania wymiaru kary zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Decyzja kasacyjna wydana przez organ odwoławczy na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. jest zgodna z prawem, gdy organ I instancji nie udostępnił właściwego udziału stronom w postępowaniu, co uniemożliwia ostateczne rozstrzygnięcie sprawy na podstawie zebranego materiału dowodowego.

Przy orzekaniu o solidarnej odpowiedzialności komplementariusza spółki komandytowej na podstawie art. 115 O.p. organ podatkowy obowiązany jest wykazać jedynie istnienie zaległości podatkowych spółki oraz fakt pełnienia funkcji komplementariusza.

Za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiada całym swoim majątkiem były członek jej zarządu, jeśli nie wskaże mienia umożliwiającego zaspokojenie długu i nie zgłosi we właściwym czasie wniosku o upadłość spółki, a egzekucja z jej majątku jest bezskuteczna.

Obowiązek przedstawienia dokumentacji farmaceutycznej na żądanie organu zezwalającego obowiązuje wyłącznie w ramach prowadzonej inspekcji lub kontroli, co wyklucza nałożenie kary pieniężnej poza tymi procedurami na podstawie art. 37at ust. 8 u.p.f.

Odpowiednie naliczanie opłat zmiennych za pobór wód podziemnych przez przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjne winno odzwierciedlać zróżnicowane cele ich poboru, zgodnie z art. 272 i 274 Prawa wodnego, a metoda obliczeń oparta na oświadczeniach i kontrolach organów jest prawidłowa.

Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiada za zaległości podatkowe spółki, gdy egzekucja przeciwko niej okaże się bezskuteczna, a nie wykazano, iż w odpowiednim czasie zgłoszono wniosek o upadłość, otwarto postępowanie restrukturyzacyjne albo miało miejsce zatwierdzenie układu restrukturyzacyjnego.

Automaty do gier, na których urządzano gry losowe bez koncesji lub zezwolenia, spełniają przesłanki gier hazardowych z art. 2 u.g.h., co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej z art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h.

Opłaty egzekucyjne wynikające z ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji powinny być naliczane zgodnie z zasadą proporcjonalności, uwzględniając wyrok TK sygn. SK 31/14, co wymaga od organów skarbowych interpretacji przepisów w zgodności z Konstytucją.

Ustawodawca określił "próg" uznania czynności za abuzywną wskazując, że ma ona taki charakter, jeśli zamiarem podatnika było "przede wszystkim" osiągnięcie korzyści podatkowej. (…) jeśli podatnikowi przyświecało kilka celów (choćby dwa), a jednym z nich był cel osiągnięcia korzyści podatkowej, to można było zarzucić podatnikowi unikanie opodatkowania wyłącznie jeśli cel podatkowy miał charakter dominujący

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że pomniejszenie zryczałtowanego podatku dochodowego z tytułu udziału w zyskach spółki komandytowej odnosi się wyłącznie do roku podatkowego, w którym osiągnięto zysk, zaś inne lata nie mogą być uwzględniane w tej kalkulacji.

Produkt w formie płynnej suplementu diety jest klasyfikowany jako napój bezalkoholowy do pozycji 2202 CN i podlega stawce 23% VAT. Klasyfikacji dokonano przy uwzględnieniu jego właściwości jako płynu spożywanego bezpośrednio, zgodnie z regułą 1 ORINS.

Dotacje nie mogą być włączone do podstawy opodatkowania VAT, jeśli brak dostatecznego związku z realizacją działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT, przy uwzględnieniu specyfiki spółki celowej realizującej zadania publiczne.

Decyzja administracyjna dotycząca przejęcia nieruchomości na cele reformy rolnej była zgodna z prawem, spełniając przesłanki normy art. 2 ust. 1 lit. e) dekretu, co NSA uznał za prawidłowe, oddalając skargę kasacyjną jako bezzasadną.

Synowa faktycznie sprawująca opiekę nad niepełnosprawnym teściem nie jest uprawniona do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia, gdy nie istnieje między nimi obowiązek alimentacyjny zgodnie z ustawą o świadczeniach rodzinnych.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że brak przesłanek do stwierdzenia nieważności decyzji uzależniającej równoważność zagranicznego tytułu specjalisty, gdyż decyzja ta, choćby hipotetycznie obarczona brakami proceduralnymi, nie narusza prawa w sposób rażący.

Interpretacja indywidualna wydana przez organ podatkowy, pomijająca analizę wpływu przepisów prawa cywilnego na stan podatkowy, narusza wymogi art. 14c § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej i może zostać uchylona w wyniku postępowania sądowoadministracyjnego.

Decyzja administracyjna odmawiająca zmiany zezwolenia na prowadzenie apteki może zostać uchylona, jeśli w postępowaniu kasacyjnym stwierdzony zostanie błąd w zasądzeniu kosztów oraz jeżeli decyzja organu nie była poprzedzona pełną analizą przesłanek wykazania słusznego interesu strony.

Sąd potwierdza, że sprzedaż do oddziału zagranicznego jest równoznaczna z działalnością poza terytorium RP, co wymaga zgłoszenia do GIF. Brak takiego zgłoszenia skutkuje zasadnym nałożeniem administracyjnej kary pieniężnej.