Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że odmowa przyznania świadczenia pielęgnacyjnego była bezzasadna z uwagi na nieprawidłową ocenę dowodów i błędną wykładnię art. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych, uzależniające prawo do świadczenia od niemożności pomocy innych zobowiązanych do alimentacji.

Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że fizyczny brak akt w dyspozycji organu administracyjnego nie usprawiedliwia jego bezczynności. Organ obowiązany jest do czynnego poszukiwania akt oraz usunięcia przeszkód proceduralnych, celem terminowego załatwienia sprawy.

Wniesienie przez osobę fizyczną, nieprowadzącą działalności gospodarczej, wkładu niepieniężnego w postaci znaku towarowego do spółki jawnej nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT, jeżeli czynność ta jest jednostkowa i niezarobkowa, a osoba fizyczna nie działa jako podatnik VAT.

Uchybienia procesowe oraz niewystarczające uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie dotyczące roli i świadomości T.U. w procederze karuzeli VAT powodują uchylenie wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Płatnik składek nie jest uprawniony do przesuwania w deklaracjach ZUS IWA pracowników zatrudnionych jednocześnie w warunkach przekroczenia najwyższego dopuszczalnego natężenia hałasu (czynnik środowiskowy) oraz narażonych na czynniki mechaniczne do kategorii zagrożenia mechanicznego nieuwzględnianego przy obliczaniu składki wypadkowej, gdyż hałas jako mierzalny czynnik szkodliwy dla zdrowia musi być

Podmiot wpisany do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbioru odpadów komunalnych jest zobowiązany do składania rocznych sprawozdań, w tym zerowych, niezależnie od faktycznego świadczenia usług. Nieprzekazanie sprawozdań w terminie uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż zróżnicowanie stawek opłat za pobór wód na różne cele jest zgodne z przepisami Prawa wodnego i odpowiada zasadom zwrotu kosztów wynikającym z Ramowej Dyrektywy Wodnej, a różne sposoby użytkowania wody przez W. sp. z o.o. wymagały zastosowania zróżnicowanych stawek.

Uchybienie polegające na błędnym wymiarze kary grzywny wbrew przepisom prawa stanowi rażące naruszenie materialne, skutkujące uchyleniem orzeczenia i koniecznością jego ponownego rozpoznania w zakresie kary.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje nieważność sumowania danych do pomniejszenia zryczałtowanego podatku komplementariusza za różne lata podatkowe i brak obowiązku pobierania zaliczek przez spółki komandytowe przed końcowym określeniem podatku. Skargi kasacyjne oddalono.

Członek zarządu odpowiada solidarnie za zaległości podatkowe spółki, jeśli nie wykazał, że we właściwym czasie złożył wniosek o upadłość. Specyfika odpowiedzialności nie uzależnia jej od liczby wierzycieli; niewystarczająca egzekucja z majątku spółki czyni ją skuteczną wobec zarządu.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że termin z art. 156 § 2 k.p.a. na stwierdzenie nieważności decyzji jest nieprzerwany, a istnienie dwóch decyzji o tej samej sygnaturze nie wpływa na ważność decyzji w sensie formalnym.

Oddalenie skargi kasacyjnej; decyzja zatwierdzająca projekt budowlany zgodna z prawem ochrony środowiska i planem miejscowym. Powierzchnia inwestycji nie wymagała decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Odmowa zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, gdy inwestycja zlokalizowana w korytarzu ekologicznym zagraża ochronie obszarów Natura 2000, jest uzasadniona w świetle zasady ostrożności.

Nieruchomość użyta zgodnie z celem wywłaszczenia nie podlega zwrotowi, gdy cel został zrealizowany przed dniem złożenia wniosku o zwrot, nawet gdy nieruchomość objęta była później innym użytkowaniem.

Skarga kasacyjna oddalona; ustalenia organów podatkowych i sądu I instancji dotyczące losowego charakteru gier na automatach oraz wymogu ich koncesjonowania uznane za prawidłowe.

Decyzja Szefa KAS, wydana w trybie art. 119a O.p. dla podatku od nieruchomości, ma charakter deklaratoryjny. W kontekście klauzuli unikania opodatkowania, organ musi wykazać, że podstawowym celem transakcji była korzyść podatkowa; cel gospodarczy nie może być mało istotny.

Interes prawny w postępowaniu administracyjnym musi wynikać z istniejącego już prawa, a nie jedynie roszczenia do jego ustanowienia, co skutkuje uznaniem decyzji o umorzeniu postępowania za prawidłową.

Decyzja o rozłożeniu opłaty adiacenckiej na raty może być zmieniona w trybie art. 155 k.p.a., jeśli uwzględnia interes społeczny, który nie koncentruje się jedynie na jak najszybszej egzekucji należności.

Dla zastosowania art. 234 ust. 3 ustawy Prawo wodne konieczne jest wykazanie istnienia związku przyczynowego między zmianą stanu wody na gruncie a szkodliwym oddziaływaniem na grunty sąsiednie; brak dowodów na wystąpienie szkody uzasadnia oddalenie żądania.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że uzasadnienie wyroku WSA nie spełniało wymogów art. 141 § 4 p.p.s.a., co niesprawiedliwie pozbawia Skarżącego możliwości obrony, i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z obowiązkiem uwzględnienia wszystkich okoliczności dotyczących domniemanej roli brokera w oszustwie podatkowym.

Brak możliwości prawnego ustalenia opłaty zmiennej za ścieki z przelewów burzowych bez miarodajnych pomiarów jakościowych, co było warunkiem koniecznym do uznania zasadności decyzji organu wodnego w stanie prawnym przed 2024 rokiem.

Świadczenie w drodze wyjątku z art. 83 ust. 1 ustawy o FUS nie przysługuje, gdy niespełnienie warunków do renty wynika z okoliczności subiektywnych, a nie niezależnych i obiektywnych. Przesłanki przyznania świadczeń wyjątkowych należy interpretować rygorystycznie.

Lokalizacja inwestycji na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią, bez wyjątkowych okoliczności uzasadniających odstępstwo, skutkuje odmową uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy ze względu na ochronę zdrowia i życia ludzkiego oraz zgodność z planami zarządzania ryzykiem powodziowym.

Informacje dotyczące realizacji umowy publicznej stanowią informację publiczną. Organ administracyjny zobowiązany jest do ich udostępnienia na podstawie u.d.i.p. Skarga kasacyjna przeciwko ocenianiu informacji jako publicznej została oddalona jako niezasadna.